[Στίγμα] Η Ζωή είναι αλλού

Από τα πράγματα που έχουν κοστίσει πολύ στον πρόεδρο Αλέξη αυτήν τη δύσκολη περίοδο που περνάει είναι η απουσία της κυρίας Ζωής Χαλιδιά, της γυναίκας πίσω από την κουρτίνα, που δούλευε σκληρά για να του φτιάξει το προφίλ. Για όσους ενδεχομένως δεν γνωρίζουν είναι η ένοικος του καλαίσθητου διαμερίσματος της οδού Δεινοκράτους, το οποίο δανειζόταν ο πρόεδρος πριν και μετά τις εκλογές για μυστικές συναντήσεις του τύπου «εγώ, αυτός και η γάτα Ιμαλαΐων».

Το λέει παντού ο πρόεδρος ότι «του λείπει η Ζωή». Το αντιλαμβάνονται και διάφοροι που καταλαβαίνουν τις διαφορές από την έλλειψή της πάνω του – έβαλε κιλά, δεν προσέχει την εμφάνισή του, δεν αξιολογεί σωστά συνεργάτες που προσλαμβάνει (όρα περίπτωση Καρανίκα).

Και με αυτοκριτική διάθεση, αρκετές φορές ακούγεται να λέει ότι «της πρότεινα τα πάντα, ό,τι θέλει, αλλά πλέον δεν θέλει. Δεν την καταλαβαίνω». Αυτό που λέγεται ότι πρότεινε στην κυρία Χαλιδιά είναι να μείνει στο Μαξίμου με ρόλο που εκείνη θα επιλέξει, αλλά – κατά τον άνθρωπό μου στο Μαξίμου – «δεν έχει πει τι θέλει».

Ο πρόεδρος Αλέξης, μου ανέφερε η ίδια πηγή, τής πρότεινε ως έσχατη λύση, «αφού δεν μπορεί  να συνυπάρξει με το κλίμα στο Μαξίμου, να τη διορίσει στη Βουλή σε θέση που εκείνη θα επιλέξει», αλλά η απάντησή της ήταν  σκληρή: «Δεν είναι το όνειρό μου να γίνω δημόσιος υπάλληλος, και δη υπάλληλος της Βουλής».

Κάνουν λόγο και για έναν τρικούβερτο καβγά μεταξύ τους, με τον πρόεδρο Αλέξη να εκμυστηρεύεται ότι «κανείς δεν μου έχει μιλήσει ποτέ έτσι όπως η Ζωή».

Τι του είπε σε αυτή την τετ-α-τετ συνομιλία τους; Κυρίως πολιτικές επισημάνσεις. Για το πού οδηγεί τη χώρα, για το ότι διαψεύδει καθημερινά τις προσδοκίες του λαού και ότι «αυτή δεν είναι αριστερή κυβέρνηση».

 Αλήθεια ή όχι, η ουσία είναι ότι εδώ και δυο – δυόμισι μήνες ο φύλακας-άγγελος του προέδρου Τσίπρα δεν είναι πια εκεί. Τον έχει αφήσει έρημο και μόνο, πράγμα το οποίο εμένα τουλάχιστον μού δημιουργεί μια απογοήτευση. Αυτή η γυναίκα ήταν μια κάποια λύσις, θα σημειώσω παραφράζοντας για την περίπτωση τον σχετικό στίχο του Καβάφη…

Αλλοι μένουν

Η δεύτερη μεγάλη απογοήτευση του προέδρου Αλέξη, πληροφορούμαι εγκύρως, έχει να κάνει με τον περίφημο Καρανίκα και την πρόσληψή του στο Μέγαρο Μαξίμου στον στρατηγικό σχεδιασμό της κυβέρνησης (τρομάρα της, και της κυβέρνησης και του σχεδιασμού της).

