Δημήτρης Σεβαστάκης

Η Τουρκία, ως απείθαρχη και ως έχουσα ανοιχτή γραμμή με τους «εχθρούς» της Δύσης, δεν μπορεί παρά να μπει σε Blacklist. Κάθε ρεπορτάζ, κάθε διεθνές δημοσίευμα για την «απιστία» της Τουρκίας, για τη σχέση της με τη Ρωσία, την Κίνα, το Ιράν, τη Χαμάς, τους BRICS, τον αντισημιτισμό της κ.λπ. έδινε την ανακουφιστική αίσθηση στους […]

Στην πολιτική δεν υπάρχει κομψότητα, ούτε καλοί τρόποι. Ωμή και ιδιοτελής βία. Δράση στην αρένα. Το κομματικό μικροκέλυφος είναι ένας καταπληκτικός δοκιμαστικός σωλήνας. Εχουμε δει τους πιο πιστούς υπερθεματιστές του εκάστοτε αρχηγού, να γίνονται οι πιο κυνικοί ενταφιαστές του. Εχουμε δει κόλακες που απλώς αλλάζουν αντικείμενο: από το ένα ενδοκομματικό σύστημα εξουσίας στο άλλο, κάνουν […]

Το ισχυρότερο αποδυναμωτικό για την κυβέρνηση είναι η ακρίβεια, το κόστος ζωής έναντι εισοδήματος. Αυτό λειτουργεί και αντίστροφα, δηλαδή ως ενδυναμωτικό, τουλάχιστον για ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης. Ενας «δείκτης», πολλές ιδεολογικές στεγάσεις. Ενας «δείκτης», διαφορετικές πολιτικές λειτουργίες. Είναι ανθεκτικός ως πολιτικός καθοριστής αυτός ο «δείκτης»; Το σίγουρο είναι ότι περιθωριοποιεί όλους τους άλλους «δείκτες». Δηλαδή […]

Το μνημόνιο με το Ιράν επικυρώνει την ιρανική ηγεσία ως νόμιμο εκπρόσωπο του ιρανικού λαού, επιβεβαιώνει το Ιράν ως καθοριστικό νομέα των Στενών του Ορμούζ (αλλά και διά των Χούθι, ως ρυθμιστή των στενών Bab el Mandeb στις απολήξεις της Ερυθράς Θάλασσας). Επίσης, βάζοντας το θέμα του μετώπου Νοτίου Λιβάνου, αποδέχεται και νομιμοποιεί την οργανική […]

«Θα το έκανε αυτό ένας Καραμανλής, ένας Παπανδρέου, ένας Φλωράκης, ένας Κύρκος;». Υπάρχουν και ενδιάμεσοι εξιδανικευμένοι: «Σημίτης». Η στροφή σε παρελθούσες πολιτικές προσωπικότητες είναι και νοσταλγία και ιδιοτέλεια. Αναδεικνύοντας μια, ανενεργό πλέον, προσωπικότητα ενός χώρου, ακυρώνεις εύκολα το παρόν ηγετικό πρόσωπο αυτού του χώρου. Ετσι, ο Καραμανλής γίνεται ο ενταφιαστής του νυν Πρωθυπουργού, ο Παπανδρέου […]

Το ποσοστό 17% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2023 επικύρωνε μια σκληρή και στρατηγικού επιπέδου ήττα. Σήμερα το ίδιο ποσοστό μοιάζει με ένα πολύ δυνατό και ελπιδοφόρο ζητούμενο. Οι αυτοκαταστροφικές διασπάσεις (οι οποίες συνεχίζονται αμείωτες), ο τραγέλαφος εσωτερικών εκλογών και συνεδρίων, οι απίστευτης έντασης προσωπικές, χωρίς καν πολιτικό άλλοθι, συγκρούσεις δημιούργησαν την έρημο […]

Οι περισσότεροι αναλυτές μεταμφιέζουν την πολιτική επιθυμία τους σε ανάλυση. Ετσι, η επάνοδος Τσίπρα, μεταφράζεται κυρίως με τους όρους του 2012-2023. Εν ολίγοις, όπως έχει χαρακτηριστεί (από τους ίδιους αναλυτές) τα χρόνια της πολιτικής του θητείας: ως «λαϊκιστής» όταν ήταν ανερχόμενος (2012-2015), ως «ψεύτης» όταν ήταν πρωθυπουργός και ως «ανίκανος» όταν ήταν αντιπολιτευόμενος (2019-2023). Η […]

