Βαγγέλης Μόρας στο tanea.gr για Λιονέλ Μέσι στο Μουντιάλ 2010: «Πέφταμε όλοι πάνω του για να μην μπει στην περιοχή – Αν δεν υπήρχε Μαραντόνα, δεν θα υπήρχε Μέσι» (vid, pic)

Το αντίο ενός θρύλου, ΤΟΥ θρύλου, κατά πολλούς.

Ο Λιονέλ Μέσι αφήνει την Εθνική Αργεντινής. Την αγαπημένη του «αλμπισελέστε». Don’t cry for him Argentina…

Ελλάδα και Λιονέλ Μέσι

Και η Ελλάδα; Παντού χωράει η Ελλάδα, ακόμα και στο γκράντε φινάλε του Μέσι.

Παγκόσμιο Κύπελλο 2010. Τα γήπεδα της Νότιας Αφρικής είδαν την Εθνική ομάδα μας να πετυχαίνει το πρώτο γκολ της. Με τον Σαλπιγγίδη. Να φτάνει στην πρώτη νίκη της, κόντρα στη Νιγηρία. Εν συνεχεία, η αυλαία του ομίλου. Αργεντινή. Χρειαζόμασταν τη νίκη. Απέναντι στην παρέα του Λιονέλ Μέσι. Κι όχι μόνο.

Προπονητής ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Στην 11άδα οι Ντεμικέλις, Οταμέντι, Βερόν, Αγουέρο, Μιλίτο. Θίασος αστεριών. Αλλά στο επίκεντρο. Ο ένας και μοναδικός.

Ο Βαγγέλης Μόρας μιλάει για τον Λίο Μέσι

Ο Βαγγέλης Μόρας, νυν κόουτς στην Athens Kallithea και με πλούσια καριέρα σε Ελλάδα και Ιταλία, βρισκόταν τότε στη βασική 11άδα. Ο Ότο Ρέχαγκελ τον είχε στο κέντρο άμυνας, με τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο μπροστά του. Να επιτηρεί τον Μέσι. Ο Σωκράτης και… όλοι οι υπόλοιποι.

Πώς θυμάται αυτό το παιχνίδι; Τι θυμάται από τότε; Οι οδηγίες του Ότο Ρέχαγκελ.

Λιονέλ Μέσι τέλος από την Εθνική Αργεντινής. Τον αντιμετωπίσαμε το 2010 στο Μουντιάλ, στη Νότια Αφρική. Ήταν το τελευταίο ματς του ομίλου. Χρειαζόμασταν τη νίκη. Πώς ήταν η προετοιμασία, οι κουβέντες σας τότε πριν από το παιχνίδι με την Αργεντινή του Μέσι; Μιλάμε για δεκατέσσερα χρόνια πριν. Μιλάμε για τον 23χρονο Μέσι

«Εντάξει, σίγουρα ήταν στις αρχές τότε, οπότε ήταν τελείως διαφορετικά από ότι τώρα θα μπορούσες να το δεις, αλλά από κει και πέρα ήταν ο ανερχόμενος ξέρεις, ο επόμενος ας πούμε, που έπαιρνε τη θέση του Μαραντόνα στην Εθνική ομάδα. Όλοι βασίζονταν πάνω σε αυτόν, αυτό και την εξέλιξή του μετά θα έλεγα και όλοι από τότε περίμεναν ότι η Αργεντινή θα καταφέρει κάποτε ξέρεις κάποια στιγμή να πάρει το Μουντιάλ.

Οπότε από τότε ήταν όλοι πάνω σε αυτόν τον παίκτη, όλη η ομάδα δομημένη. Ε, εντάξει, εμείς σίγουρα ήταν ευχάριστο και ξέρεις πάρα πολύ ωραίο να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε, αλλά ήταν μια Εθνική η οποία είχε πολλές προσωπικότητες, οπότε όλοι μαζί αυτοί μας ξέρεις, μας φαίνονταν για εμάς κάτι το πολύ, πολύ ευχάριστο»

Αυτό που ακούμε συνήθως στις αναλύσεις των προπονητών και βέβαια με έναν έμπειρο κόουτς όπως ήταν ο Ότο θα σας το μετέφερε προφανώς ότι καλός ο Μέσι, πάρα πολύ καλός ο Μέσι μάλλον, αλλά υπάρχουν και οι υπόλοιποι. Αυτό μπορείς να το ξεχωρίσεις μέσα στο γήπεδο ή αναπόφευκτα όλα στριφογύριζαν γύρω από τον Μέσι;

