Ενας άντρας βρίσκεται σε νοσοκομείο της Λισαβόνας: στα σπλάχνα του, ένας αχινός δεν σταματάει να μεγαλώνει σιωπηλά, «ο γιατρός τον ονομάζει καρκίνο». Εκεί ξαναζεί τα παιδικά του χρόνια, καθώς η μνήμη είναι ένα ποτάμι που κυλάει. Το πυκνό ύφος του Αντόνιο Λόμπο Αντούνες, του σημαντικότερου πορτογάλου λογοτέχνη, αναβιώνει στο «Πάνω στα ποτάμια που κυλούν» (εκδ. Πόλις, μτφ. Μαρία Παπαδήμα), το πέμπτο βιβλίο του που κυκλοφορεί στα ελληνικά.
Σχόλια