Η εκλογική διαπαιδαγώγηση είναι: ο «μόνος θεσμός είναι ο λαός». Αλλά αυτό εξειδικεύεται στο εφαρμόσιμο: ο μόνος θεσμός είναι ο κομματισμός «για να γίνει η δουλειά σου». Δηλαδή ο δρόμος παράκαμψης και επιτάχυνσης, το «δόντι» στο κομματικό κράτος, αποτελεί τη θεσμική αρτίωση του ελληνικού κράτους. Πάνω σε αυτή τη λαϊκή αγωγή διεξάγεται η σύγκρουση για […]

Η προεκλογικού χαρακτήρα συζήτηση για το 2015 διεγείρεται, γιατί ο Α. Τσίπρας δημιουργεί το δικό του κόμμα. Ετσι, η μπαγιάτικη δαιμονολογία εστιάζει σε ορισμένα βολικά. Σε αυτό το πλαίσιο ο κ. Βαρουφάκης χρωματίζει, ως «πρωταγωνιστής», τον βασικό κυβερνητικό ισχυρισμό: «η χρεοκοπία έγινε το 2015 (κι όχι το 2010 που μπορεί να μας ενοχοποιεί) και παρ’ […]

Υφαίνεται μια καλοπλεγμένη αμνησία για το τραύμα της χρεοκοπίας, δεκαπέντε χρόνια μετά. Θυμίζω: η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2010, κατέρρευσε οικονομικά, θεσμικά και πολιτιστικά. Σήμερα, συνεχίζεται η ίδια τεχνική που κυριάρχησε στην αρχική περίοδο πτώσης και συντριπτικής έκπληξης: δεν είμαστε αυτό που το τότε πολιτικό σύστημα περιέγραφε, η «ισχυρή Ελλάδα», αλλά αυτό που άρχισε να περιγράφει […]

Κάθε μέρα έχουμε μια νέα φάση σκανδάλων και το άπλωμα μιας λαϊκής πεποίθησης ότι δεν λειτουργεί το σύστημα, ότι δεν εξορθολογίζεται η κυβερνητική και διοικητική παραγωγή, ότι ο δημόσιος  χώρος, οι θεσμοί, δεν υφίστανται. Εξ αντανακλάσεως, διευρύνεται μια συμφεροντοκρατική και ατομικιστική προσπάθεια, να λυθεί το προσωπικό πρόβλημα «αφού έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα και […]

Οι εξωτερικές θύελλες βοηθούν στην συσπείρωση του «νοικοκύρη». Ψηφίζει συντηρητικούς, για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Ή, σε σημερινή βερσιόν, ψηφίζει τους γνώριμους, για να μην έρθουν οι πειραματικοί. Σε έναν τέτοιου είδους υπόγειο μηχανισμό αυτοσυντήρησης, προσπαθεί να επενδύσει η κυβερνητική επικοινωνιακή μηχανή, εδώ και αρκετό καιρό. Ο «νοικοκύρης», όμως, το επίζηλο και περιζήτητο […]

Η Tate Gallery του Λονδίνου διέθετε μια μάλλον μικρή συλλογή έργων του μοντέρνου κινήματος που, όμως, ήταν αρκετά συμπυκνωτική της ιστορίας της τέχνης. Λίγα έργα, αλλά χαρακτηριστικά. Για λόγους πολεοδομικής ανάπτυξης της νότιας όχθης του Τάμεση και πολιτιστικού μάρκετινγκ, οι αρχιτέκτονες Herzog και de Meuron ανέλαβαν τον σχεδιασμό μιας νέας Πινακοθήκης σε παλιό βιομηχανικό κέλυφος. […]

Γιατί δεν είναι δελεαστικό για τις ΗΠΑ να ωθήσουν, πέρα από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και το στενό «Μπαμπ ελ Μαντέμπ» στην απόληξη της Ερυθράς Θάλασσας; Μαθαίνουμε από τη διεθνή ειδησεογραφία για το εάν στο συγκεκριμένο γεωγραφικό σημείο, η αρτηρία αποκτήσει «αθηρωματική» πλάκα (εάν βουλώσει, μάλλον διά των Χούθι) ζημιώνει τα μέγιστα, πέραν […]

