[Ενστάσεις] Αργά για δάκρυα

Στερνή μου γνώση… Η συνέντευξη του τέως υπουργού Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά στον Δημήτρη Δουλγερίδη (στα «ΝΕΑ» του Σαββατοκύριακου), επί της ουσίας, επιβεβαιώνει ότι όσα συνέβησαν στην αρχή της θητείας του και οδήγησαν στο ξεχαρβάλωμα του Φεστιβάλ Αθηνών, του μόνου ελληνικού καλλιτεχνικού θεσμού με διεθνή απήχηση, ήταν μεθοδευμένα από οργανωμένα συμφέροντα – από ιδιοτέλειες εντός του ΣΥΡΙΖΑ, τις οποίες πρόθυμα έστερξε και συγκεκριμένη εφημερίδα που λειτούργησε ως μέσο πίεσης στον τότε υπουργό.

Ο Αριστείδης Μπαλτάς, θύμα κι ο ίδιος νεότερων ιδιοτελειών (κατονομάζει τη Ρένα Δούρου και το οικογενειακό περιβάλλον της), ομολογεί ότι παγιδεύτηκε και ο ίδιος από το περιβάλλον του και μεθόδευσε την απομάκρυνση του τότε προέδρου του ΔΣ και διευθυντή του Φεστιβάλ Γιώργου Λούκου, κατονομάζοντάς τον ως υπεύθυνο για κακούργημα. Σήμερα, ο τέως υπουργός παραδέχεται την αστοχία του, μάλιστα λέει ότι ντρέπεται για την εσπευσμένη αποπομπή Λούκου. Πολύ αργά.

Ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι ο άνθρωπος στον οποίο ανήκει η φράση «η αριστεία είναι ρετσινιά». Ηταν συνεπής λοιπόν όταν, ηνίοχος των καλλιτεχνικών και πολιτιστικών θεσμών του τόπου, φέρθηκε με ιταμό τρόπο σε ένα στέλεχος με έργο, όπως παραδέχεται, «εγνωσμένης και αδιαμφισβήτητης αξίας». Σε μια χώρα που η Αριστερά υπεράσπισε το τεκμήριο της αθωότητας ακόμα και του Κουφοντίνα, διώχθηκε με υπόνοιες ένας εκ των ελάχιστων αρίστων που ήρθαν στην Ελλάδα για να συμβάλουν στην καλλιέργεια, στην εξωστρέφεια και στην κοσμοπολίτικη ταυτότητα μιας μοντέρνας ευρωπαϊκής χώρας.

Η εκ των υστέρων αυτοκριτική τού τέως υπουργού δεν έχει αξία. Ως πνευματική οντότητα εκτοπίσματος, όπως παρουσιαζόταν, απεδείχθη ελλιπής, επιτρέποντας την καμαρίλα και ανεχόμενος τη σπίλωση προσώπων, τα οποία παρέδωσε στην αποδοκιμασία του όχλου. Ως υπεύθυνος του ελληνικού πολιτισμού, απεδείχθη άσχετος με το αντικείμενο, κάνοντας εν τέλει ζημιά στη χώρα.

Και το χειρότερο; Πέφτει απ’ τα σύννεφα όταν κατανοεί ότι διάφοροι άνθρωποι έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα – ακόμα και στον χώρο της Αριστεράς. Καλωσορίζουμε στην πραγματικότητα τον φιλόσοφο του μεταφυσικού υλισμού.