«Oλα θα πάνε μια χαρά»

«Μαγική Συνταγή», Κλεονίκη Δεμίρη. Δεν είναι εύκολο να υπάρξουν μαγικές συνταγές στις ημέρες μας και δη στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αλλά η ερμηνεύτρια κάνει ό,τι είναι δυνατόν στο συγκεκριμένο άλμπουμ να μας φτιάξει το κέφι. Μετά 20 χρόνια διαδρομής στη χορωδία της ΕΡΤ, η Κλεονίκη Δεμίρη αποφάσισε να παρουσιάσει την πρώτη της δουλειά. Εργασία φωτεινή και χαρούμενη που πηγαίνει κόντρα στην ατμόσφαιρα των καιρών. Η «Μαγική Συνταγή» κυκλοφορεί από το περιοδικό και τις εκδόσεις Μετρονόμος. Μια συνταγή φτιαγμένη από πολλά υλικά, όπως βαλς, τάνγκο, μποσανόβα, χασάπικο, τσα-τσα και μπαλάντα. Ενα από τα τραγούδια αυτής της συλλογής είναι το «Ολα θα πάνε μια χαρά», σε στίχους και μουσική της ιδίας. Κομμάτι αισιοδοξίας που πράγματι σε κάνει να χαμογελάσεις και να δεις την πραγματικότητα με άλλο μάτι. Καλή διασκέδαση.

«After Hours», The Weeknd. Ο Weeknd κυκλοφορεί τη νέα του δισκογραφική δουλειά. Ανάμεσά στα τραγούδια του άλμπουμ είναι τα πλατινένια «Heartless, «Blinding Lights» καθώς και το ομότιτλο. Το massive hit «Blinding Lights» είναι Νο 1 στο Spotify παγκοσμίως για 30 ημέρες τώρα, ενώ πήγε και στο Νο 1 των airplays charts πολλών χωρών. Ο ίδιος σε μήνυμά του με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του στέλνει το μήνυμα των ημερών: αφήστε τη μουσική να μας θεραπεύσει στη διάρκεια αυτών των σκοτεινών χρόνων» και το άλμπουμ είναι όντως μια όμορφη ποπ με στοιχεία νιου γουέιβ αλλά και r’n’b που μπορεί πολύ εύκολα να μας κάνει συντροφιά. (Το «After Hours» κυκλοφορεί και στην deluxe έκδοση, όπου εκεί περιλαμβάνει 19 τραγούδια. Συγκεκριμένα περιλαμβάνει 5 παραπάνω τραγούδια από την κανονική έκδοση – 4 remixes και τη live ερμηνεία του Weeknd στο «Scared To Live».)

«That’s the Way of the World», Earth, Wind and Fire. Σύμφωνα με το αμερικανικό μουσικό περιοδικό «Rolling Stone» βρίσκεται στην 486η θέση στη λίστα με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Αυτό όμως δεν είχε και ιδιαίτερη σημασία. Σημασία έχει ότι το εν λόγω συγκρότημα παρουσίασε το 1975 μια ιδιαιτέρως προσεγμένη δουλειά που κατακλύζεται από r’n’b, φανκ και σόουλ. Τριάντα οκτώ λεπτά και κάτι δευτερόλεπτα, μνημειώδους «μαύρης μουσικής» που κακώς έχει ταυτιστεί για πολλούς αποκλειστικά και μόνο με την ντίσκο. Οι Earth, Wind and Fire είναι και τζαζ και ροκ και άφρο ποπ. Δεν μπορούν να μπουν σε καλούπι και δεν μπαίνουν. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1975 και ακούγεται εξίσου φρέσκο 45 χρόνια μετά