Επιστολές

Η Συμφωνία των Πρεσπών πρέπει να καταργηθεί

{ARX}Οπως έχει ήδη αντιληφθεί όλος ο ελληνικός λαός, η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια κακή και μειοδοτική συμφωνία, η οποία μας δημιουργεί ήδη και θα δημιουργήσει στο μέλλον πολλά δυσάρεστα για τη χώρα μας, οι συνέπειες των οποίων, όπως έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου, μπορούν να συγκριθούν μόνο με αυτές της Μικρασιατικής Καταστροφής.{ARX}
Σε αυτό δεν συντελεί μόνο η ίδια η Συμφωνία αλλά και η κακοπιστία και στρεψοδικία των Σκοπιανών, οι οποίοι σε κάθε ευκαιρία την καταστρατηγούν.
Το κακό εν προκειμένω είναι ότι όλα σχεδόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και κυρίως η αξιωματική αντιπολίτευση, εστιάζουν την κριτική τους στις κακές συνέπειες που μπορεί να έχει η Συμφωνία αυτή για τη χώρα μας, προβάλλοντας μάλιστα και υποστηρίζοντας ερμηνείες της οι οποίες είναι υπέρ των Σκοπιανών και ενδεχομένως θα αποτελέσουν επιχειρήματα υπέρ αυτών σε περίπτωση διεθνούς δικαστικής διαμάχης. Αυτά όλα μπορεί να είναι σωστά και η Συμφωνία να είναι πράγματι τόσο κακή εις βάρος μας, όμως αποτελεί λανθασμένη τακτική αντιμετώπισής της, γιατί, όπως προείπα, στην ουσία προβάλλει επιχειρήματα που θα δικαίωναν τις σκοπιανές ερμηνείες της Συμφωνίας.
Η ορθή και επιβεβλημένη αντιμετώπισή της εκ μέρους μας είναι να ισχυριστούμε ότι η Συμφωνία αυτή, όπως πράγματι συμβαίνει, είναι άκυρη και ανίσχυρη τόσο από τυπικής όσο και από ουσιαστικής πλευράς, για πολλούς λόγους τους οποίους μπορούν κάλλιστα να επικαλεστούν οι νομικοί της χώρας. Προσωπικά, μη όντας νομικός, αρκούμαι να αναφέρω μερικούς από αυτούς.
1) Η Συμφωνία είναι αντισυνταγματική κατά το ελληνικό Σύνταγμα γιατί ψηφίστηκε από μια κυβέρνηση η οποία δεν είχε την πλειοψηφία του Κοινοβουλίου και εγκρίθηκε με τη βοήθεια βουλευτών οι οποίοι είχαν εκλεγεί με άλλα κόμματα, τα οποία καταψήφισαν τη Συμφωνία, και επομένως οι βουλευτές αυτοί δεν εκπροσωπούσαν τη βούληση των ψηφοφόρων οι οποίοι τους εξέλεξαν.
2) Η Συμφωνία είναι άκυρη γιατί ήταν αντίθετη με τη θέληση του ελληνικού λαού, ο οποίος δεν ρωτήθηκε σχετικά, παρότι η αρνητική του βούληση ήταν εμφανέστατη από τις δημοσκοπήσεις και τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και δεν αμφισβητούνταν από κανέναν.
3) Γιατί η Συμφωνία αυτή είναι καταφανώς μονομερής και άδικη εις βάρος της Ελλάδας και ως τέτοια αντίκειται σε κάθε έννοια δικαίου.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, όλα τα κόμματα, πλην του ΣΥΡΙΖΑ προφανώς, πρέπει να διακηρύξουν από τώρα ότι δεν αναγνωρίζουν τη Συμφωνία αυτή και ότι όταν έρθουν στην εξουσία δεν θα την εφαρμόσουν και θα επιζητήσουν την ακύρωσή της με κάθε μέσον, ενώπιον παντός αρμόδιου εσωτερικού ή διεθνούς οργάνου, και προφανώς με δημοψήφισμα.
Ενόψει μάλιστα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα πρέπει να διακηρύξουν ότι θεωρούν το αποτέλεσμα αυτών ως αποδεικτικό της βούλησης του ελληνικού λαού για τη Συμφωνία αυτή και εάν τα κόμματα που το διακηρύξουν αυτό συγκεντρώσουν την απόλυτη πλειοψηφία, θα το θεωρήσουν ως δημοψήφισμα κατά της Συμφωνίας και ένα ακόμα επιχείρημα για την κατάργησή της.
Οσο για τα τετελεσμένα γεγονότα που τυχόν θα έχουν δημιουργηθεί, και ιδίως την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, προσωπικά δεν έχω καμία αντίρρηση να γίνουν αποδεκτά, αρκεί να προβλεφθεί ότι εάν η Συμφωνία ακυρωθεί, τότε το όνομα του κράτους των Σκοπίων θα είναι είτε το ισχύσαν μέχρι σήμερα προσωρινό όνομα (FYROM) είτε οποιοδήποτε όνομα συμφωνηθεί με νέα, αποδεκτή και από τους δύο λαούς συμφωνία, δεδομένου ότι η Συμφωνία που υπογράφθηκε δεν είχε την έγκριση ούτε του σκοπιανού λαού.
Με τιμή
Ι. Κουλούρης

