[Στίγμα] Μια έρευνα αγοράς πρώτα

Το στέλεχος ανήκει στην κατηγορία «πιο δεξιός πεθαίνεις» και ως εκ τούτου έχει χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν σε διάφορες επίζηλες θέσεις, διότι πλην των άλλων διατείνεται για τις μεγάλες περγαμηνές του στον τραπεζικό τομέα. Αυτή την περίοδο προΐσταται ημικρατικού τραπεζικού οργανισμού, στον οποίο το Δημόσιο κατέχει μειοψηφικό πακέτο, αλλά αυτά συνήθως μικρή σημασία έχουν όταν επέρχεται η «ώρα της κρίσεως».

Αφήνω κατά μέρος τις προκλητικά υπέρογκες δαπάνες που εμφανίζει στην τράπεζα από ταξίδια κ.λπ. (με αποτέλεσμα τα σχετικά δικαιολογητικά να έχουν γίνει φέιγ βολάν μεταξύ πονηρών υπαλλήλων, ορισμένοι εκ των οποίων τα έχουν διαβιβάσει ήδη στην Κουμουνδούρου) και στέκομαι μόνο στην αγωνία που διακατέχει το μεγαλοστέλεχος για την επόμενη ημέρα. Τη Δευτέρα.

Θέλει να γνωρίζει τι θα (του) συμβεί. Και παραγγέλλει συνεχώς δημοσκοπήσεις. Ανά τριήμερο. Λογικό αν τις πλήρωνε από την τσέπη του. Αλλά επειδή χρεώνονται στον οργανισμό του οποίου προΐσταται και ο οποίος κατά 35% ανήκει πλέον στο Δημόσιο, οφείλω να τον ενημερώσω ότι μπορεί να γνωρίζει (λέμε τώρα) από μακροοικονομικά μεγέθη, αλλά δεν ξέρει τίποτε από τις τιμές της πιάτσας! Διότι αν είναι να πληρώνει 18.000 την κάθε δημοσκόπηση, ξέρω δέκα δημοσκόπους που μπορεί να του τις κάνουν με το 1/3, μη σου πω και λιγότερο!

Με το δεξί

Με ενημέρωσαν ότι «κάτι συμβαίνει» με την επένδυση της αζερικής SOCAR, η οποία ως γνωστόν επρόκειτο να εξαγοράσει τη ΔΕΣΦΑ αντί του ποσού των 400 εκατ. ευρώ. Χρησιμοποιώ χρόνο αόριστο σκοπίμως διότι, αν οι πηγές μου δεν κάνουν λάθος – και μάλλον δεν κάνουν -, η επένδυση οδεύει ολοταχώς με 200 στον τοίχο απέναντι!

Το όλο σκηνικό που έχει στηθεί και το οποίο λογικά θα αποτελέσει άλλη μια καυτή πατάτα για την επόμενη κυβέρνηση αφορά όχι τόσο τις ενστάσεις που είχε διατυπώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη συγκεκριμένη επένδυση, αλλά από την ακατανόητη – για μένα, γι’ αυτούς που είναι μέσα ίσως όχι – απόφαση της κυβέρνησης να ζητήσει από αμερικανικό οίκο αξιολόγησης, τον Ernst & Young, να προχωρήσει σε επανακοστολόγηση της ΔΕΣΦΑ. Ο έγκυρος αμερικανικός οίκος έκανε την επανακοστολόγηση και την προσδιόρισε στα 600 εκατομμύρια! Ητοι 200 εκατομμύρια περισσότερο απ’ ό,τι η κυβέρνηση Σαμαρά είχε συμφωνήσει να την πουλήσει στη SOCAR.

Το θέμα προσλαμβάνει χαρακτήρα σύνθετου πολιτικοοικονομικού θρίλερ αν συνυπολογιστεί ότι τα 400 εκατομμύρια που θα έδινε ο αζερικός κολοσσός για τη ΔΕΣΦΑ έχουν ήδη υπολογιστεί – και καταγραφεί – στον προϋπολογισμό του 2015. Η συμφωνία παραχώρησης, ως γνωστόν, θα υπογραφόταν τον Μάρτιο.

Τέλεια θα ξεκινήσει η νέα κυβέρνηση από Δευτέρα. Πιο τέλεια δεν γίνεται.

Η σειρά των πραγμάτων

Αυτό τώρα το θέμα, του πότε δηλαδή αναλαμβάνει η νέα κυβέρνηση και ποια είναι η διαδικασία που θα ακολουθηθεί δεδομένου ότι εκκρεμεί και η εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας ο οποίος θα διαδεχθεί τον Κάρολο Παπούλια (τα σέβη μου, πατριώτη), με απασχόλησε διεξοδικά χθες, όταν κατά τη συνήθη διαδρομή μου στα πέριξ της πλατείας (Φιλικής Εταιρείας) καφενεία δέχθηκα το σχετικό ερώτημα από ομάδα γνωστών μου.

