[Στίγμα] Εκπλήξεις

Στο ποδόσφαιρο για το οποίο (φυσικά «πεθαίνω») όπως συχνά έλεγε και ο Γιάννης, «Ζανό» για τους φίλους του, Διακογιάννης, «είναι ο βασιλιάς των σπορ», ισχύει η αρχή «ο πρώτος είναι πρώτος, ο δεύτερος δεν είναι τίποτα». Υπό την έννοια αυτή, θα αντιλαμβανόμουν απολύτως την ευδαίμονα διάθεση που έχει καταλάβει την πλευρά των νικητών του  δημοψηφίσματος της Κυριακής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται – πανηγυρισμούς, υπερφίαλες επινίκιες δηλώσεις, ακόμη και extreme καταστάσεις. Αυτό που δεν μπορώ να αντιληφθώ, και θα το αναφέρω εδώ, είναι η διάθεση αντεκδίκησης προς τους «χαμένους». Ειδικότερα η απόπειρα να τιμωρηθούν όσοι με θέρμη στήριξαν την «άλλη» πλευρά.

Και επειδή δεν μου αρέσει – ποτέ δεν μου άρεσε – να κρύβομαι πίσω από τις λέξεις, διότι πρώτον δεν με λένε Αλέξη, Γιώργο με λένε (και ενίοτε τραγουδάω) και δεύτερον διότι ουδέποτε συμπάθησα τις κομψεπίκομψες διατυπώσεις, θα ομολογήσω την οδυνηρή έκπληξή μου πληροφορούμενος ότι το πρώτο πράγμα που έκανε χθες ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Αθηνών κ. Ζαγοραίος ήταν να διατάξει  προκαταρκτική εξέταση επί καταγγελίας ψηφοφόρων(;), στελεχών(;) του ΣΥΡΙΖΑ κατά του ΣΚΑΪ για παραβίαση της εκλογικής νομοθεσίας, επειδή ο σταθμός ήταν λίγο παραπάνω από όσο (έκριναν ότι θα έπρεπε) υπέρ του Ναι.

Δεδομένου ότι επί του παρόντος δεν έχει αλλάξει το πολίτευμα της χώρας και αυτό παραμένει Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, το δε Σύνταγμά της προβλέπει πλην των άλλων και την ελευθερία του λόγου, μπορεί κανείς να μας πει, και η ηγεσία της Δικαιοσύνης πολλώ δε μάλλον, τι νόημα έχουν αυτές οι εντολές;

Να τρομοκρατήσουν τους υπόλοιπους; Να απαντήσουν θετικά στο «αίτημα» του μισθοφορικού συριζοστρατού στα social media «να κλείσει ο ΣΚΑΪ»; Να ανοίξει ο δρόμος για να (και να μας) κλείσουν όλους, ώστε οι πολίτες να έχουν την ευκαιρία της επιλογής ενημέρωσης από την πανθομολογούμενη… αντικειμενική, δημοκρατικά φιλτραρισμένη «ενημέρωση» της ΕΡΤ, της «Αυγής» και του ραδιοσταθμού Στο Κόκκινο;

Διότι κύριε εισαγγελέα μου δεν είδα να ευαισθητοποιείται κανείς από την Εισαγγελία όταν την παραμονή του δημοψηφίσματος τα «κομάντος» υπηρεσίας του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκαν πρώτα κάτω από το MEGA και εν συνεχεία μετέβησαν «μηχανοκίνητα» στο Φάληρο, έξω από τον ΣΚΑΪ, να απειλήσουν, να βρίσουν και να προπηλακίσουν εργαζομένους στους σταθμούς.

Διατάχθηκε κάποια έρευνα για αυτή τη σκαστή απόπειρα φίμωσης της ελευθεροτυπίας, συν όλα τα  αδικήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος των  δημοσιογράφων; Καίγομαι να μάθω…

Ισορροπία με… βοηθητικές

Εκτιμώ ότι θα μείνω με τη χαρά της προσμονής, πράγμα που με οδηγεί στην αναζήτηση της αλήθειας σχετικά με τη χθεσινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη «μπορώ να ισορροπήσω στο σχοινί καλύτερα από σχοινοβάτη» Παυλόπουλο ο οποίος, πληροφορήθηκα, έδωσε ρέστα στις σχεδόν επτά ώρες που κράτησε το σχετικό event στο υπέροχο  νεοκλασικό της Ηρώδου Αττικού. Οι ικανότητες του Προέδρου στην ισορροπία επί τεντωμένου σχοινιού αναγνωρίστηκαν στο τέλος από όλους, και παρά τη διάχυση πληροφοριών ότι τάχα μου έφθασαν στα όριά τους ο πρόεδρος Πάνος (Καμμένος) με τον πρόεδρο  Σταύρο (Θεοδωράκη), ή με τον «προεδρούκο» Βαγγέλη, Βαγγέλα για τους φίλους, Μεϊμαράκη, το ακριβές είναι ότι ο πρόεδρος Πάνος δεν είχε «ξεμεθύσει» ακόμη (από της νίκης το κρασί) και ήταν δύο κλικ παραπάνω απ’ ό,τι η κατάσταση (και η περίσταση) επέβαλλε.

