Πόσο κοστίζει μια σερπαντίνα; Λίγα ευρώ είναι αρκετά για να γεμίσει μια πλατεία με πεταμένο χαρτοπόλεμο. Τόσα χρειάστηκαν στην Ξάνθη για να ζήσουν το χαμένο καρναβάλι, με την ανοχή του δήμου. Τα αποκριάτικα πάρτι εν μέσω κορωνοϊού, περισσότερο ή λιγότερο κρυφά, ήταν μια φτηνή επιλογή χαλάρωσης, αλλά και τεράστιας ανευθυνότητας.
Εδώ και αρκετά χρόνια, στην πραγματικότητα από το τέλος της κυβέρνησης Σημίτη κι ύστερα, η Ελλάδα ζει σε διαρκή αναταραχή. Για λόγους που δεν ήταν μόνο εσωτερικοί, η χρηματοπιστωτική κρίση είχε και διάρκεια και συνέπειες μεγαλύτερες από αυτές που έπρεπε, οδηγώντας στο φαινόμενο των «Αγανακτισμένων»...
Αυτές τις ημέρες κλείνουμε έναν χρόνο από εκείνο το πρώτο διάγγελμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τη στιγμή που κάποιος (άγνωστος, τότε) λοιμωξιολόγος στήθηκε μπροστά στις κάμερες και ανακοίνωσε πως πρέπει να μείνουμε σπίτι για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και αυτούς που αγαπάμε. Για κάτι παραπάνω από έναν μήνα, η ελληνική κοινωνία εξέπληξε και τον πιο μεγάλο επικριτή της. Οχι μόνο τα μέτρα έτυχαν καθολικής αποδοχής, αλλά το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με την προσπάθεια όλων, κατάφερε να σταθεί στα πόδια του. Το διάλειμμα του καλοκαιριού άλλαξε τα πράγματα: βρισκόμαστε σε συνεχόμενο λοκντάουν από τον περασμένο Νοέμβριο, με μικρές ανάσες για το λιανεμπόριο και τα σχολεία. Η εστίαση συνεχίζει να λειτουργεί με παραδόσεις στο σπίτι.
Αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία! Η έκκληση του Πρωθυπουργού προς τους νέους «που είναι προορισμένοι να δημιουργούν και όχι να καταστρέφουν» συνοδεύτηκε από την υπενθύμιση πως βρίσκεται στη θέση αυτή για να εγγυηθεί «την ενότητα, την ασφάλεια και την ευημερία όλων των Ελλήνων» και από τη δέσμευση πως δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να μας διχάσει.
Οι γυναίκες αποτελούν σήμερα περίπου το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού. Γεννούν, κατά μέσο όρο, 2 παιδιά η καθεμία και τα στατιστικά δείχνουν πως ζουν πέντε χρόνια περισσότερα από τους άνδρες. Κι όμως, είναι η δική τους αξία που χρειάζεται υπενθύμιση: η Ημέρα της Γυναίκας κρύβει στα συμφραζόμενα πάνω από έναν αιώνα διαρκούς πάλης για την ισότητα.
Εχουν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από εκείνον τον Ιούνιο, όταν ο εκρηκτικός μηχανισμός που εξερράγη στα χέρια του Σάββα Ξηρού οδήγησε στην εξάρθρωση της 17Ν. Μέσα σε σχεδόν είκοσι χρόνια, η ελληνική κοινωνία αναμετρήθηκε ξανά πολλές φορές με τη βία. Δυστυχώς, δεν γίναμε σοφότεροι. Τις τελευταίες μέρες η αντιμετώπιση της απεργίας πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα από «αλληλέγγυους» αποδεικνύει πως η συζήτηση περί τρομοκρατίας δεν έκλεισε ποτέ στη χώρα.
Ισως και κακώς διαφεύγει σε κάποιους αλλά το καθεστώς στα ελληνικά πανεπιστήμια έχει αλλάξει. Με άνετη πλειοψηφία η Εθνική Αντιπροσωπεία μετέβαλε στο ευμενέστερο τη λειτουργία τους συγχρονιζόμενη και με τις διαθέσεις του κόσμου αλλά και τις ανάγκες της ακαδημαϊκής κοινότητας. Τα πανεπιστήμια δεν είναι ξέφραγα αμπέλια. Είναι χώροι διακίνησης ιδεών, έρευνας, κατάρτισης, μόρφωσης και προετοιμασίας του πολίτη για την ανάπτυξη μας σειράς δεξιοτήτων και για μια πλήρη επιστημονική γνώση που θα του χρειαστεί στη ζωή και την αγορά εργασίας. Τα πανεπιστήμια δεν είναι άβατα, ούτε χώροι ανομίας. Ούτε καν προθάλαμοι διαφθοράς και εργαστήρια συμφερόντων.
