Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος

Αυτό το Σαββατοκύριακο όλη η Αθήνα κινείται στον ρυθμό του Αυθεντικού Μαραθωνίου. Χιλιάδες δρομείς θα τρέξουν στους μικρούς ή μεγαλύτερους αγώνες της διοργάνωσης, οι μαραθωνοδρόμοι, ωστόσο, είναι εκείνοι που συγκεντρώνουν το περισσότερο χειροκρότημα. Αν κάποιος σταθεί έξω από το Καλλιμάρμαρο και παρακολουθήσει τα πρόσωπα όσων έρχονται από τον Μαραθώνα, θα διαπιστώσει μια ποικιλία εκφράσεων που μαρτυρούν πώς πήγε η κούρσα για τον καθένα τους. Αλλωστε, όσοι έχουν αγωνιστική εμπειρία και έχουν τρέξει κάμποσες φορές τα 42.195 μ. γνωρίζουν ότι οι Μαραθώνιοι μπορεί να χωριστούν σε τρεις βασικές κατηγορίες. Υπάρχουν οι καλοί, οι κακοί και οι άσχημοι…

Ο καλός

Αν δεν ήταν εφικτό κάποιος να τρέξει έναν καλό Μαραθώνιο, τότε κανείς δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να τρέξει έναν αγώνα 42,195 χλμ. Ξεκινάς με ρυθμό έξυπνο, νιώθεις πολύ καλά στο 32ο χιλιόμετρο και προσπερνάς πολύ κόσμο αριστερά και δεξιά σου στα τελευταία 10 χιλιόμετρα. Εχει σημασία ο πρώτος σου Μαραθώνιος να είναι καλός και άνετος. Να τον ευχαριστηθείς. Αυτό το συναίσθημα της πρώτης φοράς θα το κουβαλάς για πάντα μαζί σου. Αυτό θα σε κάνει να θέλεις να ξανατρέξεις.

Ο κακός

Δυστυχώς σε μια δρομική καριέρα υπάρχουν πολλοί τέτοιοι. Ξεκινάς λίγο πιο γρήγορα από όσο πρέπει στην αρχή, νιώθεις κάμποσο κουρασμένος στη μέση της διαδρομής και εκεί γύρω στο 30ό χιλιόμετρο αρχίζεις να αισθάνεσαι άσχημα. Τα τελευταία 10 χιλιόμετρά σου είναι  δύσκολα. Πρόκειται ουσιαστικά μια μάχη του μυαλού ώστε να καταφέρεις να τερματίσεις. Δεν έχει σημασία αν θα καταφέρεις τελικά να τερματίσεις στον χρόνο που επιδιώκεις· μπορεί ακόμη να πετύχεις και προσωπικό ρεκόρ. Η δυσάρεστη εμπειρία ενός κακού Μαραθωνίου είναι τέτοια που να σε κάνει να μη θέλεις να τρέξεις άλλον έναν σύντομα.

Ο άσχημος

Αυτή είναι η πιο δύσκολη κατηγορία. «Είναι ο αγώνας που θεωρητικά θα έπρεπε να εγκαταλείψεις προ πολλού, αν είχες φανεί έξυπνος» λέει στο περιοδικό «Runner’s World» η Μέγκαν Κίτα, έμπειρη μαραθωνοδρόμος με 15 μεγάλους αγώνες στην πλάτη της. «Σ’ αυτόν μπορεί να έχεις γεμίσει φουσκάλες στα πόδια από τη μέση της διαδρομής. Μπορεί να κάνει τόση ζέστη που παρά το νερό που πίνεις να έχεις πάθει αφυδάτωση. Μπορεί να έχεις κράμπες στις γάμπες ή τους τετρακέφαλους από το 10ο χιλιόμετρο». Η αλήθεια είναι ότι χάρη στο πείσμα μπορεί και να τερματίσεις. Ομως η συνολική αίσθηση είναι απαίσια και ένας τέτοιος Μαραθώνιος τρομάζει πολλούς σε σημείο που δεν θέλουν να ξανατρέξουν τα 42.195 μ.

Οι περισσότεροι κακοί και άσχημοι Μαραθώνιοι μπορεί να αποφευχθούν. Αν ξεκινήσεις με λογικό ρυθμό, καταφέρεις να τον διατηρήσεις έως τον ημιμαραθώνιο, χρησιμοποιήσεις αλοιφή για να μη συγκαείς και ακολουθήσεις κατά γράμμα το πρόγραμμα τροφοδοσίας σου, το πιθανότερο είναι ότι όλα θα πάνε καλά. Οι πρωτάρηδες δεν πρέπει να ανησυχούν, λοιπόν. Εκείνοι που πρέπει να ανησυχούν περισσότερο είναι όσοι έχουν βάλει έναν χρονικό στόχο για τον οποίο προπονούνται και που θεωρούν ότι πρέπει, σώνει και καλά, να πετύχουν. Αλλωστε και εγώ ο ίδιος έχω φάει τα μούτρα μου πολλές φορές προσπαθώντας να σπάσω το 3.30′ (χωρίς να το έχω καταφέρει ακόμη). Οι πρωτάρηδες πρέπει να μπουν στον αγώνα χωρίς προσδοκίες, με μοναδικό στόχο να περάσουν καλά και να τερματίσουν. Αν το καταφέρουν αυτό, έχουν ήδη κάνει ρεκόρ!

Επιχείρηση διασκέδαση

Από τους Mαραθωνίους που έχω τρέξει δεν έλειψαν οι κακοί και οι άσχημοι, κυρίως λόγω του πείσματός μου να πετύχω έναν στόχο τον οποίο θεωρούσα πως «είχα», μα προφανώς δεν είχα δουλέψει αρκετά γι’ αυτόν. Οπως και το να επιχειρήσει να τρέξει κάποιος δρομέας αναψυχής, όπως εγώ, πέντε Mαραθωνίους μέσα σε έναν χρόνο, ε, το λες και υπερβολή. Ετσι, ύστερα από σχεδόν ενάμιση χρόνο… αγρανάπαυσης, αύριο το πρωί θα σταθώ στην Αφετηρία, στον Μαραθώνα, με έναν και μόνο στόχο. Να περάσω καλά. Σκέφτομαι μάλιστα να μην κοιτάζω καν το ρολόι μου, όπως σε εκείνον τον πρώτο μου Μαραθώνιο, το 2010, που δεν είχα καν GPS. Αν ξεκινήσω χαλαρά, σαν να κάνω easy run και ανεφοδιάζομαι σωστά στη διαδρομή, στο τέλος υπολογίζω να έχω δυνάμεις. Ετσι ώστε να είμαι χαμογελαστός όταν θα δω τους φίλους που θα με περιμένουν φωνάζοντας στον δρόμο και όταν μπω στο Καλλιμάρμαρο και όταν θα πάμε για μπίρες αργότερα. Αυτός θα είναι ένας καλός Μαραθώνιος, έτσι δεν είναι;

Ο Γιάννης Βασαλάκης είναι 38 ετών και έχει τρέξει εννέα Μαραθωνίους. Αύριο το πρωί θα σταθεί μαζί με χιλιάδες άλλους στην εκκίνηση, στον Μαραθώνα