Ο μουσικός κόσμος στα πόδια της

Οταν οι βόμβες σκάνε είναι γνωστό ότι δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Κι αυτό δεν γίνεται μόνο στις πολεμικές επιχειρήσεις, αλλά και σε άλλους τομείς. Οπως για παράδειγμα στη μουσική. Ο λόγος για την ενήλικη πλέον Μπίλι Αϊλις που σάρωσε καθετί στο διάβα της το 2019, αλλά και φέτος, στα βραβεία Grammy. «Γυναίκα της χρονιάς» για το Billboard, «Καλλιτέχνης της χρονιάς» για την Guardian, κυριάρχησε στα τσαρτς, ενώ είναι η πρώτη έως τώρα καλλιτέχνης που γεννήθηκε στη δεκαετία του ’00 και έχει τόση επιτυχία. Και τέλος δεν έχει. Λίγο πριν τον θρίαμβό της την περασμένη Κυριακή στα Grammy είχε ανακοινωθεί ότι η αμερικανίδα τραγουδίστρια θα ερμηνεύσει το τραγούδι των τίτλων της νέας ταινίας του Τζέιμς Μποντ, «No Time to Die». Ακόμη ένα ρεκόρ: είναι η νεότερη καλλιτέχνιδα στην ιστορία που γράφει και ηχογραφεί ένα σάουντρακ του διασημότερου πράκτορα, από καταβολής των μυστικών υπηρεσιών.

Ουσιαστικά η Μπίλι Αϊλις Πάιρεϊτ Μπρεντ Ο’Κόνελ (γεννήθηκε 18 Δεκεμβρίου 2001) ήταν σταρ προτού ακόμη το καταλάβει. Και πώς να το καταλάβει όταν το 2016 κυκλοφόρησε το πρώτο της σινγκλ με τίτλο «Ocean Eyes», στις μουσικές πλατφόρμες Soundcloud και Spotify. Εως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το πρώτο της σινγκλ έχει περίπου 500.000.000 ακροάσεις (το σινγκλ «Bad Guy» έχει ξεπεράσει το 1 δισεκατομμύριο). Εναν χρόνο μετά ακολούθησε το EP «Don’t smile at me», το οποίο έγινε χρυσό, κοινό και σταρ σίστεμ «τσίμπησαν» και στις 29 Μαρτίου του 2019 παρουσίασε το ντεμπούτο της άλμπουμ «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?». Κατέλαβε την πρώτη θέση και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και κάπου εκεί άρχισε το πάρτι. Φλας, μικρόφωνα, social media και φυσικά το κοινό καλωσόρισαν όσο πιο θερμά τη νέα ιέρεια της ποπ.

ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΗΧΟΣ. Η φωνή της, οι στίχοι της και η μουσική της έχουν κάτι σαγηνευτικό και περισσότερο ώριμο από την ηλικία της (ας μην ξεχνάμε ότι ήταν ανήλικη στο πρώτο της ταξίδι). Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχει επηρεαστεί από τη Lana del Rey, την Amy Winehouse και τη Lorde, αλλά δεν είναι ακριβώς αυτό. Εχει φτιάξει – μαζί με τον αδελφό της Φινέα, συνεργάζονται στενά – έναν προσωπικό ποπ electronica ανεξάρτητο ήχο, που μάλλον ένα μεγάλο μέρος το είχε ανάγκη. Αν προσθέσουμε και ένα νεανικό goth άγχος, το οποίο μεταμορφώνεται σε κατάθλιψη, τότε έχουμε σαφώς κάτι καινούργιο. Οι κριτικοί των μεγάλων περιοδικών ανά τον κόσμο σφάζονται ποιος θα την περιγράψει όσο ποιο πιστά γίνεται. Αλλοι γράφουν ότι τραγουδά ψιθυριστά, άλλοι κάνουν λόγο για σοπράνο φωνητικά, ένας άλλος έγραψε για μια «”χυδαία” φωνή που μπορεί να σε ξεδιψάσει», άλλος ότι είναι ό,τι καλύτερο έχει βγάλει η ποπ κ.ο.κ. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για τη δημιουργό που έπειτα από χρόνια μίλησε απευθείας στο (και με το), κοινό κάτι που την κάνει αυτοδικαίως ως την πλέον συναρπαστική καλλιτέχνιδα της εποχής μας και όχι (μόνο) της γενιάς της.

