Ρόδος: Αντιδράσεις για την απόφαση να αφεθεί ελεύθερος ο 44χρονος οδηγός – «Έτρεχε χωρίς να σκέφτεται πως μπορεί να διαλύσει ζωές»

Οργή και βαθιά θλίψη εκφράζουν άνθρωποι από το περιβάλλον της 56χρονης Μαρίας και της 26χρονης κόρης της, Αρμονίας, μετά την απόφαση να αφεθεί ελεύθερος ο 44χρονος οδηγός που εμπλέκεται στο θανατηφόρο τροχαίο στη Ρόδο, όπου οι δύο γυναίκες έχασαν τη ζωή τους.

Η ανάρτηση μίας φίλης των δύο γυναικών ραγίζει καρδιές, καθώς τις αποχαιρετά δημόσια, αναφέροντας μεταξύ άλλων για την 26χρονη, ότι κατάφερνε πάντα να σκορπά αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω της. «Την θυμάστε την Αρμονία Κακίου; Το 26χρονο κορίτσι που αγάπησε πολύ το χωριό μας, τα βουνά μας, τον Όλυμπο μας; Το κορίτσι που ζούσε εδώ, μέχρι πριν λίγους μήνες, ανέμελα σαν το σπουργίτι; Δυστυχώς έφυγε προχθες από την ζωή μαζί με την μητέρα της. Καλό ταξίδι Αρμονία μου στην ουράνια πλέον κατοικία σου…» γράφει, μεταξύ άλλων.

Η ανάρτηση

«Δείτε την ανάρτηση της φίλης της Μικαέλα:

Η δική μου Αρμονία…

Πόσο όμορφα σου ταίριαζε το όνομά σου. Μέσα σε όλο τον πόνο που κουβαλούσες τόσα χρόνια, εσύ κατάφερνες πάντα να σκορπάς αρμονία, αγάπη και χρώμα γύρω σου. Όπως ακριβώς αγαπούσες να κάνεις και στις ζωγραφιές σου.

Δεν μπορώ ακόμα να πιστέψω πως γράφω αυτά τα λόγια για εσένα. Πριν λίγες μέρες πίναμε ποτό μαζί, γελούσαμε, μιλούσαμε σαν να είχαμε όλη τη ζωή μπροστά μας. Πριν πέντε μέρες περάσαμε μαζί όλο το ρεπό μου, όπως πάντα εμείς… σαν αδελφές. Πήγαμε βόλτα, ήπιαμε τον πρωινό μας καφέ, φάγαμε μαζί, κάναμε πράγματα τόσο απλά κι όμως τώρα μοιάζουν τα πιο πολύτιμα του κόσμου. Και η τελευταία φορά που σε είδα ήταν τόσο γεμάτη ζωή… γεμάτη εσένα.

Καθόμασταν και κάναμε πλάνα για τα όνειρά μας. Μιλούσαμε για το μέλλον, για όλα όσα θα καταφέρναμε μαζί. Είχες τόση δύναμη μέσα σου, τόση θέληση να ζήσεις, να προχωρήσεις, να φτιάξεις τη ζωή που άξιζες. Μετά από όλα όσα πέρασες, είχες αρχίσει επιτέλους να παίρνεις τα πάνω σου.

Η ζωή όμως δεν σου φέρθηκε ποτέ όπως σου άξιζε. Έχασες τον μπαμπά σου τόσο άδικα πριν δέκα χρόνια και από τότε κουβάλησες βάρη που λίγοι άνθρωποι θα άντεχαν. Κι όμως δεν το έβαζες κάτω ποτέ. Όσο κι αν σε πλήγωναν άνθρωποι, όσο κι αν σε πολεμούσε η ζωή, εσύ συνέχιζες. Και τον τελευταίο χρόνο είχες αρχίσει ξανά να λάμπεις. Η τελευταία εικόνα που έχω από εσένα είναι τα μικρά σου μπουκλάκια, το όμορφο πρόσωπό σου και εκείνη η λάμψη στα μάτια σου. Ήσουν τόσο όμορφη. Τόσο φωτεινή. Σαν να ξαναγεννιόσουν.

Και ήρθες στη Ρόδο γιατί ένιωσες την ανάγκη να μας δεις. Σαν να ήθελε η ψυχή σου να περάσει λίγο ακόμα χρόνο με όσους αγαπούσε αληθινά.

Δεν μπορώ να χωρέσω στο μυαλό μου πως έφυγες έτσι. Μέσα σε μια στιγμή. Από την απερισκεψία ενός ανθρώπου που έτρεχε χωρίς να σκέφτεται πως μπορεί να διαλύσει ζωές. Εσύ και η μαμά σου φύγατε μαζί… και αυτό είναι ίσως το μόνο που με παρηγορεί λίγο. Πως δεν ήσουν μόνη. Πως της κράτησες το χέρι και πετάξατε μαζί ψηλά, μακριά από έναν κόσμο που σας πλήγωσε τόσο πολύ.

Δεν σας άξιζε αυτός ο κόσμος. Ήταν πολύ σκληρός για ψυχές σαν τις δικές σας. Εδώ κάτω μοιάζει πολλές φορές με κόλαση. Εσύ όμως ήσουν φτιαγμένη για κάτι πιο γαλήνιο. Για μέρη γεμάτα φως, χρώματα και ηρεμία.

