Το ημερολόγιο έγραφε 17 Ιουλίου 2018. Οταν ο λεβέντης, ο ασίκης, ο καραμπουζουκλής, ο Γιώργος ο Βασιλειάδης, έστελνε τελεσίγραφο στη Σούπερ Λίγκα. «Ή 12 ομάδες ή καλό καλοκαίρι». Σε μία επιστολή που ξεκίναγε περισπούδαστα και βαθυστόχαστα. «Κατανοώντας την κρισιμότητα των στιγμών» και «με ειλικρινή αγωνία», «σας καλώ να σκεφτείτε με γνώμονα το καλό του ποδοσφαίρου (που δεν αντέχει παραπάνω από 12 ομάδες στη Σούπερ Λίγκα) και όχι την πρόσκαιρη επιβίωση». Για να υψώσει τη φωνή στο τέλος και να βροντοφωνάξει: «Σε κάθε άλλη περίπτωση, καλή τύχη και καλό καλοκαίρι». Και μην αναρωτηθεί κανείς από πού κι ώς πού ο υφυπουργός Αθλητισμού αποφασίζει και διατάσσει με πόσες ομάδες θα διεξάγονται τα πρωταθλήματα. Αυτά τα διλήμματα σε τριτοκοσμικές χώρες σαν την Ελλάδα δεν υφίστανται. Στη Ελλάδα ισχύει, με τον παρά μου και την κυρά μου. Κι ο Βασιλειάδης το φυσάει το χρήμα.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