Κολλητή με τον αδελφό της στη μουσική, γράφουν μαζί στίχους, μουσική, της κάνει την παραγωγή, εμφανίζεται μαζί της στις συναυλίες, απέδειξαν ότι χωρίς μεγάλους παραγωγούς και εταιρείες πολλά μπορεί να γίνουν. Αν και πλέον το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι αν η Μπίλι Αϊλις συνεχίσει να είναι η ανεξάρτητη σκοτεινή ποπ μούσα ή θα χάσει το πρώτο επίθετο.

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στην Guardian, δεν κρύβει ότι όταν άρχισε όλη αυτή η τρέλα, δεν είναι λίγες οι φορές που αναρωτήθηκε «τι διάβολο μού συμβαίνει τώρα. Κάποιοι ξοδεύουν μια ζωή για μια ανάλογη επιτυχία και σ’ εμένα ήρθε σε τρία χρόνια. Ολο αυτό ήταν πολύ απότομο». Η Μπίλι Αϊλις δεν είχε να διαχειριστεί την τεράστια επιτυχία, αλλά και ένα φάντασμα που της εμφανίσθηκε στα 13 της χρόνια. Οπως έχει δηλώσει, τότε ήρθε σε επαφή με την κατάθλιψη. Στο αμερικανικό περιοδικό Rolling Stone, δήλωσε ότι έπαθε κατάθλιψη όταν αποφάσισε να σταματήσει τον χρόνο και μάλιστα αυτοτραυματιζόταν εξαιτίας της συναισθηματικής της κατάστασης. «Ενιωθα ότι πέφτω σε μια τρύπα, δεν χρειάζεται να το βιώσει κανείς αυτό. Αισθανόμουν ότι άξιζα τον πόνο».

Δεν έκρυψε ποτέ τα προβλήματα υγείας της, έχει μιλήσει ανοιχτά για αυτά, έχει σταθεί δίπλα σε ανθρώπους που έχουν αντίστοιχα θέματα, έχει μιλήσει για το πώς είναι να ζεις με το σύνδρομο τουρέτ (νευροψυχιατρική διαταραχή που αρχίζει από την παιδική ηλικία και χαρακτηρίζεται από πολλαπλά κινητικά και τουλάχιστον ένα φωνητικό τικ) και δηλώνει ότι οι σκοτεινές ημέρες της ανήκουν στο παρελθόν. Παρότι το άγχος συνεχίζει να την κυριεύει και να την επισκέπτονται οι κρίσεις πανικού. «Οι άνθρωποι μιλούν για το πώς η μουσική θεραπεύει. Νομίζω ότι η ακρόαση της μουσικής θεραπεύει».

ΚΑΥΤΗ ΤΡΙΕΤΙΑ. Ο,τι και αν ισχύει, η κόρη της ηθοποιού, τραγουδίστριας και σεναριογράφου Μάγκι Μπερντ και του ηθοποιού Πάτρικ Ο’Κόνελ έχει κατορθώσει μέσα σε μία τριετία να αποτελεί ένα από τα πιο καυτά ονόματα της παγκόσμιας σκηνής. Η ίδια όπως έχει δηλώσει δεν θέλησε ποτέ μια φυσιολογική – κανονική ζωή. «Ποτέ δεν μου άρεσε να κάνω πράγματα που οι άλλοι θεωρούσαν κανονικά. Αυτό που ζω τώρα είναι αυτό που ονειρευόμουν». Φυσικά υπάρχει και η άλλη όψη: «Αν είσαι κορίτσι με άποψη όλοι σε μισούν. Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που φοβούνται τις επιτυχημένες γυναίκες».

Η Μπίλι Αϊλις δεν ονειρεύεται να συνεργαστεί με κάποιον ή κάποια συνάδελφό της. «Ολο αυτό με ρωτάνε και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι; Πρέπει να συνεργαστούμε κιόλας; Δεν μου αρέσει να δουλεύω με άλλους ανθρώπους» εξηγεί ορθά κοφτά. Θα συνεχίσει όμως να συνεργάζεται με τον αδελφό της.

Μόνη της ή με τον αδελφό της ο μουσικός κόσμος τής ανήκει. Ολα όμως θα κριθούν στο δεύτερό της άλμπουμ. Εως τότε ας αναρωτηθούμε: «When We All Fall Asleep, Where Do We Go?».