 Η απογοήτευση του προέδρου προέρχεται από το γεγονός ότι η εντολή του περί πρόσληψης του Καρανίκα δεν ήταν για το Μέγαρο Μαξίμου αλλά για το κόμμα, την Κουμουνδούρου (πώς θα τον προσελάμβαναν στο Δημόσιο για τον αποσπάσουν στην Κουμουνδούρου είναι ένα θεματάκι, αλλά φαντάζομαι θα έχουν βρει τον τρόπο να ξεπερνούν κάτι τέτοια μικροπροβλήματα).

Με τη δημοσιότητα που έλαβε το πράγμα και τη συνέντευξη του παλικαριού (λέμε τώρα, middle age κατάσταση είναι ο τύπος), ο πρόεδρος Αλέξης αναζήτησε τον υπαίτιο του λάθους (;) αλλά ώς εκεί. Δεν ελήφθησαν μέτρα, δεν πήρε την άγουσα για το κόμμα ο Καρανίκας – όλα καλά κι όλα ωραία.

Υποθέτω ότι θα του πέρασαν γρήγορα τα νεύρα του προέδρου Αλέξη διότι καθ’ ά πληροφορήθηκα ο περί ου ο λόγος φωστήρας Καρανίκας δεν του είναι άγνωστος. Καθόλου μάλιστα. Αντιθέτως, μου είπαν, έχει ταξιδέψει το πάλαι ώς και στις Βρυξέλλες ως μέλος της συνοδείας του Πρωθυπουργού. Μου διηγήθηκαν δε και ένα περίεργο περιστατικό με τον Πρωθυπουργό κατά το οποίο η παρουσία του Καρανίκα επέδρασε καταλυτικά.

Λυπάμαι που δεν μπορώ να πω περισσότερα επ’ αυτού, αλλά έχω την αίσθηση ότι όσοι ανέμεναν πως μετά τον ορυμαγδό των δημοσιευμάτων και των αναρτήσεων στο Διαδίκτυο περί του εν λόγω κυρίου ο Πρωθυπουργός θα του έδειχνε την πόρτα, είναι μακριά νυχτωμένοι. Και πάντως εκτός πραγματικότητας…

Καλαμπούρια

Στη Σμύρνη πάντως χθες δεν ήταν ο Καρανίκας – έμεινε Αθήνα, να βελτιώσει τον στρατηγικό σχεδιασμό της κυβέρνησης (πάντα χρειάζεται μια δεύτερη ματιά…). Ετσι, έχασε την ευκαιρία να δει τον πρόεδρο Αλέξη να ανακηρύσσεται από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Σμύρνης επίτιμος διδάκτορας στην έδρα της Πολιτικής Οικονομίας!

Δεν ξέρω τι λέει η παγκόσμια οικονομική κοινότητα για την ανακήρυξη αυτή, αλλά εγώ θα σημειώσω ότι οι μπαγάσηδες οι Τούρκοι, αν μη τι άλλο, έχουν… χιούμορ!

(Επίτιμος διδάκτωρ στην Πολιτική Οικονομία; Γιατί τα κατάφερε τόσο καλά με την οικονομία της χώρας; Πλάκα τού – και μάς – κάνουν…)

Φραγκοδίφραγκα

Στη Σμύρνη επίσης δεν μετέβη ως μέλος της πρωθυπουργικής ακολουθίας και ο υπουργός Παππάς, ο οποίος, όπως διαπίστωσα και από την απουσία της Παρασκευής από το Προεδρικό Μέγαρο, αποφεύγει τελευταία τις δημόσιες εμφανίσεις. Θα έχει τους λόγους του, υποθέτω…

Εγώ θα σταθώ απλώς στην απάντηση που διαβίβασε στη Βουλή επί ερωτήσεως του αντιπροέδρου Αδώνιδος (Γεωργιάδη) αναφορικά με εκείνη την περίφημη έκθεση του Ινστιτούτου της Φλωρεντίας βάσει της οποίας απεφάνθη περί του αριθμού των τηλεοπτικών αδειών.