Κι εγώ τώρα προσπαθώ να καταλάβω πώς συνεχίζεται η ζωή όταν χάνεις ανθρώπους που ήταν κομμάτι της ψυχής σου. Προχθές έχασα το σκυλάκι μου και χθες έμαθα πως έχασα κι εσένα. Νιώθω πως έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Μα μέσα σε όλον αυτόν τον πόνο, κρατάω τις στιγμές μας. Τις βόλτες μας, τους καφέδες μας, τα γέλια μας, τα όνειρά μας, όλα εκείνα τα μικρά καθημερινά που τελικά ήταν τα πιο μεγάλα.

Και σου υπόσχομαι κάτι, Αρμονία μου…

Θα συνεχίσω να ονειρεύομαι και για τις δυο μας.

Θα κουβαλάω πάντα ένα κομμάτι σου μέσα μου.

Και κάθε φορά που θα βλέπω χρώματα στον ουρανό, θα σκέφτομαι πως κάπου εκεί ψηλά ζωγραφίζεις ξανά. Ελεύθερη πια. Χωρίς πόνο. Μόνο με φως. Κρατα την μανούλα σου από το χέρι και πετάξτε μαζί ψηλά, μακριά από αυτόν τον κόσμο , φύγατε μαζί για κάποιο λόγο και είμαι σίγουρη πως εκεί θα ηρεμήσει η ψυχούλα σας και θα είστε καλά..

Σε ευχαριστώ που μου δίδαξες πως να είμαι δυνατή σε έναν κόσμο που σαπίζει

Θα σαγαπαω για πάντα ζουζουνα μου». 

Σοβαρό τροχαίο ατύχημα στη Ρόδο με εμπλοκή πολλών οχημάτων και αστυνομικούς στο σημείο.

Όσα υποστήριξε ο 44χρονος οδηγός στην απολογία του

Από την πλευρά του, ο 44χρονος οδηγός, εξέφρασε χθες στην απολογία του στον ανακριτή Ρόδου, την λύπη, τη θλίψη και την οδύνη του για τον θάνατο των δύο γυναικών.

Ο 45χρονος, με σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και ανακριτή, αφέθηκε ελεύθερος με αυστηρούς περιοριστικούς όρους. Ειδικότερα, του επιβλήθηκαν οι όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα, της εμφάνισής του το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του, της καταβολής εγγυοδοσίας ποσού 50.000 ευρώ, της αφαίρεσης του διπλώματος οδήγησής του και της απαγόρευσης χρήσης οποιουδήποτε μηχανοκίνητου μέσου.

Ο 45χρονος, συνοδευόμενος από τους συνηγόρους του κ.κ. Στέλιο Κιουρτζή, Δήμο Μουτάφη και Μανώλη Ζέζιο, κατά την απολογία του, σύμφωνα με πληροφορίες της «Ροδιακής», αρνήθηκε πλήρως την αντικειμενική και υποκειμενική στοιχειοθέτηση των αποδιδόμενων αδικημάτων σε βάρος του και εξέφρασε τη λύπη, θλίψη και οδύνη του για τον αδόκητο θάνατο των δύο γυναικών:

«Η απώλεια της ζωής τους, με την οποιαδήποτε δική μου εμπλοκή, αποτελεί γεγονός που με έχει καταρρακώσει, με έχει φέρει σε άθλια ψυχολογική και σωματική κατάσταση και ειλικρινά μετά βίας δύναμαι να απολογηθώ και να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, όντας κυριολεκτικά συντετριμμένος για τον θάνατό τους».

Αναφορικά με το δυστύχημα, ο 45χρονος είπε ότι κινούνταν με το αυτοκίνητό του με κατεύθυνση από Λίνδο προς Ρόδο με πράσινο σηματοδότη.

Από το αντίθετο ρεύμα, το όχημα των δύο γυναικών επιχείρησε αιφνίδια αναστροφή ή αριστερή στροφή, εισερχόμενο κάθετα στην πορεία του. Τότε, είπε ο 45χρονος, πως εκείνος επιχείρησε αποφευκτικό ελιγμό και πέδηση, χωρίς όμως να καταστεί δυνατή η αποφυγή της σύγκρουσης.

Ο ίδιος αναφέρθηκε και στην τεχνική δυσλειτουργία του φωτεινού σηματοδότη στο ρεύμα των δύο γυναικών, όπου δεν λειτουργούσε το κόκκινο, ενώ λειτουργούσαν οι λοιπές ενδείξεις (πορτοκαλί και πράσινο).

Η δυσλειτουργία αυτή θεωρείται, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, αιτιωδώς συνδεδεμένη με την έναρξη του επικίνδυνου ελιγμού από το έτερο όχημα.

Ο 45χρονος, απολογούμενος, υποστήριξε ότι το αποδεικτικό υλικό σε βάρος του είναι ανεπαρκές, ενώ αναφορικά με τις καταθέσεις δύο μαρτύρων, τις χαρακτήρισε «αντιφατικές» ως προς την ορατότητα και την κατεύθυνση των σηματοδοτών.