[Στίγμα] Και στο βάθος εύζωνος

Αγωνιώδεις προσπάθειες να πεισθεί ο Καραμανλής να αποδεχθεί τη φημολογούμενη (γιατί απευθείας δεν υπάρχει) πρόταση του προέδρου Αλέξη για το προεδρικό αξίωμα βρίσκονται σε εξέλιξη. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι των προσπαθειών αυτών μετέχει και ο πρόεδρος Πάνος (Καμμένος), ο οποίος διατηρεί, από παλιά, προνομιακή σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό. Αλλά ο ίδιος είναι εξαιρετικά επιφυλακτικός, έως και αρνητικός. Oπως μου ανέφερε στενός συνεργάτης του και ένας από τους ανθρώπους με τους οποίους συνομιλεί συχνά, για να μην πω καθημερινά, ο Καραμανλής δεν αποδέχεται την πρόταση Τσίπρα διότι «γνωρίζει τη στόχευσή της» και «δεν επιθυμεί να συντελέσει στη διάλυση της παρατάξεως».

Δεν γνωρίζω πότε θα δοθεί τέλος σε αυτό το σίριαλ. Γνωρίζω όμως ότι η άρνηση Καραμανλή οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα τον ευσταλή, όπως έχουμε ξαναπεί, ως εύζωνο της Ανακτορικής Φρουράς Δημήτρη Αβραμόπουλο στην Ηρώδου Αττικού – τον φαντάζομαι ήδη να κόβει βόλτες στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου διαλογιζόμενος.

Ουδείς πιο αγνώμων

Οι Κινέζοι διατείνονται ότι «μια φωτογραφία ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις», πράγμα που μου είναι εντελώς αδιάφορο έως και άχρηστο, μπορώ να πω. Διότι εγώ δεν μπορώ εδώ να μεταφέρω την «οικογενειακή» φωτογραφία της νέας κυβέρνησης στα σκαλιά της Βουλής, αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Μπορώ όμως να σχολιάσω αυτό που είδα με τα μάτια μου, κατευθυνόμενος εκείνη την ώρα στο κτίριο του Κοινοβουλίου: έχουν λοιπόν στηθεί όλοι, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Αλέξη, αλλά εκεί που είναι έτοιμοι οι φωτογράφοι να τραβήξουν, από δεξιά πετάγεται ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης, ο οποίος είχε πάει τουαλέτα όταν οι άλλοι στήνονταν για τη φωτογραφία, και τρέχει να πάρει θέση. Πού, όμως; Πίσω; Στη δεύτερη σειρά; Στην τρίτη ίσως; Οχιιιι, δίπλα στον πρόεδρο Αλέξη. Αλλά εκεί βρισκόταν ήδη ο πρόεδρος Πάνος. Και τι έκανε ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης, παρακαλώ; Το αυτονόητο – έσπρωξε τον πρόεδρο Πάνο και πήρε τη θέση του!

Δεν έχω τίποτε περισσότερο να πω, πέραν τούτου: αν δεν ήταν ο πρόεδρος Πάνος, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα έβγαζε φωτογραφίες. Οχι μόνο ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης, αλλά και η υπόλοιπη κυβέρνηση. Κατανοητό;

Συστάσεις

Ελπίζω, διότι απ’ ό,τι είδα στην τηλεόραση κάτι ανάλογο συνέβη και με τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, όπου οι νέοι Ηρακλείς του Στέμματος, που λέγαμε παλιά, ο αντιπρόεδρος Δραγασάκης και ο φίλος μου Νίκος Βούτσης, είχαν καταλάβει τις θέσεις εκατέρωθεν του προέδρου Αλέξη, με αποτέλεσμα ο πρόεδρος Πάνος να είναι εκτός τηλεοπτικών πλάνων. Χρειάστηκε να μετακινηθεί ολόκληρη η σειρά για να βρεθεί μια θέση παραδίπλα για τον κυβερνητικό εταίρο Πάνο.

Δεν γνωρίζω ποιος ασχολείται με τα χωροταξικά του Υπουργικού Συμβουλίου, ούτε και είναι αυτό το θέμα μου. Θα αναφέρω απλώς, υπό τύπον προειδοποιήσεως, ότι καλόν είναι να μην του τα κάνουν αυτά του προέδρου Πάνου, γιατί γυρίζει εύκολα το μάτι του, και δεν (το) θέλουν. Αλήθεια δεν θέλουν.

Βγάλτε μαντίλια

Υπό την έννοια αυτή, ο πρόεδρος Αλέξης καλό είναι να (συμ)μαζέψει και κάτι συνιστώσες που δεν τους αρέσει – δεν το βρίσκουν πολύ αριστερό – που το κόμμα της χαράς συνεργάζεται με τον Καμμένο. Λες και θα μπορούσε να συνεργαστεί και με κάποιον άλλο. Αναφέρομαι σε χθεσινή ανακοίνωση δεύτερης συνιστώσας με τις ίδιες αντιρρήσεις (πρόκειται για τη Διεθνιστική Εργατική Αριστερά), η οποία σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι «οι “κόκκινες γραμμές” των ΑΝΕΛ έρχονται σε αντίθεση με τις διαθέσεις ενός μεγάλου τμήματος των μελών και του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ θα λειτουργούν ως ιμάντας μεταβίβασης των πιέσεων του συστήματος πάνω στην κυβέρνηση της Αριστεράς […] υπό αυτούς τους όρους, η συμφωνία για συγκυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ δημιουργεί κίνδυνο για το πολιτικό σχέδιο για μια κυβέρνηση της Αριστεράς με μεταβατική πολιτική και στρατηγική».