Η μετακίνηση σχεδόν ολόκληρης της ειδησεογραφίας στο πολεμικό, στρατιωτικό πεδίο, είναι συντριπτική. Ο ειδησεογραφικός όγκος «πολέμου» που κυριαρχεί αντιστοιχεί και στη μετακίνηση μεγάλου μέρους της οικονομίας στην πολεμική βιομηχανία; Ή είναι μια κούφια επικαιρική έξαψη που θα περάσει μόλις κορεστεί το κοινό; Ενδεχομένως η διόγκωση της πολεμικής περιγραφής, ακτινογραφεί τη βαθιά παραγωγική και πολιτιστική ανασυγκρότηση, […]

Η Νέα Αριστερά διασπάται με αιχμή τη συνεργασία ή όχι με τον Αλέξη Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ταλαντεύεται πάνω στο ίδιο δίλημμα. Και οι δύο πολιτικές εκφάνσεις, που προέκυψαν από τον ενιαίο «ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία», αμφιρρέπουν και δολιχοδρομούν πάνω στο παρεμφερές ερώτημα αν θα προχωρήσουν ή όχι στην ενσωμάτωση στο κυοφορούμενο εγχείρημα Τσίπρα. Αυτό (το […]

Το μεγάλο γεγονός: ο πόλεμος. Σε ποιο στρατηγικό σχέδιο, άραγε, υπάκουσε ο σημερινός πόλεμος στη Μέση Ανατολή; Πιθανόν, σε ένα ανάλογο στρατηγικό σχέδιο με αυτό που είχε εκπονηθεί στον δεύτερο πόλεμο εναντίον του Ιράκ (ο οποίος οδήγησε σε ένα απίστευτο χάος) ή σε αυτό που είχε ακολουθηθεί στην ενθάρρυνση και στήριξη της λεγόμενης Αραβικής Ανοιξης […]

H πολεμική εξέλιξη στη Μέση Ανατολή αποκαλύπτει, εκτός των άλλων, και τον εγκλωβισμό μας σε μεγάλες πολιτικές αντιφάσεις. Η χώρα μας προχώρησε στην (κατά πολλούς) βλαπτική οικονομικά και κοινωνικά «απολιγνιτοποίηση», υιοθετώντας (κατά το ήμισυ, αφού δεν εξασφάλισε μηχανισμούς αποθήκευσης) τη στροφή στην «πράσινη ενέργεια». Ακολούθησε τις ευρωπαϊκές νόρμες. Συγχρόνως, υπερεπενδύει (και πολιτικά) στους υδρογονάνθρακες, με […]

Απέναντι στις καταπληκτικές φωτογραφίες με την πορεία θανάτου των κομμουνιστών και αριστερών στην Καισαριανή, όλοι θέλουμε κάτι ισοδύναμα άμεσο και δραστικό. Θέλουμε να χωρέσουμε στο θάμβος. Θέλουμε να κλέψουμε λίγο από το ασύλληπτο που εικονίζουν. Κακά τα ψέματα, οι ιστορικές αφηγήσεις που έχουν προϋπάρξει, δεν μπορούν να ανταγωνιστούν την παραστατική δύναμη της εικόνας. Πέρα από […]

Η Νέα Δημοκρατία πιέζεται από την ύφεση των ποσοστών της και την όξυνση της λαϊκής δυσφορίας. Το ΠΑΣΟΚ πιέζεται από τη Νέα Δημοκρατία, ωθούμενο σε έναν καθωσπρεπισμό και αμυντισμό που δεν έχει απήχηση στα ευρέα κοινά. Ο Α. Τσίπρας πιέζεται (προσώρας) από την κυρία Καρυστιανού που του πελεκάει την ορμή. Η κυρία Καρυστιανού πιέζεται από […]

Οταν συμβαίνει κάτι οδυνηρό, όπως ο χαμός των φιλάθλων του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία, ο τραγικός θάνατος των εργαζόμενων γυναικών στο εργοστάσιο, το προχθεσινό δυστύχημα με τους μετανάστες στη Χίο (για να μείνω στα πρόσφατα), ο θεατής ανυπομονεί. Θέλει κάτι εξίσου ισχυρό, μια αντι-οδύνη, την απόσβεση της είδησης, συνήθως την ακαριαία εύρεση και τιμωρία του ενόχου. […]

