Πολύ φοβούμαι πως άλλη μια φορά χάνουμε το μέτρο. Εννοώ ένα μέτρο κριτικής, το οποίο αν υπερβείς την ακυρώνεις.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το θέμα αν η Γεροβασίλη χόρεψε στα μπουζούκια.
Κέφι της. Εντάξει, δεν λέω να ξημεροβραδιάζεται πάνω στα τραπέζια, αλλά ούτε υποχρεούται να κυκλοφορεί συνεχώς αγέλαστη, κακόκεφη και θλιμμένη επειδή είναι υπουργός κι αριστερή.
Πρόβλημα προφανώς δεν υπάρχει ούτε όταν πάει στο γήπεδο με τον γιο της – ιδίως αν κάθε φορά που πηγαίνει τρώει τρία ο Ολυμπιακός…
Είναι εξίσου αυτονόητο το δικαίωμα του Στυλιανίδη ή του Ιωαννίδη να διασκεδάζουν με τον Λαζόπουλο ή με κάποιον άλλο.
Η επιλογή λέει ίσως πολλά για το γούστο τους, αλλά ελάχιστα για την πολιτική συνέπειά τους.
Και δεν νομίζω ότι κανείς σοβαρός άνθρωπος υποψιάζεται πως εξυφαίνουν συνωμοσία με τον Λαζόπουλο ή τον Σεφερλή για να υφαρπάξουν την αρχηγία της ΝΔ!
Αντιθέτως μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει το ερώτημα που έθεσε δημοσίως η Φώφη Γεννηματά, αν υπάρχει «κρυφό ειδύλλιο» του Καραμανλή με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Οχι επειδή ο Καραμανλής στερείται του δικαιώματος να συζητάει με όποιον θέλει, να φρονεί ό,τι θεωρεί σωστό και να το διατυπώνει όπου κρίνει σκόπιμο.
Αλλά επειδή αξίζει να διευκρινιστεί αν ένας πρώην πρωθυπουργός (ο οιοσδήποτε…) λειτουργεί ως μέρος της θεσμικής τάξης (δηλαδή ως παράγων μιας συντεταγμένης αξιωματικής αντιπολίτευσης στην οποία ανήκει) ή ως αυτόνομος πόλος του πολιτικού συστήματος.
Αν ισχύει το πρώτο, τότε συνομιλητής του Τσίπρα από την αξιωματική αντιπολίτευση δεν μπορεί να είναι κανένας πρώην πρωθυπουργός ή παράγων, αλλά μόνο ο εκάστοτε αρχηγός της ΝΔ.
Αν ισχύει το δεύτερο, τότε τίθεται ζήτημα θεσμικής και δημοκρατικής τάξης. «Παράλληλη» ή ακόμη χειρότερα παρασκηνιακή συνεννόηση μεταξύ κυβέρνησης και μεμονωμένων παραγόντων της αντιπολίτευσης δεν νοείται στην κοινοβουλευτική δημοκρατία.
Ιδίως αν (όπως υπονόησε η Φώφη) πρόκειται για κάποια συναλλαγή του τύπου «υποστήριξη έναντι ασυλίας».
Αν θέλετε τη γνώμη μου, θεωρώ εξαιρετικά απίθανο να μετέχει ο Καραμανλής σε κάτι τέτοιο, ούτε έχει δώσει ποτέ ανάλογα δείγματα γραφής.
Η μόνη ενδεχόμενη παρέκκλιση που θα μπορούσα να θυμηθώ είναι η επιλογή Παυλόπουλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας όταν ο ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματεύτηκε απευθείας με διάφορους παράγοντες της Κεντροδεξιάς χωρίς να περάσει από την τότε ηγεσία της ΝΔ.
Το παρασκήνιο είναι γνωστό και το ατόπημα προφανές, αλλά δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί εκτροπή.
Επειδή όμως οι καλοί λογαριασμοί είναι που κάνουν τους καλούς φίλους, χρήσιμο είναι που το επισήμανε η Φώφη.
Ωστε να μη χαλάσουν ούτε οι λογαριασμοί ούτε οι φιλίες.