Κούραση

Πριν από λίγες ημέρες, με αφορμή μια συζήτηση για ένα ταβερνάκι της μόδας στο Κουκάκι – δεν έχει νόημα να πούμε εδώ ονόματα -, πήρα τηλέφωνο να κλείσω τραπέζι. Ευγενείς, επαγγελματίες, άψογοι. Μέχρι που ρώτησα αν επιτρέπεται το κάπνισμα. «Βεβαίως», μου είπαν, «μην ανησυχείτε». Τους είπα ότι ακριβώς γι’ αυτό ανησυχώ και άρχισαν την κλάψα. Τι να κάνουμε, στην Ελλάδα ζούμε, θα χάσουμε πελάτες κ.λπ. Φυσικά ακύρωσα την κράτηση.

Προφύλαξα έτσι την υγεία μου και τα νεύρα μου. Αλλά δεν είναι αρκετό. Δεν αρκούν οι ιδιωτικού τύπου διαμαρτυρίες όταν έχουμε να κάνουμε με μια καραμπινάτη και πολυετή παραβίαση του νόμου, που επιπλέον βλάπτει την υγεία και οδηγεί σε διακρίσεις. Γι’ αυτό και έχουν σημασία οι δημόσιες και προβεβλημένες καταγγελίες όπως αυτή που έκανε η Ελενα Ακρίτα στον τοίχο της για ένα κέντρο στο οποίο πήγε για να ακούσει μουσική και αναγκάστηκε να φύγει ύστερα από ένα τέταρτο γιατί είχε ντουμανιάσει.

«Ας ρωτούσατε όταν κάνατε την κράτηση», της είπαν. Και δεν είναι μυστικό, το ίδιο γίνεται στα περισσότερα κέντρα αυτού του είδους, όπως και στα περισσότερα μπαρ. Την απαγόρευση του καπνίσματος, αντίθετα, υιοθετούν δειλά-δειλά όλο και πιο πολλά εστιατόρια. Και οποία έκπληξη: δεν χάνουν πελάτες (αρκεί να έχουν καλό φαΐ)! Δεν πρόκειται άλλωστε για κάτι περίεργο, έτσι συμβαίνει χρόνια τώρα σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, οι καπνιστές βγαίνουν έξω ακόμη κι όταν έχει τσουχτερό κρύο.

Μόνο στην Ελλάδα ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας καπνίζει επιδεικτικά σε δημόσιους χώρους και όταν κάποιος διαμαρτύρεται ζητάει και τα ρέστα. Μόνο στην Ελλάδα ερωτάται ο υπουργός Υγείας σε μια συνέντευξη γιατί δεν εφαρμόζεται ο αντικαπνιστικός νόμος και απαντά ότι, φυσικά «αυτό μας προσβάλλει ως χώρα», αλλά απαιτείται «διυπουργική συνεργασία, ισχυρός ελεγκτικός μηχανισμός και κυρίως ένα σταθερό κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο» (Politico, 18/4). Πλάκα μας κάνει ο κ. Ξανθός; Θα αφήσει τις υπεκφυγές για να εφαρμόσει τον νόμο παντού, στα νοσοκομεία, στους χώρους εστίασης και, φυσικά, στο υπουργείο του;

Τα επιχειρήματα έχουν πια εξαντληθεί. Κάποτε οι θεριακλήδες επικαλούνταν τη βαλκανική ιδιοσυγκρασία, αλλά τώρα δεν βλέπεις τσιγάρο ούτε στο τελευταίο μπαρ της Κωνσταντινούπολης. Υστερα άρχισε η γκρίνια για την κρίση και την κακή ψυχολογία του Ελληνα, χάρις στις άοκνες προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ όμως βγήκαμε από τα Μνημόνια και είμαστε έτοιμοι να πάμε ακόμη και στη Σελήνη. Δεν έλειψαν βέβαια και οι βαρύγδουπες αναλύσεις για τα δικαιώματα των καταπιεζόμενων μειοψηφιών. Επήλθε κορεσμός όμως πια. Και κούραση. Ας γυρίσουμε σελίδα.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία, προς τιμήν του, ότι θα επιβάλει αυστηρή εφαρμογή του αντικαπνιστικού μόλις αναλάβει την εξουσία. Η δυσπιστία απέναντι σε τέτοιου είδους εξαγγελίες είναι δικαιολογημένη. Δικαιούμαστε να ελπίζουμε όμως ότι για κάτι που «μας προσβάλλει ως χώρα», εκείνος θα φανεί πιο σοβαρός.