Απευθύνθηκα με τη σειρά μου στον πλέον αρμόδιο να απαντήσει, τον φίλο Βαγγέλη, Βαγγέλα για όλους εμάς τους φίλους του, Μεϊμαράκη. Τον εντόπισα να δίνει τη μάχη του σταυρού, όπως όλοι, στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών, διότι «και ο πρόεδρος θέλει τον σταυρό του», θα επισημάνω.

Μεταφέρω εν ολίγοις όσα μου ανέφερε: με την οριστικοποίηση του αποτελέσματος, τη Δευτέρα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκκινήσει κύκλο διερευνητικών εντολών, ξεκινώντας από τον νικητή των εκλογών, και σε αδυναμία εκείνου να συγκροτήσει κυβέρνηση, στον επόμενο κ.ο.κ.

Εάν ώς την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, οπότε και έχει προσδιοριστεί ήδη η σύγκληση της νέας Βουλής, δεν έχει επιτευχθεί συναίνεση για τη συγκρότηση κυβέρνησης, η νέα Βουλή διαλύεται, για την ακρίβεια δεν συγκροτείται καν, και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει νέες εκλογές «εντός μηνός τουλάχιστον».

Αν από τις διερευνητικές εντολές προκύψει κυβέρνηση, στις 5 Φεβρουαρίου θα συγκληθεί κανονικά η Βουλή, θα εκλέξει προεδρείο την επομένη και αμέσως μετά, πιθανότατα και από τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου, μπορεί να ξεκινήσει η διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε ώς το τέλος Φεβρουαρίου να έχουμε και νέο Πρόεδρο.

Τώρα τα ξέρετε όλα (για το τι θα γίνει). Μπορείτε άνετα να το παίξετε συνταγματολόγοι στην παρέα και να μην το πάρει χαμπάρι κανείς.

(Εννοείται, αν υπάρξει αυτοδύναμη κυβέρνηση την Κυριακή, δεν θα έχουμε διερευνητικές εντολές. Εντάξει; Το πρόγραμμα θα ισχύσει από τις 5 Φεβρουαρίου και μετά.)

Ηρθε η ώρα

Εχοντας φθάσει πλέον στο θέμα «σχηματισμός της νέας κυβέρνησης», είναι νομίζω η κατάλληλη στιγμή για να εκδηλώσω και εγώ τις προτιμήσεις μου, διότι υποθέτω το δικαιούμαι ασχολούμενος επί τόσο χρόνο με τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπ’ αυτή την έννοια εισηγούμαι την ανάθεση στη λατρεμένη Νάντια (Βαλαβάνη και όχι Φοντάνα ή Μουρούζη, δεν είμαι σεξιστής εγώ) του υπουργείου των Εξωτερικών!

Είναι η μόνη ευκαιρία να δω τα όνειρά μου να δικαιώνονται! Από το 1981 περιμένω (ήμουν νιος και γέρασα που λένε) να δω να γίνεται πραγματικότητα το «έξω από το ΝΑΤΟ». Καημό, εδώ ΝΑ, στο στήθος, το ‘χω.

Nantia (Valavani) for foreign minister, now!  

Καμπάνια

Από την άλλη πλευρά έχω μια στενοχώρια η οποία μου σφίγγει την ευαίσθητη καρδιά που διαθέτω και μου δημιουργεί κακοδιαθεσία: η αγαπημένη Ραχήλ «δώστε μου κάγκελα να τα πηδήξω» Μακρή φαίνεται ότι δεν εκτιμάται όσο θα έπρεπε (προκειμένου να «κοσμήσει» εκ νέου τη Βουλή) από τους οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ Κοζάνης. Ευτυχώς όμως υπάρχουν καλοί Σαμαρείτες που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση, διότι τι θα είναι η νέα Βουλή χωρίς τη Ραχήλ; Πέστο χωρίς βασιλικό (απέφυγα με μεγάλη προσπάθεια το κλασικό «σκορδαλιά χωρίς σκόρδο»)!

Δικηγόρος προσέφυγε, λέει, με μηνυτήρια αναφορά του στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κατά της ευειδούς Ραχήλ. Την κατηγορεί για διασπορά ψευδών ειδήσεων ικανών να προκαλέσουν ταραχή στην κοινή γνώμη – για εκείνη τη βλακεία με το τύπωμα των 100 δισ.

Φυσικά είμαι στο πλευρό της, έτοιμος να οργανώσω κίνημα (σαν του Γιώργου) υπέρ της με κεντρικό σύνθημα free Rachel!