[Στίγμα] Κυβερνητικό μέντιουμ

Ηταν λογικό τώρα που ο περίφημος Νίκος Χορταρέας (με το εσαεί και αενάως ανανεούμενο «κληρονομικό χάρισμα» και την απίθανη χαίτη σε χρώμα ακαζού) έχει αποσυρθεί από το προσκήνιο λόγω κάτι τραβηγμάτων με τις Αρχές να δημιουργηθεί κενό στον χώρο της… μελλοντολογίας, όπως ονομάζεται η σχετική «επιστήμη».

Δεν πίστευα όμως ποτέ ότι τον χώρο αυτό θα τον διεκδικούσε η χαριτόβρυτος (τι λέω ο άνθρωπος…) εκπρόσωπος της κυβέρνησης Ολγα Γεροβασίλη, εξ Αρτης ορμωμένη. Η κυρία – προφανώς αγνοούσα τον κανόνα που διατείνεται πως «κάθε διάψευση του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι μια επιβεβαίωση του ακριβώς αντιθέτου» – επιδόθηκε χθες εμφανώς στην «επιστήμη» της μελλοντολογίας αναφορικά με την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών. Για να είμαι ακριβής, δεν ανέφερε ημερομηνία, μίλησε γενικώς και αορίστως για εκλογές το φθινόπωρο του 2019!!

Αγνοώ αν έριξε τα χαρτιά, το «είδε» στο φλιτζάνι, «κοίταξε» τη γυάλινη σφαίρα ή αν στην Αρτα κάνουν εκείνο το κόλπο με τα αβγά σε μια λεκάνη και μετά «διαβάζουν» τα μελλούμενα από τους… κρόκους των αβγών. Το θέμα είναι ότι το είπε!

Χαιρετίζω ανεπιφύλακτα τη… γενναιότητα της κυρίας εκπροσώπου να υποδυθεί τον θηλυκό, έχοντα το κληρονομικό χάρισμα… Χορταρέα, αλλά, άμα γίνουν εκλογές το 2019, εμένα να μου γράψει!

(Και να δω τι θα λέει, όχι μακριά, αλλά το προσεχές φθινόπωρο, για όσα δήλωσε χθες…)

Το 2019 είναι μακριά

Ο πρόεδρος Αλέξης, είναι η αλήθεια, δεν έχει αποφασίσει τι θα κάνει. Είναι στην (αγαπημένη του) κατάσταση «βλέποντας και κάνοντας». Γνωρίζει ότι όσο παραμένει στην κυβέρνηση το αποθεματικό σε οπαδούς θα φθίνει συνεχώς. Εχει επίσης το ένστικτο να καταλάβει ότι ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να παραμείνει νοματαίος στο πολιτικό στερέωμα και να μην καταντήσει σαν τον Γιώργο «περιπλανώμενος, δυστυχισμένος», που λέει και το τραγούδι (σήμερα που θα τον συναντήσει, γιατί δεν τον ρωτάει για τις εμπειρίες του επ’ αυτού;), προκειμένου να βρει ακροατήριο να τον ακούσει: να πάει σε εκλογές σύντομα! Ετσι, θα επιτύχει και ο ΣΥΡΙΖΑ να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη και ο Κυριάκος να μην ψηλώσει τόσο πολύ ώστε να είναι αυτοδύναμος – παντοδύναμος πρωθυπουργός.

Πώς μπορεί να συμβούν όλα αυτά; Με εκλογές νωρίς, κυρία Γεροβασίλη μου. Εκλογές τώρα, κοντά. Το 2019, «χαιρέτα μου τον πλάτανο» που λέμε και στα χωριά μας…

Εμπρός… πίσω

Ακούω από πολλούς και διαφόρους ότι «στο μυαλό του Τσίπρα» (πώς λέγανε παλιά την ταινία «Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς»; Ε, έτσι ακριβώς) είναι να κάνει την πολιτική ανατροπή το 2020 – θα περάσει, λέει, με τη συνταγματική αναθεώρηση την απευθείας εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό. Και θα συνοδεύσει δε αυτή τη μεγάλη πολιτειακή αλλαγή με την παροχή αυξημένων αρμοδιοτήτων στον νέο, εκλεγμένο από το εκλογικό σώμα, Πρόεδρο.

Δεν ξέρω ποιος του τα λέει αυτά – ο Πρόεδρος Προκόπης, που έχει μυαλό και έχει θητεύσει παρά τω Καραμανλή τω Α’, γνωρίζει καλύτερα παντός άλλου πόσο χρειάστηκε εκείνος ο Καραμανλής να αυτοπειθαρχήσει για να μη γίνει η χώρα μπάχαλο καθώς συνέπεσε να είναι πρόεδρος με πρωθυπουργό τον Αείμνηστο Ανδρέα (μικρή παύση, παρακαλώ, να στείλουμε τη σκέψη μας σε Εκείνον, όπου κι αν βρίσκεται…). Φαντάζομαι ότι τα έχει πει και στους «δίπλα» μην την κάνουν τη βλακεία…

Μην τον νευριάζετε

Αν πάλι οι «δίπλα» δεν θέλουν να ακούσουν τον Πρόεδρο Προκόπη (πράγμα που εμπίπτει στην κατηγορία του αποφθέγματος «κακό του κεφαλιού τους»), συνιστώ άνευ ετέρας να δώσουν βάση στο τι πιστεύει επ’ αυτού ο υπουργός Ευκλείδης που είχε «ξεματιάσει» την Ευρώπη όλο τον χειμώνα με τα trendy κασκόλ του.