Στην αρχή της πανδημίας, η κυβέρνηση και οι πολίτες έκαναν μια έντιμη συμφωνία: η πρώτη θα έκανε τα πάντα για να σωθούν όσο περισσότερες ζωές γίνεται και οι δεύτεροι θα εφάρμοζαν όλα τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας, ώστε να τη διευκολύνουν. Από τότε έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος. Η κούραση είναι και λογική και δικαιολογημένη, όμως δυστυχώς ο κορωνοϊός δεν ενδιαφέρεται για την ψυχολογία των θυμάτων του. Μια μικρή αμέλεια, φαινομενικά ακίνδυνη, μπορεί τελικά να επιβαρύνει ακόμα περισσότερο το ΕΣΥ. Οι μεγάλες αμέλειες, τα υπεράριθμα πάρτι και τα γαμήλια τραπέζια, είναι σχεδόν εγκληματικού χαρακτήρα.
H περυσινή χρονιά είχε προαναγγελθεί τελείως διαφορετική. «Δύο απειλές για τα ακίνητα» ήταν ο τίτλος των «ΝΕΩΝ» στις 2/1/2020. Στην ελληνική επικαιρότητα ήταν η υπογραφή της συμφωνίας για τον EastMed και η δίκη της Χρυσής Αυγής, ενώ στην Ευρώπη οι Βρετανοί ασχολούνταν με το Brexit, οι Γάλλοι με την ασφαλιστική μεταρρύθμιση και οι Γερμανοί με τη διαδοχή της Μέρκελ.
Κάθε κακό είναι και μια ευκαιρία για επανόρθωση. Τα κράτη συγκροτούν την άμυνά τους έπειτα από μεγάλες καταστροφές. Αυτό βέβαια δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να σημαίνει πως θα περιμένουμε παθητικά το επόμενο κακό για να διορθωθούμε συλλογικά. Η επέλαση της Μήδειας πριν από λίγο καιρό είναι ένα παράδειγμα. Για να διαπιστώσουμε σε ποιο σημείο βρισκόμαστε αλλά και για να σχεδιάσουμε άμεσα την αποτρεπτική πολιτική μας. Ενα τρανταχτό σήμα κινδύνου ήταν αυτό για την ετοιμότητα και τη συνοχή του συστήματος ηλεκτροδότησης. Το γεγονός πως δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά έμειναν χωρίς ρεύμα για μακρύ διάστημα μόνο προβληματισμό μπορεί να πυροδοτήσει.
Η υπόθεση Λιγνάδη βρίσκεται στα χέρια των δικαστικών λειτουργών. Το ίδιο κι οι καταγγελίες που υποβλήθηκαν στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών στο πλαίσιο του κινήματος #MeToo. Η Δικαιοσύνη, η μόνη αρμόδια στο δημοκρατικό πολίτευμα να αποφαίνεται για την ενοχή ή την αθωότητα κάποιου, έχει τώρα τον λόγο. Οπως άπαντες, πολίτες και πολιτικοί, ζητούσαν από την πρώτη στιγμή. Εδώ και μία εβδομάδα, ωστόσο, το κλίμα στη δημόσια σφαίρα είναι κάτι περισσότερο από τοξικό. Είναι διχαστικό.
Ο εκσυγχρονισμός του οικογενειακού δικαίου και οι τομές που δρομολογούνται, όπως η από κοινού γονική μέριμνα του παιδιού - ή και συνεπιμέλεια -, είναι σε θετική γενικά κατεύθυνση. Παράλληλα η βούληση που καταγράφεται για ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης επίσης θα άρει εμπόδια δεκαετιών.
