Sublime: Η «άγνωστη» μπάντα που θά ‘πρεπε να λατρεύεις

Εχει καλοκαιριάσει για τα καλά και η ζέστη είναι αφόρητη. Ο τόπος καίγεται – κυριολεκτικά και μεταφορικά… Κάτι ελαφρύ και ευχάριστο επιβάλλεται νομίζω. Γι’ αυτό λοιπόν, Sublime.

Δεν είναι η πιο γνωστή μπάντα που υπάρχει, σίγουρα. Ομως έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο. Δεν έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς με τα δυο πρώτα τους άλμπουμ («40oz. to freedom» – 1992 και «Robbin’ the hood» – 1994), όσο έγιναν με το τρίτο – και τελευταίο με την αρχική σύνθεσή τους – «Sublime» του 1996, το οποίο κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του φρόντμαν Μπράντλεϊ Νόουελ. Ισως έπαιξε κι αυτό το ρόλο του, αλλά δεν αλλάζει το γεγονός ότι ο ομώνυμος δίσκος τους έκανε αγαπητούς πέρα από τα όρια της Καλιφόρνια που τους είχε ήδη αγαπήσει για το ιδιαίτερο μείγμα σκα, πανκ, ρέγκε και εναλλακτικού ροκ που είχαν φτιάξει.

Οι Sublime άρχισαν να ανεβαίνουν σε μια εποχή που έκαναν «κουμάντο» οι Green Day και οι Offspring. Καβάλησαν κι αυτοί το κύμα και κάνοντας προώθηση στους χώρους που σύχναζαν οι συνήθεις φαν τους (με αφίσες σε μαγαζιά για σερφ, στέκια σκεϊτάδων και coffee shops – όοοοοχι καφετέριες ελληνικού τύπου, αλλά ολλανδικού) άρχισαν να ακούγονται και σε γνωστούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, οπότε η φήμη τους ανέβηκε κατακόρυφα, τουλάχιστον στο Αμέρικα.

Δυστυχώς όμως, δεν ήταν όλα ρόδινα. Ο Νόουελ (ο φρόντμαν που είπαμε παραπάνω) εθίστηκε στην ηρωίνη, που εκείνη την περίοδο έκανε θραύση, και λίγο μετά την ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων του τελευταίου δίσκου τους, απεβίωσε. Ο δίσκος κυκλοφόρησε μετά το θάνατό του…

Ο «Sublime» είναι ένας crossover δίσκος. Μεταπηδά με άνεση από τη λάιτ χιπχόπ, στη ρέγκε και το σκληρό πανκ, κάνοντας και μια στάση στον Τζίμι Χέντριξ. Το «Santeria», το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, έχει έναν χαλαρό ρυθμό, ο οποίος σε βάζει στο δικό του μουντ – ό,τι πρέπει για καύσωνα, δε χρειάζονται ούτε πολλές ούτε έντονες κινήσεις και συγκινήσεις.

Ο τίτλος προέρχεται από μια μεικτή θρησκεία με ρίζες στην Καραϊβική η οποία συνδυάζει τον καθολικισμό με αφρικανικά θρησκευτικά στοιχεία. Οι δε στίχοι μιλούν για ένα λαβ στόρι σε γουέστερν φόντο, η αισθητική του οποίου φαίνεται και στο βίντεο (ναι, ναι, αυτό που είναι πάνω από το κείμενο).

Στο βιντεοκλίπ συμπρωταγωνιστεί και η μασκότ της μπάντας, ένας σκύλος Δαλματίας ονόματι Lou Dog, ο οποίος μαζί με τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος σε μια σκηνή θυμάται τον αδικοχαμένο Νόουελ (που εμφανίζεται ως ολόγραμμα), που ήταν και το αφεντικό του Lou Dog…