[Γνώμη] Η Ευρώπη και ο ασκός

Αλλαγή χρόνου, ίσον ημέρες απολογισμού του χθες και σχεδιασμού του αύριο. Το 2015 ξεκίνησε με ελπίδες, αλλά πολύ απογοήτευσε. Θα υπάρξει διόρθωση το 2016;  Δύσκολα και με συνέπειες. Απαιτείται στοιχειώδης ορθολογισμός, που δεν μας διακρίνει.

Ο,τι καλό υπήρξε στο παρελθόν το ισοπεδώνουμε εκ των υστέρων, ό,τι κακό υπάρχει στο παρόν το προσάπτουμε σε τρίτους! Ο χρόνος και τα γεγονότα δεν μας συνετίζουν. Αδιόρθωτοι; Αλλοπρόσαλλοι; Καιροσκόποι;   

Ευτυχώς που είμαστε στην ΕΕ! Την έρημη καλαμιά στον κάμπο την κτυπάνε όλοι οι καιροί. Ας κοιτάξουμε γύρω μας, Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική.

Η Ενωμένη Ευρώπη ίσως να μην είναι αυτή που ονειρευόμαστε, ίσως να μη γίνει ποτέ, αλλά είναι – με όλες τις δυσκολίες και αντιξοότητες – η καλύτερη περιοχή στον κόσμο. Ελευθερία, δημοκρατία, ανθρώπινες αξίες, πολιτισμός, επίπεδο ζωής. Και στα χειρότερά της δεν συγκρίνεται με καταστάσεις άλλων χωρών και άλλων ηπείρων.

Μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, η ΕΕ (κυρίως η Γερμάνια) επέβαλε τον δρόμο της λιτότητας. Μεγάλωσαν οι κοινωνικές ανισότητες, μπλέχτηκε σε πολέμους ως μη όφειλε, ξαναξύπνησε την Ακρα Δεξιά που απειλεί τη δημοκρατία και όμως το όνειρο κάθε κατατρεγμένου είναι να φθάσει με κάθε τρόπο στην Ευρώπη, να σωθεί, να ζήσει σαν άνθρωπος.

  

Πολλές φορές κάνουμε αυστηρή κριτική στην ΕΕ (και θα συνεχίσουμε), στην οικονομίστικη νοοτροπία των ηγετών, στην έλλειψη οράματος, στην καθυστέρηση της πολιτικής ενοποίησης, στην υποκρισία. Η κριτική όμως δεν μας παρασύρει να μη βλέπουμε τους εχθρούς της ΕΕ, αυτούς που επιδιώκουν τη διάλυσή της, που επιζητούν να γυρίσουμε χρόνια πίσω, στους εθνικισμούς που οδήγησαν σε δύο παγκόσμιους πολέμους. Η ΕΕ είναι το απάγκιο κάθε συνειδητού δημοκράτη, κάθε ελεύθερου ανθρώπου.

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε και για να αρχίζουμε κάθε κριτική πρώτα από τον εαυτό μας. Τον ασταθή και κυκλοθυμικό χαρακτήρα μας. Γιατί η κληρονομιά μας είναι όντως μεγάλη, μόνο που διαλέγουμε και προβάλλουμε καθημερινά τις πιο σκοτεινές πλευρές της.

Εκτός κι αν μας καθησυχάζει το εδώ και 22 αιώνες λεχθέν από την Πυθία, όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το μέλλον της Ελλάδας: «Ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος»!

(Μένει αδιευκρίνιστο αν εντός του ασκού περιέχονται υψηλές δόσεις κοπανιστού αέρα!)

Ο Τηλέμαχος Χυτήρης είναι πρώην υπουργός