Το χιόνι από τη «Μήδεια» έχει πια λιώσει στα πεζοδρόμια των βορείων προαστίων. Παραμένουν όμως γεμάτα κορμούς πεσμένων δένδρων για να θυμίζουν στους κατοίκους τις δύσκολες - αν όχι εφιαλτικές - ημέρες που πέρασαν την προηγούμενη εβδομάδα εξαιτίας μιας χιονόπτωσης. Αλλά και την ασυνεννοησία μεταξύ των αρμοδίων ή το παιχνίδι απόδοσης ευθυνών ανάμεσα σε όλες τις βαθμίδες της διοίκησης.
Οι πρωτοφανείς χιονοπτώσεις αυτής της εβδομάδας, που είχαν ως αποτέλεσμα να μείνουν για ώρες, ή και μέρες, χωρίς ρεύμα εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά κυρίως στην Αττική, ανέδειξαν για άλλη μια φορά τα χρόνια προβλήματα της χώρας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το γεγονός ότι έχει υπογειοποιηθεί μόλις το 10% των καλωδίων της ΔΕΗ, έναντι μέσου όρου 50% στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οπως και το ότι δεν γίνονται εγκαίρως από εκείνους που πρέπει (τις κρατικές Αρχές, τους δήμους, αλλά και τους ίδιους τους πολίτες) τα αναγκαία έργα για την πρόληψη των καταστροφών. Ο καθαρισμός των οικοπέδων από τα ξερά χόρτα εξαιτίας των οποίων προκαλούνται πυρκαγιές το καλοκαίρι. Ή το κλάδεμα των δέντρων που κινδυνεύουν να πέσουν πάνω στα καλώδια προκαλώντας διακοπές.
Το πέρασμα της Μήδειας - του πρωτόγνωρου κύματος κακοκαιρίας όπως ονομάστηκε - αποτύπωσε τα διδάγματά του και μας θέτει συλλογικά σε συναγερμό. Δεν είναι μόνον τα ποιοτικά στοιχεία του ίδιου του φαινομένου. Είναι και οι βαθμοί αντιμετώπισής του. Ο καταμερισμός ευθυνών. Το ιδιότυπο παιχνίδι αντιμετάθεσης ευθυνών που είδαμε και τώρα η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα εξαλείψει. Δεν είναι εξάλλου λογικό η συζήτηση για την Πολιτική Προστασία και τον συντονισμό των βαθμών εξουσίας να θυμίζει μια συζήτηση από τη μακρινή δεκαετία του 1960 και μια μεταπολεμική Ελλάδα. Μια ομολογουμένως μεγαλύτερη συνεκτικότητα είναι σήμερα το ζητούμενο και αυτό προφανώς προϋποθέτει μια νέα νομοθετική πρωτοβουλία - που εξάλλου ο Πρωθυπουργός προανήγγειλε. Προσοχή: όχι για να αθροίσουμε έναν ακόμη νόμο ή να πάει η μπάλα της εξέδρας από τις πολιτικές ευθύνες σε εκείνες των υπηρεσιακών. Αλλά για να αποκτήσουμε μια πιο ευέλικτη και αποτελεσματική κρατική υπόσταση που θα μας θωρακίζει από τα φυσικά φαινόμενα και θα αποκαθιστά άμεσα τη ροή της ζωής των πολιτών. Η κυβέρνηση λέει ότι θέλει να παρέμβει. Ωστόσο, απαιτείται ταχύτητα, συναίνεση και σχέδιο. Το καλοκαίρι είναι προ των πυλών. Η κλιματική μεταβολή είναι ασύμμετρη μα αντιμετωπίσιμη με σύμμαχο την Επιστήμη και την Πολιτική Προστασία. Και όλοι προσδοκούμε σε μια κανονικότητα που δεν θα διαταράσσεται από κακοκαιρίες σε μια Ελλάδα του 2021.
Ο ιδιώτης μηχανικός που έχει αναλάβει την επίβλεψη του ακινήτου εξέφρασε έντονους φόβους για τη στατική επάρκεια ολόκληρης της δομής μετά τη μερική κατάρρευση εσωτερικού τοιχίου
Διάβασε το άρθρο
Ο δράστης άφησε σημείωμα για έναν επικίνδυνο μύκητα, ενώ σύμφωνα με τις αρχές είχε στοχοποιήσει το πρώτο του θύμα, με το οποίο βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη για το διαμέρισμά του
Διάβασε το άρθρο
