[Στίγμα] «Κατρούγκαλου κάθοδος»

Δεν είναι καλή εποχή για τους υπουργούς και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Θερίζουν ό,τι έσπειραν όλα αυτά τα χρόνια, από τότε δηλαδή που αποφάσισαν να «ξεμυτίσουν» από το 3%-4% και να γίνουν νοματαίοι ταΐζοντας σανό τον κοσμάκη.
Αντλώ παράδειγμα του Σαββατοκύριακου από την «Κατρούγκαλου κάθοδον» στην εύανδρο Κρήτη, κάθοδος η οποία εξ όσων συνέλεξα από παλιούς «συντρόφους» μου, ειδικά στο Ηράκλειο, ήταν μια τραγωδία.
Οχι απλώς γιατί δεν κατάφερε τελικά να μιλήσει, διότι το πλήθος που είχε μαζευτεί απέξω ψεύτες τους ανέβαζε, απατεώνες τους κατέβαζε (τους κυβερνώντες εν συνόλω, διευκρινίζω, και όχι αποκλειστικά τον υπουργό Κατρούγκαλο) αλλά και γιατί θα έπεφτε πολύ ξύλο ανάμεσα στους πολλούς που αποδοκίμαζαν και κάτι (λίγους) θαρραλέους συριζαίους που εξακολουθούν να στηρίζουν το κόμμα της χαράς.
Ο αγέρωχος υπουργός Κατρούγκαλος, με casual αμφίεση, όπως επέβαλλε η αγωνιστικότητα της στιγμής, επιχείρησε να ανοίξει διάλογο με το πλήθος το ανώριμο, αλλά επί ματαίω.
Κάτι λεβεντοπαλίκαροι του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου τον πήραν από τα μούτρα και με δύο τρεις κουβέντες τού έκαναν γνωστό ότι ήταν ανεπιθύμητος στην πόλη. 
Επισημαίνω ότι αυτοί ήταν του ΕΚ Ηρακλείου, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να απαξιώσει την παράσταση διαμαρτυρίας τους, ανακοίνωσε ότι τον υπουργό αποδοκίμασαν αναρχικοί και αναρχοαυτόνομοι, πράγμα εντελώς ψευδές όπως μου ανέφεραν οι δικοί μου. 
Τα ηχητικά της συγκέντρωσης κάλυπτε το κλασικό πια «Εεεε, οοοο, πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από ‘δώ» ενώ, όπως μου είπαν, ο Κατρούγκαλος τους έλεγε κάτι «κουλά» περί της αναγκαιότητας για δημοκρατικό διάλογο και άλλα τέτοια υπέροχα πλην αφόρητα βαρετά.
Μην τα πολυλογώ (οι δικοί μου μού ανέφεραν και ονόματα ορισμένων από εκείνους που αποδοκίμαζαν τον υπουργό Κατρούγκαλο), αναρχοαυτόνομοι δεν ήταν αυτές οι «ντουλάπες» οι τρίφυλλες που έστησαν φράγμα στον υπουργό. Να την αφήσει την καραμέλα ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν έχει νόημα…
Χθες, πάντως, άλλος φίλος από τον Αγιο Νικόλαο μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι η εκδήλωση στα μέρη τους έγινε κανονικά, αλλά στην αίθουσα μπήκε ελάχιστος κόσμος. 
– «Γιατί;» ρώτησα. 
– Διότι είχαν «πόρτα» στο ξενοδοχείο.
– Δεν ξέρω κανένα ξενοδοχείο που να μην έχει πόρτα…
– Δεν κατάλαβες. Εννοώ έλεγχο. Εμπαιναν μόνο όσοι ενέκριναν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και κανείς άλλος. Είχαν έρθει και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου στην πόλη μας. Και είχε και Αστυνομία ναααα. Μιλιούνια.
Εντάξει σύντεκνε – ρεπόρτερ, κατάλαβα…

Το έλεγε η γιαγιά…
Εκείνου δεν το είπα, θα το πω σε σας, νομίζω ότι σε λίγο καιρό τα στελέχη και οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα βγαίνουν από το σπίτι και όποτε το αποτολμούν θα είναι σαν κάτι βραδινές εξόδους που έκανε ο… Κίτσος ο λεβέντης: «Χίλιοι τον πάνε από μπρος και δυο χιλιάδες πίσω»…
Εμένα βεβαίως όλα αυτά μου δημιουργούν μία στενοχώρια μεγάλη διότι, όπως έλεγε προς τους διαδηλωτές και ο υπουργός Κατρούγκαλος, ελάτε να κάνουμε διάλογο, που είναι και δημοκρατική κατάκτηση.
Να το συζητήσουμε, ρε παιδιά, φώναζε, αλλά ποιος να τον ακούσει.
Στενοχώρια λοιπόν κατακλύζει την ευγενική ψυχή μου, διότι βλέπω να επαληθεύεται αυτό που έλεγε η γιαγιά μου η Αρετούλα, σοφή γυναίκα, «παιδάκι μου, όλα εδώ πληρώνονται. Ο,τι κάνεις, ό,τι πεις, μπροστά σου θα το βρεις».
Ο υπουργός Κατρούγκαλος αγνοούσε την γιαγιά μου την Αρετή, το ίδιο ασφαλώς και το υπόλοιπο «συριζάτο» (αυτό με… «στάση» μου κάνει, πλην όμως δεν θα επεκταθώ έτι περαιτέρω), αλλά η διαχρονική αξία της αλήθειας της ισχύει στον αιώνα τον άπαντα. 
Ευχαριστώ.
(Αναφέρομαι ασφαλώς στα όσα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2010 έως και τις παραμονές των εκλογών του 2012 στους υπουργούς και στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κάτω από την προβιά των Αγανακτισμένων, οι οποίοι πότε εμφανίζονταν ως Επιτροπές Πολιτών και πότε ως Πρωτοβουλίες Αντίστασης, αλλά πάντα με έναν κεντρικό σχεδιασμό να μην επιτραπεί στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να επικοινωνήσουν με τον λαό. Ετσι, το ΠΑΣΟΚ πήγε στις εκλογές ως «πρόβατο επί σφαγή» χωρίς να μπορεί να πραγματοποιεί προεκλογικές εκδηλώσεις)…