Η ταινία «Καποδίστριας» έχει βοηθήσει ώστε να μετατοπιστεί η συζήτηση, από την κριτική κινηματογράφου, στην ιστορία. Και μάλιστα στην αγαπημένη στον τόπο μας εκδοχή, που είναι η παραμυθία. Παράλληλα ο Καποδίστριας ως πρόσωπο, έγινε γνωστός διά μέσου της ταινίας, σε ένα ευρύ ακροατήριο που μπορεί να γνωρίζει με τα μικρά ονόματα τους ήρωες των ριάλιτι, […]

Αυτό συμβαίνει; Ενας ορφανός βρασμός στη σβηστή εστία της πολιτικής κουζίνας; Η «Πολίτικη κουζίνα» του Τάσου Μπουλμέτη με 1.300.000 εισιτήρια θεωρείται η πιο εμπορική ελληνική ταινία όλων των εποχών (αν και ο Νίκος Φώσκολος ισχυριζόταν ότι η «Υπολοχαγός Νατάσσα» είχε φτάσει τα 2 εκατομμύρια εισιτήρια). Η ταινία του Μπουλμέτη ή το «Λούφα και παραλλαγή» του […]

Το να περιμένει η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, με τα υπάρχοντα κομματικά σχήματά του, την κάμψη της κυρίας Καρυστιανού, την εμφάνιση κατά τους επόμενους μήνες των αδυναμιών της, ακόμα και τη φθορά της λόγω τηλεοπτικής τριβής και υπερέκθεσης, είναι ένδειξη προφανούς και γενικής αδυναμίας. Εκτός των άλλων, έτσι, της αναθέτουν τον μεγάλο ρόλο που […]

Η κυρία Καρυστιανού μήπως βιάστηκε να προχωρήσει; Θα αντέξει μέχρι τις εκλογές την προφανή και πολλαπλή φθορά που θα υποστεί; Γιατί ο χώρος της πολιτικής, πέραν των ιδεολογικών επικλήσεων (ή άλλοθι), είναι επαγγελματικά σκληρός και εξόχως ανταγωνιστικός. Διεκδικείς ένα τμήμα του εκλογικού σώματος; Τότε τους έχεις όλους «απέναντι». Ακόμα και την κυβέρνηση που αυτή τη […]

Εάν διασπαστεί τελικά το μέτωπο των αγροτών, θα υπάρξει εκτόνωση της ρήξης; Ή μήπως θα υπάρξει μια βιαστική και επιδερμική απόκρυψή της με τη μορφή πρόσκαιρης τακτικής νίκης της κυβέρνησης; Η κρίση των Τεμπών και η κρίση των αγροτικών (και η διπλή εκδήλωσή της στον ΟΠΕΚΕΠΕ και στα τρακτέρ) επικοινωνούν; Ή είναι ανεξάρτητες; Το πολιτικό […]

Οι γνώστες και οι ωμοί παρατηρητές θεωρούν ότι η ανάφλεξη του κ. Καιρίδη στην Επιτροπή Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, για την απουσία του κ. Δένδια, οφείλεται στον βαθύτερο εκνευρισμό για τη δύσκολη υποψηφιότητά του στον Βόρειο Τομέα. Πολλοί οι ανταγωνιστές, δύσκολη η αρένα. Εάν ισχύει αυτό, τότε μάταια ο κ. Δαβάκης διεκδίκησε […]

Το πιθανό κόμμα της κυρίας Καρυστιανού θα περιστείλει, ίσως, την ανάπτυξη του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος, με τη σειρά του, συμπιέζει την ανάπτυξη (και όχι το κύριο σώμα) του ΠΑΣΟΚ. Είναι εμφανές ότι το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα θα συλλέξει μεγάλο μέρος ψηφοφόρων των θραυσμάτων του τέως ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, στοιχείο που ήδη αναδιατάσσει […]

Η πρόσφατη σύνοδος των «αντιρρησιών» (με εκπροσώπους από όλο το πολιτικό φάσμα και κριτικές ομιλίες των κ.κ. Καραμανλή και Βενιζέλου) αποτελεί την ώριμη συγκρότηση ενός αντιφατικού αντικυβερνητικού μετώπου ή απλώς εκδήλωση και μορφοποίηση της διάχυτης κοινωνικής, πολιτικής άρνησης; Αυτής που δεσπόζει σε ευρύτατα πολιτικά κοινά, λόγω της ακρίβειας, λόγω θεσμικών παρεκτροπών, λόγω οίησης κυβερνητικών στελεχών […]