Κλαίω!

Η επανάσταση συνεχίζεται

Ευτυχώς όμως, τα νέα από τις πρώτες ώρες της νέας διακυβέρνησης με γεμίζουν, τον αριστερό, αισιοδοξία ότι μια καινούργια περίοδος ανέτειλε για τη χώρα. Και, είναι αλήθεια, με δυσκολία μπορώ να κρύψω τη χαρά μου που επιτέλους απαλλαγήκαμε οι δημοκράτες αντιφασίστες από τη δωσίλογη κυβέρνηση των πουλημένων συνεργατών της γερμανικής κατοχής, των (νεο)Τσολάκογλου, όπως έχει επικρατήσει να χαρακτηρίζονται οι προηγούμενοι.

Και δεν έχω πρόβλημα να παραδεχθώ ότι χθες το πρωί την πέρασα κάνοντας ζάπινγκ στα πρωινάδικα, προκειμένου να μη χάσω καμία από τις (τηλεοπτικές) εξαγγελίες των νέων υπουργών! Υστερα κάθησα και υπολόγισα προχείρως ότι οι γαλαντόμοι υπουργοί μας μοίρασαν με το «καλημέρα» μπορεί και 5 δισ., μη σου πω. Και άλλα τόσα μετά, κατά την παράδοση – παραλαβή των υπουργείων.

Πάμε καλά, αυτό έχω να πω. Υπάρχουν κάτι μικροπροβληματάκια του είδους πού θα βρεθούν τα λεφτά για τις εξαγγελίες, αλλά δεν νομίζω ότι μπορούν να αναστείλουν την επαναστατική δουλειά που γίνεται, όχι!

Συνεννόηση-μπουζούκι

Βεβαίως υπάρχουν και μερικά ζητηματάκια ασυνεννοησίας κατά τις εξαγγελίες, αλλά θα ξεπεραστούν και αυτά! Πού θα πάνε. Παράδειγμα. Βγαίνει ο υπουργός των πέντε θαλασσών ονόματι Δρίτσας και εξαγγέλλει αναθεώρηση της σύμβασης με την κινεζική COSCO για το λιμάνι του Πειραιά. Δεν ξέρω πώς, αλλά προφανώς του έχει διαφύγει ότι γραμματέας της Κυβέρνησης είναι ο κύριος Σπύρος Σαγιάς, ο οποίος, όλως τυχαίως και μεταξύ πολλών άλλων, είναι ο δικηγόρος ο οποίος έχει διεκπεραιώσει τη σύμβαση με την COSCO. Οταν λοιπόν ο σύντροφός μου, γιατί είμαι κατά βάθος και εγώ αριστερός, όπως έχω εξηγήσει, κύριος Δρίτσας εξαγγέλλει την αναθεώρηση της σύμβασης «προς όφελος του ελληνικού κράτους», τι ακριβώς εξυπονοεί; Οτι ο κύριος Σαγιάς, ο γραμματέας της Κυβέρνησης, κατήρτισε μια σύμβαση υπέρ των Κινέζων και εις βάρος της χώρας του; Θα ήθελα μια άποψη του συντρόφου μου επ’ αυτού.

(Ενημερώνω τον κ. Δρίτσα επίσης, διότι του έχει διαφύγει ασφαλώς, ότι το μεσημέρι της Τρίτης ο πρόεδρος Αλέξης δέχθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου έναν πρεσβευτή, που επίσης όλως τυχαίως ήταν ο πρεσβευτής της Κίνας Ντου Κι Ουέν. Ποιος να έκλεισε άραγε το ραντεβού και τι αντικείμενο να είχε – ξανά άραγε – αυτή η συνάντηση;).

Ενα χωριό είμαστε

Για τον κύριο Σαγιά, και τον πραγματικά αξιοσημείωτο επαγγελματικό βίο του (επικεφαλής ενός από τα μεγαλύτερα σε όγκο και «ποιότητα» εργασιών δικηγορικά γραφεία), προφανώς θα ενημερωθείτε προσεχώς και από εμένα και από άλλους, διότι ο άνθρωπος δεν είναι άγνωστος. Δεν ήρθε από το πουθενά. Είναι γνωστός σε έναν ευρύ κύκλο της αστικής Αθήνας, η οποία, μη φανταστείτε, ένα μικρό χωριό είναι, όπου οι περισσότεροι γνωρίζονται μεταξύ τους.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης – πιστοποιώ – και το πώς επελέγη για αυτή την τόσο κρίσιμη θέση, του γραμματέα της Κυβέρνησης, ανάμεσα στο πλήθος των συναγωνιστών, συντρόφων της κομματικής οργάνωσης δικηγόρων. Οπως και το γιατί.