Στάλινγκραντ

«Στο κέντρο των Βρυξελλών… υπάρχει μία λεωφόρος που αποκαλείται Λεωφόρος Στάλινγκραντ… Δεδομένου του ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση αποστρέφεται την ιδεολογία και τα εγκλήματα του Στάλιν, πώς ανέχεται την ύπαρξη μιας λεωφόρου στις Βρυξέλλες με ονομασία που προέρχεται από εκείνον;».

Αυτό απασχολεί τον «πρώην» χρυσαυγίτη εγκληματία Λαγό. Και συμπληρώνει: Πότε επιτέλους θα μετονομαστεί αφού «στις 18 Σεπτεμβρίου 2019, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα… το οποίο εξισώνει τον ναζισμό και τον κομμουνισμό».

Η ΕΕ και οι δυνάμεις που στηρίζουν αυτά τα ψηφίσματα αποθρασύνουν τους φασίστες εγκληματίες, σαν τη Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα. Φυσούν αέρα στα πανιά δυνάμεων που χαίρονται που έχουν αποκατασταθεί οι συνεργάτες των Ναζί σε διάφορες χώρες. Την ώρα που σε πολλά κράτη – μέλη τα κομμουνιστικά κόμματα είναι υπό απαγόρευση, αντιμετωπίζουν διώξεις.

Το ανιστόρητο ψήφισμα δεν στηρίχτηκε μόνο από ακροδεξιούς και διάφορα φασιστοειδή. Στηρίχτηκε κι από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, που «αρίστευσε» στη συζήτηση με τους εκπροσώπους του από την Ανατολική Ευρώπη να ξεπερνούν και τους φασίστες στον αντικομμουνισμό. Στηρίχτηκε από τις πολιτικές ομάδες της «Προοδευτικής Συμμαχίας» του ΣΥΡΙΖΑ, το λεγόμενο Προοδευτικό Κέντρο του Ευρωκοινοβουλίου: Τους σοσιαλδημοκράτες και τους Πράσινους που στήριξαν το ψήφισμα (μετριούνται στα δάχτυλα των δυο χεριών όσοι διαφοροποιήθηκαν).

Η ΕΕ κλιμακώνει ξανά την επίθεση που ξεκίνησε από την επόμενη κιόλας μέρα των ανατροπών στην ΕΣΣΔ και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Καταφεύγουν σε τέτοια άθλια ψηφίσματα για να ξαναγράψουν την Ιστορία, να αποκρυσταλλώσουν ό,τι δεν κατάφεραν να καταγράψουν στη συνείδηση των λαών της Ευρώπης τις περασμένες δεκαετίες.

Ομως δεν ξεχνούν οι λαοί της Ευρώπης ότι ήταν η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο που καρφώθηκε στο Ράιχσταγκ, στην καρδιά του ναζιστικού θηρίου, όσο κι αν προσπαθούν να τους πείσουν τώρα ότι «Σοβιετικοί και Ναζί ήταν συνεργάτες και σύμμαχοι». Γι’ αυτό στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες οι λαοί με ποσοστά που αγγίζουν το 60% νοσταλγούν τον σοσιαλισμό, αναγνωρίζουν την υπεροχή του σε σχέση με την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Ανησυχεί και προβληματίζεται η Ευρωπαϊκή Ενωση, οι αστικές κυβερνήσεις, γιατί παρά το «μακιγιάζ», το καπιταλιστικό σύστημα είναι ανίκανο να λύσει τα λαϊκά προβλήματα που οξύνονται: την ανεργία, τους πολέμους, τη μετανάστευση/προσφυγιά, την εξασφάλιση σύγχρονων κοινωνικών δικαιωμάτων. Πράγματα που ο σοσιαλισμός έλυσε σχεδόν από την αρχή. Γι’ αυτό και ξεσπαθώνει, προσπαθεί να αμαυρώσει και να διαστρέψει, για να αποφύγει το αναπόφευκτο: τις νέες σοσιαλιστικές επαναστάσεις που κυοφορούνται και θα προκύψουν στον 21ο αιώνα.

Οσο κι αν προσπαθούν να το αρνηθούν, ο σοσιαλισμός, ένας κόσμος χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, φτώχεια, προσφυγιά, είναι το μέλλον, είναι η λύση για τους λαούς. Και το μέλλον δεν μπορεί ούτε να απαγορευθεί, ούτε να εμποδιστεί με ψηφίσματα. Σε πείσμα όλων εκείνων που παρουσιάζουν διαρκώς σαν «νέα» την παλιά, μουχλιασμένη καπιταλιστική εκμετάλλευση, τα γεγονότα του περασμένου αιώνα αποδεικνύουν ότι όταν οι λαοί το αποφασίσουν θα «κάνουν ξανά την ανάγκη, Ιστορία».

Ο Λευτέρης Νικολάου είναι ευρωβουλευτής του ΚΚΕ