[Μικροπολιτικός] Ο ΣΕΒ και το σοκ που έρχεται

Εκεί που μέχρι πριν από έναν μήνα οι επιχειρηματίες του ΣΕΒ μιλούσαν για το επενδυτικό σοκ που βρίσκεται προ των πυλών, λες και έβλεπαν στα όνειρά τους ότι «χτίζουν καινούργια εργοστάσια σε κοινοπραξία με την κυβέρνηση», το κλίμα στην οικονομία έχει πλέον αντιστραφεί.

Κάτι τα κανόνια, κάτι το Brexit, κάτι η τραπεζική τρικυμία στην Ιταλία, βλέπουν το σοκ να έρχεται, αλλά δεν μοιάζει με αναπτυξιακό. Σαν το στοίχημα στο οποίο ποντάρισαν να μη βγαίνει, τουλάχιστον άμεσα.

Ψάχνουν τα αναπτυξιακά αντίμετρα που τους υποσχέθηκαν – ΕΣΠΑ, αναπτυξιακός νόμος, επαναφορά waiver, πακέτο Γιούνκερ -, αλλά βλέπουν την ύφεση να τρέχει γρηγορότερα.

Ετσι εξηγώ ότι τελευταίως ο ΣΕΒ δεν έχει και πολλά ευχάριστα νέα να πει. Σταχυολογώ μερικές φράσεις από το χθεσινό εβδομαδιαίο του δελτίο. «Η χώρα σήμερα βρίσκεται εγκλωβισμένη σε οικονομική και πολιτική στασιμότητα» ή «ο χρόνος που περνάει ανεκμετάλλευτος δεν γυρίζει πίσω και επιβαρύνει δυσανάλογα το μέλλον» ή ακόμη «στις δημοκρατίες λέγεται ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα, μπορεί όμως και να υπάρξουν, και γι’ αυτό πρέπει να αποφευχθούν σενάρια ακυβερνησίας που μπορεί να προκύψουν από πειραματισμούς στον εκλογικό νόμο».

Εδώ βρίσκεται ένα κλειδί για την ερμηνεία της στάσης των βιομηχάνων. Η πολιτική σταθερότητα έχει ήδη αρχίσει να παρεισφρέει ξανά στις συζητήσεις, πότε με αφορμή τον νέο εκλογικό νόμο, πότε με αφορμή τα δημοσκοπικά ευρήματα. Ασε που έρχεται και η συζήτηση για τα εργασιακά και ο ΣΕΒ δεν θέλει να φανεί ότι τον χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να περάσει σκληρά μέτρα.