Δουλεύει η μηχανή…
Αλλά αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα, τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει και καινούργιοι δρόμοι ανοίγονται για τη χώρα και τον λαό της. Και όποιος δεν το έχει καταλάβει καλά θα κάνει να ανοίξει τα… γκαβά του και να διαβάσει τι είπε ο πρόεδρος Πάνος του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες» στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη των ΑΝΕΛ.
«Καταφέραμε τον βασικό πολιτικό μας στόχο, βγαίνουμε από την εποχή των Μνημονίων και η ανάπτυξη δεν ακούγεται πλέον από το βάθος του τούνελ, είναι εδώ» είπε στους παραληρούντες από ενθουσιασμό συναγωνιστές του ο πρόεδρος Πάνος, για να προσθέσει κάτι πραγματικά μοναδικό, το οποίο προφανώς βλέπει μόνο ο ίδιος, ότι δηλαδή «έχουν ξεκινήσει επενδύσεις στη χώρα, έχει ξεκινήσει να δουλεύει η μηχανή».
Σε αυτή την ομιλία-μεγαλείο, ο πρόεδρος Πάνος φυσικά αναφέρθηκε και στη μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης να εξοντώσει την ήδη σκοτωμένη διαπλοκή. Γεγονός το οποίο είχε επιβεβαιώσει πανηγυρικά την προηγουμένη ακριβώς της συγκεκριμένης ομιλίας του, με την αυτοπρόσωπη παρουσία του στον γάμο του υιού Σαββίδη στη Θεσσαλονίκη. 
Πρόεδρε, πάνω της. Δυνατά! Μην κωλώνεις!..

«Τα 3 Σίγμα»
Σε ένα άλλο θέμα τώρα, επιθυμώ να καταγγείλω δημοσίως τον παλιοχαρακτήρα αντιπρόεδρο Αδωνη (Γεωργιάδη) για τον σκωπτικό τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει από ημερών το δράμα που βιώνει ο υπουργός Σπίρτζης, ο οποίος με πόνο ψυχής συνυπέγραψε την εκχώρηση του Ελληνικού στον Λάτση, παρά το γεγονός ότι το τίμημα είναι – έτσι το υπολόγισε – κατά 2,1 δισ. μικρότερο του πραγματικού.
Ειλικρινά ντρέπομαι για λογαριασμό του (του παλιοχαρακτήρα Αδωνη). Που τάχα μου μας ζητάει να συμπαρασταθούμε στον πονεμένο Σπίρτζη και από την άλλη του θυμίζει ότι τα ίδια έλεγε (και έκανε) και με την εκχώρηση των 14 αεροδρομίων.
Αίσχος θα πω. Αν ήθελε ο κύριος αυτός (ο Αδωνις, ρε παιδιά, όχι ο Σπίρτζης) να του συμπαρασταθεί του ανθρώπου θα έκανε ό,τι και εγώ: που δημιουργώ τις προσεχείς ημέρες Σύλλογο Συμπαράστασης Σπίρτζη («Τα 3 Σίγμα») αδεία προέδρου Πρωτοδικών. Οσοι πιστοί προσέλθετε – κρίμα είναι να χαθεί αυτή η μορφή μέσα στον πόνο της…

Ενα μουσείο που ευωδιάζει
Ημουν κι εγώ εκεί! Το Σάββατο στην όμορφη Χίο. Και παρακολούθησα από κοντά τα εγκαίνια του Μουσείου Μαστίχας, ένα υπέροχο δημιούργημα που θα στεγάζει πια ολόκληρη την ιστορία αυτού του μοναδικού δώρου της φύσης στο νησί. Και θα περιγράφει τον μόχθο των ανθρώπων που την καλλιεργούν και τη συλλέγουν κόκκο κόκκο, για να την προσφέρουν πια σε όλη την ανθρωπότητα. 
Πέρα από αυτό όμως, έζησα το πάθος μιας γυναίκας που βρίσκεται πίσω από την κατασκευή και αυτού του Μουσείου: τη λένε Σοφία Στάικου, είναι πρόεδρος του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς και αυτή που εμπνεύστηκε, έτρεξε και υλοποίησε αυτό το σπουδαίο από κάθε άποψη έργο, κόντρα σε ένα πλήθος αντιξοοτήτων και χωρίς κανένα όφελος για την ίδια και την Τράπεζα.
Επτά ανάλογα μουσεία (για την παράδοση, την τοπική οικονομία, το περιβάλλον και την οικολογία) οφείλει η χώρα σε αυτήν τη γυναίκα και δεν είναι καθόλου παράξενο που τα εγκαίνια του 8ου στη Χίο έκανε ο Πρόεδρος Προκόπης (της Δημοκρατίας). Θέλησε έτσι να την τιμήσει. Ελπίζω ότι θα κάνει το ίδιο ο Πρόεδρος και στα Γιάννινα τον Σεπτέμβριο, οπότε θα εγκαινιαστεί το 9ο αδελφό μουσείο, αυτό για την πανάρχαιη τέχνη της περιοχής, την αργυροχοΐα…