Εντάξει, δεν μπορείς να πεις ότι ήταν μόνο ο Μέσι. Αυτό που είπες ακριβώς ότι υπήρχαν παίκτες τότε με μεγάλες προσωπικότητες που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν στην Αργεντινή. Αν βγάλουμε τον Μέσι από την Αργεντινή, καταλαβαίνεις ποια είναι η διαφορά του τότε με το τώρα. Χωρίς αυτό να σημαίνει κάτι, αλλά είδαμε ότι αυτή είναι η Εθνική που μόλις τώρα κατάφερε και πήρε το Μουντιάλ.
Οι προσωπικότητες που είχε τότε όντως ήταν πραγματικά φοβερές. Παίκτες κλάσεως όπως ήταν ο Τεβέζ τότε, ο Ντεμικέλις πίσω, ήταν όλες οι γραμμές με παίκτες οι οποίοι μπορούσαν να τραβήξουν την προσοχή και ήθελαν και την περαιτέρω προσοχή. Και όχι να μείνεις καθαρά μόνο στον Μέσι. Αυτό φάνηκε κιόλας και στο παιχνίδι. Αν θυμάστε δεν έβαλε το γκολ ο Messi, το έβαλαν οι άλλοι παίκτες που ήταν εξίσου σημαντικοί, αυτοί που κατάφεραν και ξεκλείδωσαν το παιχνίδι, ας το πούμε.

Σχετικά με τον Μέσι πάντα. Στο ημίχρονο, στο τέλος του αγώνα, υπήρξε κάποια κουβέντα που είπατε μεταξύ σας, κάτι που σας είπε ο Ρεχάγκελ ή εσείς περισσότερο μεταξύ σας, κάτι που να σας έμεινε ότι είπατε;

Δεν υπήρχε κάτι συγκεκριμένο. Το θέμα ήταν μπήκαμε το ευχαριστηθήκαμε, οπότε από κει και πέρα ξέραμε ότι περισσότερο ο Σωκράτης (σ.σ. Παπασταθόπουλος) είχε την ευθύνη, ας το πούμε του Μέσι αν θυμάστε καλά, αλλά ήμασταν όλοι υπεύθυνοι. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε μπει σε μια διαδικασία να περικυκλώσουμε ας το πούμε οτιδήποτε, οποιονδήποτε παίκτη έμπαινε εκεί μέσα στις δικές μας γραμμές και περισσότερο ο Μέσι.

Αλήθεια τώρα. Έμεινες κάποια στιγμή άφωνος με αυτά που έκανε μέσα στο γήπεδο; Βρήκες τον εαυτό σου να αναρωτιέται, να λες, “πω πω τι έγινε τώρα εδώ”;

Εντάξει, τότε ήταν ακόμα στις αρχές του, οπότε μπορούσες και έβλεπες πράγματα τα οποία θα βλέπαμε πολλά περισσότερα πιο μετά. Και το είδαμε άλλωστε μετά από τόσα χρόνια.
Αλλά από κει και πέρα ναι, βλέπαμε τι έκανε με την μπάλα. Δεν θυμάμαι.
Όλοι θυμούνται βέβαια καλά πόσες φορές έπαιρνε την μπάλα, περνούσε έναν, περνούσε δύο, περνούσε τρεις. Απλά ήμασταν πάρα μα πάρα πολλοί τελικά εκεί, οπότε έφτανε μέχρι έξω από την περιοχή και σούταρε γιατί δεν μπορούσε να περάσει. Ήμασταν όλη η ομάδα περικυκλωμένη γύρω από τον Messi.

Περίμενες κάποιες, περίμενες μάλλον ότι κάποια στιγμή θα πάρει ο Μέσι το Μουντιάλ ή θα έμενε έτσι με την γλυκόπικρη γεύση;

«Εντάξει, αυτό δεν το αυτό δεν το ξέρεις ποτέ η αλήθεια είναι. Αυτό που είπα θα μπορούσε να το πάρει άλλες χρονιές. Δεν το πήρε. Το πήρε την προηγούμενη φορά (σ.σ. το 2022). Οπότε σίγουρα όλοι το θέλαμε, γιατί θα θέλαμε να δούμε έναν παίκτη σαν τον Μέσι να μπορεί να κατακτάει και αυτό το τρόπαιο.
Γιατί θεωρώ ότι λόγω της καριέρας του, αλλά και ενός ολόκληρου Έθνους, όπως είναι η Αργεντινή, είναι ωραίο να να καταφέρνεις να πετυχαίνεις κάτι τέτοιο».

Αυτά τα δημοσιογραφικά που μας αρέσουν. Μέσι ή Μαραντόνα;

«Είναι άλλες τελείως διαφορετικές εποχές, οπότε δεν θα μπω στη διαδικασία σύγκρισης. Ο καθένας έκανε τη δική του πορεία. Αν δεν υπήρχε Μαραντόνα, δεν θα υπήρχε Μέσι. Οπότε το αφήνω εδώ».

Με μία λέξη πώς θα μπορούσες να περιγράψεις την πορεία του Λιονέλ Μέσι με την Εθνική Αργεντινής;

«Τι να πω; Ονειρική; Ας κρατήσουμε την ονειρική και αλλά και το εξωπραγματική».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ΟΜΑΔΑ (@omadatanea)

Ακούστε παρακάτω όλη τη συνέντευξη με τον Βαγγέλη Μόρα