Οι καρδιές μας ματώνουν

Οταν έσπασε και κατέρρευσε το βέλος, νιώσαμε σαν να βυθίστηκε μέσα στις καρδιές μας. Για όλους εμάς στο Παρίσι, και ολόκληρη τη Γαλλία, χριστιανούς ή μη, ένθεους ή μη, η Νοτρ Νταμ σήμαινε ανέκαθεν πολύ περισσότερα από απλό γοτθικό μεγαλείο.

Είναι ο ομφαλός της χώρας μας, το ιστορικό και γεωγραφικό της κέντρο. Ολοι οι δρόμοι ξεκινούν από εδώ, όποιος και αν είναι ο προορισμός: είναι το σημείο μηδέν μας. Συγκλίνουμε σε αυτό, και γύρω από αυτό, σε όλες τις μεγάλες εθνικές στιγμές μας: για να χαρούμε ή να θρηνήσουμε. Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς κάποια σημαντική στιγμή στην ιστορία της πρωτεύουσάς μας που να μην την περιελάμβανε.

Πολύ πρόσφατα, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στη Νοτρ Νταμ, τον Νοέμβριο του 2015, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις που έβαψαν το Παρίσι στο αίμα.

Για αιώνες ολόκληρους όμως πριν από αυτήν τη σκοτεινή περίοδο η Νοτρ Νταμ υπήρξε σύμβολο της εθνικής υπερηφάνειας και του προορισμού μας. Στη Νοτρ Νταμ έλαβαν χώρα η στέψη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, η αγιοποίηση της Ιωάννας της Λωρραίνης και οι κηδείες του Σαρλ ντε Γκολ και του Φρανσουά Μιτεράν. Η Νοτρ Νταμ άντεξε στο οβιδοβόλο «Χοντρή Μπέρτα» κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στάθηκε αψήφιστα όρθια στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής.

Ο Βίκτωρ Ουγκώ έγραψε το αριστούργημά του, στο οποίο ο Κουασιμόδος αγαπούσε την Εσμεράλντα σε αυτόν τον τόπο – και σε αυτή την ιστορία, όπως στη φριχτή πραγματικότητα της Δευτέρας, ο ναός παραδίδεται σε άγριες, οργισμένες φλόγες.

Ο ουρανός του Παρισιού σκοτείνιασε, όπως και ο ουρανός της Νέας Υόρκης την 11η Σεπτεμβρίου. Η μόνη ανακούφιση εν μέσω του σοκ είναι πως δεν υπήρξαν νεκροί. Ξέρουμε επίσης πλέον πως η πέτρινη δομή του καθεδρικού άντεξε.

Τα κατεστραμμένα τμήματα της εκκλησίας θα ανοικοδομηθούν, όπως ανοικοδομήθηκαν από τον αμφιλεγόμενο αρχιτέκτονα Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ πριν από περίπου 150 χρόνια. Η Γαλλία θα αντισταθεί στον εύκολο συμβολισμό του περασμένου μεγαλείου που γίνεται στάχτες, όπως και στις αηδιαστικές θεωρίες συνωμοσίας που αναπόφευκτα ανθούν στο Διαδίκτυο.

Η Νοτρ Νταμ θα επιβιώσει, το ίδιο και οι περισσότεροι από τους θησαυρούς της. Αλλά οι καρδιές μας θα μείνουν εσαεί ματωμένες.