[Αγιογραφίες] Σκάνδαλα

Τείνει να καθιερωθεί ως τελετουργικό. Ως modus operandi που, χάρη στην πιο πανηγυρική μέχρι στιγμής εφαρμογή του, θα μπορούσε να ονομαστεί «σύνδρομο Σαββαΐδου».

Το μοτίβο εκτυλίσσεται ως εξής: ένα στέλεχος της διοίκησης πιέζεται υπογείως να παραιτηθεί, είτε από την κυβέρνηση είτε από παρακυβερνητικά κέντρα είτε και τα δύο. Διαρκούσης της πίεσης, δημοσιεύονται ενοχοποιητικές για τον ανεπιθύμητο υποθέσεις που τυχαίνει να ωριμάζουν ποινικά μόλις τώρα, οποτεδήποτε κι αν έχουν γεννηθεί.

Το γεγονός ότι τη δίωξη – και το ανακριτικό υλικό – ανακοινώνει τελικώς η ίδια η κυβέρνηση, μπορεί κανείς να το εκλάβει και ως πολιτική προποινή. Ως την καθιέρωση ενός τεκμηρίου ενοχής για όσους διορίστηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αυτήν την κλιμάκωση ακολούθησε και η υπόθεση του Γιώργου Λούκου, που αποπέμφθηκε χθες από τη διοίκηση του Ελληνικού Φεστιβάλ, με ένα υπουργικό ανακοινωθέν που ενσωμάτωνε περίληψη και της εις βάρος του δικογραφίας.

Το ότι η αποπομπή του έγινε κατά το κυβερνητικό τυπικό δεν σημαίνει ότι δεν έχει ποινικό βάθος. Οι κατηγορίες αφορούν τη διαχείριση του Οργανισμού, που πίσω από τον νεωτερικό χαρακτήρα του έργου που παρήγαγε επί Λούκου δεν έπαψε ποτέ να διαθέτει τα χαρακτηριστικά μιας αρχαϊκής ΔΕΚΟ. Μιας ΔΕΚΟ που εκτός από τόπος γραφειοκρατικών αγκυλώσεων είναι και ξενιστής για ποικίλα υποσυστήματα – από το σινάφι των καλλιτεχνών και τους μεσάζοντες μέχρι τις after-theater χασαποταβέρνες.

Σε ένα άλλο θεσμικό περιβάλλον, ο Λούκος δεν θα χρειαζόταν, δεν θα επιτρεπόταν καν, να ασχοληθεί με τα ζητήματα διαχείρισης, για τα οποία καλείται τώρα να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη. Θα είχε τη φροντίδα μόνο του καλλιτεχνικού προγράμματος, χωρίς να χρειάζεται να υπογράφει μέχρι και τις προμήθειες χαρτιού υγείας.

Τη θητεία του, πέρα από το μάνατζμεντ, θα μπορούσε κανείς να τη μετρήσει όχι μόνο με την περιωπή των καλλιτεχνών που κινητοποιήθηκαν υπέρ του. Για το έργο του μιλούν πιο καθαρά οι δυνάμεις που συνασπίστηκαν εναντίον του.

Εκτός από τις επιθέσεις που όζουν ατζέντικης λαιμαργίας, στο αντιλουκικό μέτωπο συναντήθηκαν όσοι πάντα αντιλαμβάνονται την εξωστρέφεια ως ξενομανία με εκείνους που είναι διαρκώς έτοιμοι να καταγγείλουν ως ελιτισμό ό,τι δεν προσαρμόζεται στα κλισέ τους.

Εχουν δίκιο. Ο αποπεμφθείς ήταν πολύ επικίνδυνος για το γούστο τους. Πολύ ιερόσυλος για τα μέτρα του ακαδημαϊσμού. Προκλητικά αστράτευτος για τους ιδεολόγους της λαϊκότητας. Σκανδαλωδώς μεταμοντέρνος για τους φιλολόγους της εθνικής ορθότητας.

Εχουν δίκιο οι λουκομάχοι. Το σκάνδαλο δεν είναι που το Φεστιβάλ του Λούκου τελειώνει τώρα κακήν κακώς. Το σκάνδαλο είναι πως άντεξε δέκα χρόνια μέσα σε αυτά τα συμφραζόμενα.