Για τις μεταθέσεις των καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης
Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Δεχόμαστε ότι οι μεταβολές στην Παιδεία γίνονται πάντα σύμφωνα με τον νόμο και τα μόρια του κάθε αιτούντος μετάθεση ή απόσπαση.{ARX}
Μήπως όμως και η άκρα κρατική δικαιοσύνη (των μορίων) οδηγεί σε άκρα αδικία, όπως λέγανε οι Λατίνοι (summum jus, summa injuria);
Ας πούμε, πόσο δίκαιο είναι να υπηρετεί κανείς για δεκαπέντε χρόνια – ναι, δεκαπέντε χρόνια! – στις Κυκλάδες ως καθηγητής Πληροφορικής και να μην μπορεί να πάρει μετάθεση στον τόπο καταγωγής του (την Κρήτη) ή να αποσπάται – κατά παρέκκλιση του νόμου – στην πατρίδα του, ενώ αργότερα τα δημιουργούμενα κενά στην ειδικότητά του να καλύπτονται από… αναπληρωτές που δεν μετακινούνται σχεδόν ποτέ εκτός Κρήτης;
Θα μου πείτε πως προηγούνται οι παντρεμένοι, οι ασθενείς κ.λπ., μια και αυτό που λαμβάνεται κατά πρώτον υπόψη είναι τα κοινωνικά κριτήρια. Πολύ σωστά, αλλά δεν θα έπρεπε να υπάρχει και ένα πρόσθετο «κοινωνικό κριτήριο» – έστω και σε κάποιο ποσοστό – που να αφορά μεταθέσεις και αποσπάσεις συναδέλφων όλων των κλάδων που υπηρετούν πάνω από δέκα (!) χρόνια μακριά από το σπίτι και τους ηλικιωμένους γονείς τους;
Δεν θα έπρεπε οι λεγόμενοι «πλεονάζοντες» εκπαιδευτικοί να τοποθετούνται στην πατρίδα τους ύστερα από δέκα χρόνια περιπλάνησης στα νησιά των Κυκλάδων ή αλλού, έστω κι αν είναι «πλεονάζοντες» στον τόπο καταγωγής τους; Ποιος φταίει για τον θεσμό των «πλεοναζόντων», αν δεν φταίνε οι κυβερνώντες που στο όνομα της κακώς εννοούμενης εξοικονόμησης χρημάτων από την Παιδεία αφαίρεσαν ώρες, τμήματα και σχολεία από τους καθηγητές Πληροφορικής;
Είναι δίκαιο να τους «εξορίζουμε» – σαν άλλους ανεπιθύμητους τα «πέτρινα χρόνια» – στην ερημιά, την απόγνωση, τη διάθεση των Airbnb και τη βαριά λιτότητα με ένα κουτσουρεμένο μισθουλάκο; Γιατί προσπαθείτε να τους αναγκάσετε σε παραίτηση ή να εκπατριστούν στο εξωτερικό; Πού είναι ο λεγόμενος… ανθρωπισμός της Αριστεράς;
Με την ελπίδα για τη διόρθωση της αδικίας.
Στ. Γ. Καλαϊτζόγλου
Χανιά