Οι αγρότες δέρνονται από τα ΜΑΤ γιατί πρέπει, οργισμένοι, να εξωθηθούν στο λάθος. Να κλείσουν δρόμους και να έρθουν σε σύγκρουση με τους κατοίκους της πόλης. Απλό στη σύλληψη αστυνομικό σχέδιο, που προσπαθεί έτσι να διαχειριστεί (προφανώς και με πολιτική εντολή) το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, τη συνακόλουθη, διάχυτη αίσθηση αδικίας, την κλιματική και υγειονομική καταστροφή της […]

Το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα χρησιμοποιείται σαν «πανελίστας». Μπαίνει στη θέση του συγγραφέα του, σε κάθε συζήτηση, και υπόκειται σε σκληρή κριτική. Συνήθως δεν έχει διαβαστεί, αλλά έχουν διαβαστεί τα ρεπορτάζ περί αυτού. Το βιβλίο γίνεται ένα ομοίωμα του Τσίπρα, απέναντι στο οποίο ο καθένας οργανώνει το δικό του ατομικό δίκαιο. Τη δική του επίκριση, […]

Διάβαζα πολλές αναρτήσεις (ίσως μάλιστα περισσότερες σε σχέση με άλλες περιόδους) παλαιών «συμπολεμιστών» σχετικά με το Πολυτεχνείο. Την εξέγερση του 1973, αλλά και του 1980. Για το κίνημα, την εξέλιξή του, την επιρροή που άσκησε. Δημοσιεύσεις με αναμνήσεις, συμπληρώσεις, διορθώσεις, διαφωνίες, υπερθεματισμούς. Δημοσιεύσεις φωτογραφιών, ποιος φαίνεται, από ποια πλευρά του συγκροτήματος ξέφυγε, πού έγινε η […]

Ο κ. Σαμαράς στο διάγγελμά του, αν και επετέθη με ιδιαίτερη οξύτητα στη «μητσοτακική» ΝΔ, τοποθετήθηκε συγχρόνως με επιμελή ένταση για το πρόσωπο και την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Προσπάθησε να φανεί ως ο ιδεολογικά ορθόδοξος της Δεξιάς, όχι μόνο εντοπίζοντας τα στοιχεία σημιτικής έκπτωσής της (με δράστη, κατά τη γνώμη του, τον Πρωθυπουργό και […]

Ο Μαμντάνι διακήρυξε στη νικητήρια ομιλία του: «Είμαι νέος, είμαι μουσουλμάνος, είμαι δημοκρατικός σοσιαλιστής και αρνούμαι να απολογηθώ γι’ αυτό». Πριν λίγα χρόνια, το 2019, η Τζόρτζια Μελόνι είχε διακηρύξει σε προεκλογική ομιλία της: «Είμαι γυναίκα, μητέρα, Ιταλίδα, χριστιανή». Τα θρησκευτικά και εθνικά προσδιοριστικά γίνονται όλο και δραστικότερο μέρος του πολιτικού μάρκετινγκ, μετά από πολλά […]

Η κατηγορία του κ. Δρυμιώτη για την «απάτριδα Αριστερά» ανέστρεψε τις συνηθισμένες πολώσεις με τις οποίες αντιμετωπίζεται η Αριστερά, ιδίως από το 2012 (ήτοι, από τον χρόνο που άρχισε να διευρύνει την εκλογική επιρροή της και να γίνεται ανταγωνιστική). Είναι σύνηθες, κάθε εκδήλωση, δήλωση, ακριτομυθία από την πλευρά της, να γίνεται αφορμή για στεντόρειες κατηγορίες […]

Ο Διονύσης Σαββόπουλος λείπει από όλους, γιατί όλοι σχετίστηκαν μαζί του σε κάποια φάση της ζωής τους, ή γιατί ο ίδιος με την ευλυγισία του εισχώρησε στο κυμαινόμενο γούστο. Είτε το μουσικό είτε το πολιτικό. Το τελευταίο το σημειώνω γιατί πολλοί αριστεροί ένιωσαν πληγωμένοι αφού ο Νιόνος πέρασε, κατά τη γνώμη τους, στη Δεξιά, ενώ […]