Προσωπικά θα διαφωνήσω με την κατακραυγή. Και θα πω ότι η εκπομπή του Αλ. Τσίπρα στην ΕΡΤ μού άρεσε.
Είδα έναν άνθρωπο με τηλεοπτική ευχέρεια και απλή, πειστική γλώσσα να υπερασπίζεται «με πάθος» (όπως είπε και ο ίδιος) τις απόψεις του.
Ισως ένας κακεντρεχής να συμπλήρωνε ότι του αξίζει κάποια μέρα να γίνει Πρωθυπουργός για να τις θέσει σε εφαρμογή. Αλλά τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να ανατρέχουμε στην κακεντρέχεια.
Παρατήρησα με ενδιαφέρον να αναδεικνύει την ανάγκη μιας «κουλτούρας διαλόγου». Το προσυπογράφω με χίλια χέρια, θα έλεγα μάλιστα ότι η έλλειψή της αποτελεί ένα από τα βασικά προβλήματα της χώρας.
Αλλά η «κουλτούρα διαλόγου» προϋποθέτει ένα βασικό πράγμα: την παραίτηση όλων από την κατοχή της απόλυτης και υπέρτατης Αλήθειας. Του μοναδικού Δίκιου.
Σε μια κουλτούρα διαλόγου δεν υπάρχουν «ή αυτοί ή εμείς», ούτε «να ξεμπερδεύουμε με το παλιό», για τον απλούστατο λόγο ότι ο διάλογος γίνεται μεταξύ νέου και παλιού, μεταξύ ημών και αυτών, μεταξύ αριστερών και δεξιών. Αν δεν είμαστε άλλοι δεν υπάρχει λόγος για διάλογο.
Εκεί πολύ φοβούμαι ότι η ορθή παραδοχή του Τσίπρα συναντάει τα όριά της.
Τι διάθεση διαλόγου επιδεικνύει άραγε μια κυβέρνηση που κάθε μέρα τσακώνεται με ό,τι πετάει κι ό,τι κολυμπάει, που κάθε μέρα τα βάζει με ένα μέσο ενημέρωσης (μηδέ τους «Financial Times» και την «Die Welt» εξαιρουμένων!), που κάθε μέρα κάποιους απειλεί, που κάθε μέρα εξαγγέλλει διώξεις, ελέγχους και αποκλεισμούς όποιων δεν την υποστηρίζουν;
Μέσα σε ελάχιστα 24ωρα ο Πρωθυπουργός κατηγόρησε για «θράσος» και τη Φώφη επειδή δεν συμφωνούσε μαζί του στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών και τα συνδικάτα επειδή διαδήλωσαν εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής.
Και στην ίδια εκπομπή χαρακτήρισε προκαταβολικά «ύποπτο» όποιον διαφωνήσει με τα νομοθετήματά του και διευκρίνισε πως αν ΝΔ δεν συναινέσει στις επιλογές του «κάτι άλλο κρύβεται από πίσω».
Είναι αυτό κλίμα διαλόγου; Θα μου πείτε ίσως ότι είναι περισσότερο εκδηλώσεις ανασφάλειας και αβεβαιότητας – και όχι του θράσους να ζητάς διάλογο όταν θεωρείς θρασύ όποιον δεν συμφωνεί μαζί σου.
Θα συμφωνήσω. Επειδή όμως τα δύσκολα είναι μπροστά μας, επειδή η κυβέρνηση (όπως όλες οι κυβερνήσεις) έχει ημερομηνία λήξεως, θα έλεγα στον Πρωθυπουργό να επενδύσει σοβαρά στη δημιουργία μιας κουλτούρας διαλόγου.
Εφόσον αισθάνεται, όπως λέει, την ανάγκη της. Χωρίς κουτοπονηριές, κόλπα και προσχήματα.
Αν το κάνει, θα βρει ανταπόκριση.
Κι αν το επιτύχει, δεν ξέρω πώς θα κριθεί ως Πρωθυπουργός αλλά σίγουρα θα πιστωθεί ότι πήγε βήματα μπροστά την πολιτική παιδεία των Ελλήνων.