Εμειναν όλοι στις δάφνες της νίκης επί της Φινλανδίας, που ήρθαν να προστεθούν σε αυτές απέναντι σε Βοσνία και Αρμενία. Συζήτησαν όλοι για τον «μάγο» Φαν ‘τ Σιπ, για τη νέα τάξη πραγμάτων στην Εθνική, για το ωραίο ποδόσφαιρο που αποδίδει, για τις πολλές τελικές, για το επιθετικό στυλ. Καλά έκαναν. Το έχουμε ανάγκη να πιαστούμε και πάλι από την εθνική μας ομάδα, που αν μείνουμε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, ασφαλώς και μπορεί να μας προσφέρει υπέροχες στιγμές. Και πολύ διαφορετικές απ’ αυτές που πηγάζουν από τα γραφεία της ΕΠΟ.
Εμειναν όλοι στα θετικά, αλλά υπάρχει και ένα θέμα που πρώτος το έθιξε ο Κώστας Κατσουράνης μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Το γήπεδο. Η Εθνική δεν έχει έδρα, διότι πολύ απλά το ΟΑΚΑ δεν είναι έδρα. Και δεν μπορεί να γίνει, αν δεν είναι κατάμεστο. Ο Κατσουράνης, που γνωρίζει πώς είναι να παίζεις σε ένα «κρύο» γήπεδο όπως στο ΟΑΚΑ και σε ένα «ζεστό» όπως το Γ. Καραϊσκάκης, βγήκε μπροστά και το… φώναξε. Το ίδιο κάνουν όλοι οι ποδοσφαιριστές.
Το ίδιο θα κάνει κάποια στιγμή και ο ομοσπονδιακός προπονητής. Στην ΕΠΟ επιμένουν να μην παίρνουν μια απόφαση που δεδομένα θα βοηθήσει την εθνική ομάδα, μόνο και μόνο για ένα… καπρίτσιο. Επειδή οι επικεφαλής της δεν θέλουν το φαληρικό γήπεδο, χωρίς να έχουν έναν αρκετά σοβαρό λόγο να εξηγήσουν το «γιατί».
Στην επόμενη μεγάλη διοργάνωση που θα διεκδικήσει διάκριση η Εθνική ομάδα χρειάζεται να έχει ένα κανονικό… σπίτι. Αν η ΕΠΟ εξακολουθεί να κλείνει μάτια κι αυτιά στο… αυτονόητο, ας λάβουν δράση οι ποδοσφαιριστές, όπως είχαν κάνει και στο θέμα του προπονητή. Ή ακόμα – ακόμα και ο ίδιος ο προπονητής. Η εθνική ομάδα δεν είναι ζήτημα του ενός, αλλά όλων των Ελλήνων. Και κάτι που δεδομένα παίζει αρνητικό ρόλο στην πορεία της και την εξέλιξή της, θα πρέπει να λυθεί άμεσα από την ομοσπονδία.
