[Εμπιστευτικά] Καβγάς
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Η άδοξη έκβαση της συνάντησης των πολιτικών αρχηγών ήταν αναμενόμενη και σχεδόν δεδομένη. Το ξεκατίνιασμα με εξέπληξε.
Ηταν αναμενόμενη επειδή οι επιδιώξεις όσων μετείχαν δεν συνέπιπταν. Τουλάχιστον η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ (με επιστολή της Φώφης στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) είχαν σαφώς προδιαγράψει τις προθέσεις και τα όριά τους.
Η πίεση, ο εκνευρισμός και η επιθετικότητα της κυβερνητικής πλευράς δεν είχαν συνεπώς κανένα νόημα. Απλώς ναρκοθέτησαν προκαταβολικά μια μελλοντική συνάντηση, η οποία θα μπορούσε να αποδειχτεί και πιο χρήσιμη και πιο ουσιαστική.
Μετά τον καβγά όμως δεν θα είναι εύκολο να κάτσουν σύντομα γύρω από το ίδιο τραπέζι. Ούτε οι απόψεις τους ήρθαν πιο κοντά επειδή σχεδόν πιάστηκαν στα χέρια.
Διότι οι διαφορές τους προκύπτουν εκ των πραγμάτων.
Από τη μια πλευρά, η κυβέρνηση ήθελε να εκμαιεύσει κάποιου είδους υποστήριξη χωρίς να παραχωρήσει τίποτα επί της ουσίας. Κατέληξε έτσι να ανακυκλώνει επιχειρήματα του τύπου «κι εσείς κόβατε συντάξεις!».
Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση δεν έχει διάθεση ούτε συμφέρον να στηρίξει μια κυβέρνηση της οποίας έχει προεξοφλήσει το τέλος. Θα τα πουν μια και καλή στην Προεδρία, όταν αναζητείται η επόμενη κυβέρνηση.
Τηρουμένων των αναλογιών, η συνάντηση θύμισε εκείνη της 27ης Μαΐου 2011. Τότε ο Γιώργος Παπανδρέου θυμήθηκε τη συναίνεση επειδή καταλάβαινε ότι έπεφτε και οι άλλοι σφύριζαν αδιάφορα ακριβώς επειδή καταλάβαιναν κι αυτοί ότι έπεφτε.
Σε πέντε μήνες ξαναβρέθηκαν στο ίδιο τραπέζι για να φτιάξουν την κυβέρνηση Παπαδήμου.
Εκ του αποτελέσματος λοιπόν προκύπτει ότι η πραγματοποίηση μιας τέτοιας συνάντηση ήταν περιττή και σίγουρα λανθασμένη. Προσέφερε απλώς έναν κακόγουστο καβγά.
Δεν ξέρω αν πραγματοποιήθηκε για επικοινωνιακούς λόγους ή αν κάποιοι είχαν καλλιεργήσει στην κυβέρνηση αβάσιμες προσδοκίες. Το βέβαιο είναι ότι η πολιτική έχει μερικούς βασικούς κανόνες και για τη συνεννόηση και για τη διαφωνία, τους οποίους κανείς δεν μπορεί να προσπερνά χωρίς συνέπειες.
Διότι από την αποτυχία τραυματισμένη βγαίνει κυρίως η κυβέρνηση – κι αυτό ίσως εξηγεί τον εκνευρισμό του Πρωθυπουργού.
Βλέπει τα περιθώρια να στενεύουν, τις προθεσμίες να συντομεύουν, τους χειρισμούς να εξανεμίζονται και την ίδια στιγμή δείχνει σημάδια ανησυχίας κι αδυναμίας.
Αντιθέτως η αντιπολίτευση ούτε είχε ούτε έχασε τίποτα.
Τα υπόλοιπα καλό είναι να ξεχαστούν όσο γίνεται πιο σύντομα. Οι αστείες διαρροές περί ύποπτων τηλεφωνημάτων, η κακόβουλη απαξίωση των προθέσεων του συνομιλητή, οι επιθέσεις επί προσωπικού, οι απειλές για εξεταστικές επιτροπές είναι ανάξιες μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Στην οποία μπορεί κανείς να διαφωνεί χωρίς απαραίτητα να ξεκατινιάζεται στους φωταγωγούς.
Google news