Οπως διάβασα χθες στο site commonality.gr, το οποίο επισκέπτομαι επί καθημερινής βάσεως προκειμένου να ενημερώνομαι εγκύρως τι λέει ο «πυρήνας» του ΣΥΡΙΖΑ, η ομάδα των 53+ δηλαδή, ο υπουργός Ευκλείδης και οι συν αυτώ τα έχουν πάρει άσχημα με τα κόλπα Τσίπρα, ειδικά στο θέμα της προεδρικής εκλογής. Και χωρίς πολλά πολλά, του λένε «μαζέψου, δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα».

Αποσπώ από το χθεσινό editorial του συγκεκριμένου site τα ακόλουθα αποσπάσματα για να αποδείξω του λόγου το αληθές (δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι ο Ευκλείδης όταν νευριάζει. Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε, ένα πράμα!):

«Η πρόταση για άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι λαϊκισμός επειδή επιδιώκει να δημιουργήσει στον λαό, στους πολίτες, το αίσθημα ότι, ψηφίζοντας κάθε κάτι χρόνια έναν άνθρωπο, συμμετέχουν, ότι η γνώμη τους μετράει (…), η απευθείας εκλογή του Προέδρου σημαίνει προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων, που θα είναι πολιτική – όπως το είδαμε πρόσφατα (και θα το ξαναδούμε) στην Αυστρία. Εάν πάλι ο Πρόεδρος έχει αυξημένες αρμοδιότητες, τότε ο λαός ψηφίζει κάποιον ο οποίος κατά τη διάρκεια της θητείας του είναι ανεξέλεγκτος στην άσκηση αυτών των αρμοδιοτήτων, δηλαδή ο λαός την έχει πατήσει».

Το είπα. Μη νευριάσει ο Ευκλείδης, μη νευριάσει…

Τη δουλειά του κάνει

Καλά τα λένε οι άνθρωποι, δεν το συζητώ. Επειτα από σαράντα χρόνια θα γυρίσουμε στο ίδιο καθεστώς; Εχουμε τρελαθεί τελείως, μου φαίνεται. Αλλά ξέρω ποια είναι η πηγή αυτής της συζήτησης: ο ίδιος ο Τσίπρας. Που έχει βάλει προφανώς τον ύστερο Καραμανλή στο τριπάκι να πιστεύει ότι «εντάξει, σε τέσσερα χρόνια τελειώνει η σύνταξη και ξαναπιάνουμε δουλειά, να πλακωνόμαστε καθημερινά με τον τότε πρωθυπουργό». Θα τον κάνει Πρόεδρο!

Γιατί τον έχει βάλει τον Καραμανλή σε αυτό ο Τσίπρας; Μα επειδή τον έχει χρίσει ως έναν – ακόμη – «μπαμπάκα»! Οπως τόσους και τόσους άλλους, που τάχα μου τούς συμβουλεύεται, εκείνοι την έχουν πατήσει ότι είναι καλό παιδί, είδες που ρωτάει, και τέτοια, και αυτός τους φέρνει βόλτα, κάνοντας τη δουλειά του…

Δύο σε ένα

Μια και το ‘φερε η κουβέντα για τους διάφορους «μπαμπάδες» του «μικρού» και αφού εξ όσων είδα ψηφίστηκε από τη Βουλή το νομοσχέδιο για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καπνού, θέλω να ρωτήσω, εκείνο το νομοσχέδιο για το λαθρεμπόριο καυσίμων πότε θα φτάσει στη Βουλή; Να ψηφιστεί και να αρχίσει να αποδίδει καρπούς;

Εγώ ξέρω ότι ο αποπεμφθείς χωρίς την παραμικρή εξήγηση και χωρίς να υπάρχει τίποτε εις βάρος του (αντιθέτως) υπουργός κατά της Διαφθοράς Παναγιώτης Νικολούδης το είχε έτοιμο το νομοσχέδιο για το λαθρεμπόριο καυσίμων. Ετοιμο προς κατάθεση, και ήταν και τόσο σκληρό, λένε, που θα έκαιγε κόσμο. Τι έγινε λοιπόν και εκτός από το ότι το έφαγε το σκοτάδι, φαγώθηκε μαζί του άνευ ουδεμίας ορατής αιτίας και ο έντιμος και σοβαρός Παναγιώτης Νικολούδης;

Πιθανολογώ ότι κάποιος «μπαμπακούλης» του «μικρού» έχων σχέση με αυτά τα θέματα πέτυχε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια – και να στείλει τον Νικολούδη σπίτι του και να θάψει το νομοσχέδιο για το λαθρεμπόριο καυσίμων…

Για κλάματα

Τέλος, σε σχέση με τα όσα συμβαίνουν στη γειτονική Τουρκία, πλην των θηριωδιών με τους βασανισμούς και τη διαπόμπευση ολόκληρων στρατηγών με πλάκα τα γαλόνια, έχω να επισημάνω το εξής: το γελοίον του πράγματος αναφορικά με την περίφημη επίθεση στο ξενοδοχείο που υποτίθεται ότι βρισκόταν ο Ερντογάν. Είδα το βίντεο. Αυτοί δεν πήγαιναν να καθαρίσουν τον αρχηγό του κράτους τους, αυτοί έκαναν λες κι έπαιζαν κομπάρσοι σε ταινία του Βέγγου!

Και μαζί με όλα τα άλλα που έχουν διαδραματιστεί όλες αυτές τις ημέρες, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι για πλάκα είναι ο δήθεν άτρωτος τουρκικός στρατός, αδέρφια…