Αναφέρομαι σε αυτό το θέμα – διευκρινίζω – διότι πρώτος εγώ το άνοιξα και όχι από λόγους αντιδικίας με τον εντιμότατο κύριο υπουργό (δηλώνω, ευκαιρίας δοθείσης, και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου, ότι παρέλκει απ’ εμού οιαδήποτε προσωπική αντιδικία με κανέναν…).

Διαπιστούται από την απάντηση ότι η μελέτη/πραγματογνωμοσύνη της κυρίας Μαρίας – Λουίζας Στάσι που ηγείται του Ινστιτούτου κόστισε στο ελληνικό Δημόσιο 20.000 ευρώ, και δεν ήταν μια δωρεά στον αγώνα κατά της διαπλοκής. Θα επισημάνω ότι 20 χιλιάρικα για να μας πει η κυρία ότι στην Ελλάδα πρέπει να δοθούν μόλις 4 άδειες είναι πολλά λεφτά, διότι ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος (Βούτσης) αλλά και άλλοι (όπως ο υπουργός Σπίρτζης) είχαν προβλέψει (;) ή μαντέψει (;), ψυχανεμισθεί (;) ότι θα δοθούν 4 ή το πολύ 5 άδειες!!

Τι χρειαζόταν, λοιπόν, όλο αυτό;

Και παραλείπω εντελώς το γεγονός ότι, όπως είχα αποκαλύψει προ 20ημέρου, η σινιόρα Στάσι δεν έκανε και τίποτε σπουδαίο: βάσισε τη μελέτη/πραγματογνωμοσύνη της σε μια άλλη μελέτη δυο ελλήνων καθηγητών στο Λονδίνο οι οποίοι με τη σειρά τους, για να συντάξουν τη δική τους μελέτη, είχαν συνομιλήσει με ορισμένα εγνωσμένης αντικειμενικότητας διαπρεπή στελέχη της κλαδικής δημοσιογράφων του ΣΥΡΙΖΑ…

Τέλος, αν ενθυμούμαι σωστά, και μάλλον ενθυμούμαι, είχα εγείρει ένα θέμα για το 4ήμερο ταξίδι της κυρίας Στάσι στην Αθήνα, παραμονές της συζήτησης στη Βουλή του θέματος των τηλεοπτικών αδειών, εξόδοις του γαλαντόμου ελληνικού λαού. Επ’ αυτού ο αρμόδιος υπουργός Παππάς δεν είχε την παραμικρή αναφορά στην απάντησή του στη Βουλή. Υποθέτω θα του διέφυγε. Πού να τα προλάβει όλα ο άνθρωπος…

Σουρεάλ

Συνέβη χθες το μεσημέρι στο «Βυζαντινό» του Χίλτον και μου το μετέφερε άνθρωπός μου ο οποίος βρέθηκε τυχαία εκεί. Σε ένα τραπέζι συνομιλούσαν περί κεντροαριστεράς ανασυγκρότησης και άλλα εξωτικά ο πατριώτης μου Αλέκος Παπαδόπουλος μετά των Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και Βασίλη Κοντογιαννόπουλου. Σε άλλο τραπέζι ο Χρίστος Βερελής με την Αφροδίτη Αλ Σάλεχ αναζητούσαν τρόπους για την ολική επαναφορά του ινδάλματος και των δύο προέδρου Βαγγέλη (Βενιζέλου) ο οποίος παρεπιδημεί κατ’ αυτάς στο Παρίσι με υψηλού επιπέδου επαφές. Σε άλλο τραπέζι ο Γιάννης Μάνος, ανακουφισμένος από το αίσιο τέλος της περιπέτειας «Μέγαρο Μουσικής», μετά του πρέσβεως Κωνσταντίνου Αιλιανού και του αγαπημένου συναδέλφου μου Γιάννη Καρτάλη. Και ανάμεσά τους, περιφερόμενος από τραπέζι σε τραπέζι, out of the blue, ο Σαμαράς!

Δεν υπάρχει, η εικόνα!