Τούτων δοθέντων, υποκλίνομαι στον Πρόεδρο Προκόπη, ο οποίος είχε τη θαυμάσια πρωτοβουλία να τους βάλει να συνυπογράψουν κοινό (πλην Κουτσούμπα) ανακοινωθέν, που να λέει το αυτονόητο, ότι δηλαδή η χώρα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ και ο πρόεδρος Αλέξης θα εργαστεί για την επίτευξη μιας συμφωνίας επ’ αυτού.

Θα αποκαλύψω τώρα αυτό που μου μετέφερε μια πηγή μου από το Παρίσι – για το ποιος πραγματικά είχε την ιδέα. Η πηγή μου αυτή, η οποία παίρνει πρωινό κάθε τόσο με τον Ολάντ, όταν η κυρία Γκαγέ έχει γύρισμα και δεν είναι στα Ηλύσια Πεδία να μοιράζει εγκεφαλικά, μου είπε ότι για να ξεκινήσει και πάλι η διαδικασία προσέγγισης Ελλάδας – εταίρων στην Ευρωπαϊκή Ενωση χρειάστηκε να αναλάβει δράση ένας παλιός καλός μας φίλος – της Ελλάδας και του Προέδρου Προκόπη.

Λέγεται Ζακ Αταλί, είναι συγγραφέας, μεγάλος άνθρωπος, σοβαρός, σοσιαλιστής, και στο παρελθόν είχε διατελέσει chef de cabinet του τεράστιου προέδρου Μιτεράν – θα δακρύσω φοβάμαι, γιατί θυμάμαι τώρα Ανδρέα, διεθνείς πρωτοβουλίες για την ειρήνη, Μεσόγειος Θάλασσα ειρήνης είχε πει ο Μεγάλος, και άλλα τέτοια…

Σκουπίζω με κόπο τα «δάκρυά μου είναι καυτά» που λέει ο λόγος, για να συνεχίσω: ο Αταλί μεσολάβησε στον Ολάντ, και ο Ολάντ, μεγάλη καρδιά όπως έχει αποδειχθεί (από Σεγκολέν μέχρι Τριερβελέρ και μέχρι Γκαγέ…), αποδέχθηκε την πρόταση να συνομιλήσει με τον Πρόεδρο Προκοπή μήπως και βρεθεί κάποια λύση.

Οπως μου ανέφερε ο δικός μου χθες το πρωί, και αφού είχε καταναλώσει συζητώντας με τον Φρανσουά τα υπέροχα αβγά benedict που σερβίρει το γαλλικό προεδρικό μέγαρο για πρωινό, άκουσε τον Ολάντ να λέει του Προκόπη, στη μητρική του γλώσσα την οποία ο Πρόεδρος Προκόπης ομιλεί με χαρακτηριστική άνεση, ότι «ο μικρός έχει απολέσει την εμπιστοσύνη των υπολοίπων στην Ευρώπη. Εγώ να βοηθήσω θέλω. Αλλά αν δεν βγουν από τη σύσκεψη  με ένα κοινό ανακοινωθέν που να λέει ότι θέλουν όλοι συμφωνία, δεν βλέπω πώς θα μπορούσε να συγκληθεί Σύνοδος Κορυφής».

Ω του θαύματος, το ανακοινωθέν βγήκε, και με αυτό ανά χείρας το αριστερό μου αγόρι Αλέξης πηγαίνει  σήμερα Βρυξέλλες.

Οι υπόλοιποι που έμειναν πίσω, και έφαγε μαζί τους όλο το πρωινό χθες, θα τον περιμένουν αύριο Τετάρτη για τα καθέκαστα – νέα σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών είναι στα σκαριά…

Αλλού το όνειρο

Χωρίς να θέλω να παραβιάσω τον κώδικα μυστικότητας που συναποφάσισαν χθες οι πολιτικοί αρχηγοί, θα αναφέρω απλώς το διάχυτο άγχος του προέδρου Αλέξη που έμοιαζε σαν να είχε πιει – πριν πάει στη σύσκεψη – το τόσο δημοφιλές στο Μαξίμου είδος καφέ που λέγεται φραπές. Και για την ακρίβεια, δέκα μαζί.

«Το βάρος των ευθυνών ήταν εμφανές πάνω του» μου εξομολογήθηκε συμμετέχων στη σύσκεψη.

Δεν αμφιβάλλω. Τόσο, που όταν εμφανίστηκε ξαφνικά στο Προεδρικό Μέγαρο περί την 1.30 μεσημβρινή ο σύντροφος και φίλος μου Παναγιώτης Λαφαζάνης, όλοι σκέφθηκαν «έμαθε ότι είναι χάλια και ήρθε να τον βοηθήσει».

– Πώς βρεθήκατε εσείς στο Προεδρικό; Ρώτησα χθες τον Παναγιώτη, λίγο πριν αναχωρήσει για τη  γιορταστική εκδήλωση στην πρεσβεία της αγαπημένης Βενεζουέλας, επί τη επετείω της μεγάλης Μπολιβαριανής Επανάστασης.

– Συγγνώμη;

– Μα για ποιον λόγο;

– Με τον πρόεδρο Πούτιν;

– Και;

Εγώ από την πλευρά μου να ενημερώσω ότι παρά τις διαδιδόμενες κακίες, ο Παναγιώτης δεν μετείχε της συσκέψεως των πολιτικών αρχηγών, αν και κατά μία έννοια θα έπρεπε…