[Ιστορίες] Λίγοι θα καταλάβουν

2 λεπτά
«Δεν θέλω συνεντεύξεις, τον σκύλο μου θέλω! Τι έκαναν οι παλιάνθρωποι στον σκύλο μου; Γιατί μου τον σκότωσαν;». Ηταν 30 Οκτωβρίου και η Τερέσα Ρομέρο, η ισπανίδα βοηθός νοσοκόμα που είχε γίνει στις 6 του μήνα το πρώτο κρούσμα μετάδοσης του Εμπολα εκτός Αφρικής, μιλούσε στο τηλέφωνο με τον σύζυγό της Χαβιέρ Λιμόν. Δίπλα του βρισκόταν ένας δημοσιογράφος της «Ελ Παΐς», αυτός ζητούσε τη συνέντευξη. Η Ρομέρο νοσηλευόταν ακόμα σε καραντίνα στο νοσοκομείο Carlos III της Μαδρίτης, δύο πρώτες αναλύσεις όμως δεν είχαν εντοπίσει ίχνη του ιού στο αίμα της, έμενε απλώς μια επιβεβαίωση για να μεταφερθεί σε κανονικό δωμάτιο. Ο Χαβιέρ δεν μπορούσε να αποφεύγει άλλο τις ερωτήσεις της. «Τον σκότωσαν», της είπε. Σιωπή. «Και μετά αρχίσαμε και οι δύο να κλαίμε».
«Δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι πώς ένιωθε εκείνες τις δυο μέρες που έμεινε μόνος ο σκύλος μου, βλέποντας ότι περνούσαν οι ώρες και κανένας μας δεν γύριζε σπίτι, ακούγοντας τόσο θόρυβο έξω στον δρόμο. Φαντάζομαι πόσο πρέπει να στρεσαρίστηκε όταν άκουσε να σπάνε την κάτω πόρτα και είδε να μπαίνουν κάποιοι κουκουλωμένοι από την κορφή μέχρι τα νύχια…». Αυτά τα είπε ο Χαβιέρ στην «Ελ Παΐς», η σύζυγός του δεν ήθελε να μιλήσει. «Υπήρχαν εναλλακτικές – να τον βάλουν σε καραντίνα. Οταν ήρθαν στο σπίτι για μένα, αποχαιρέτησα τον Εξκαλιμπούρ, του άγγιξα το στόμα, τα χείλη, τα μάτια, όλα… και είμαι εδώ, δεν κόλλησα τίποτα!». Εναλλακτικές πράγματι υπάρχουν, αλλά όχι στην Ισπανία. Στην Ισπανία «δεν είχαν πού να τον βάλουν».
Η Τερέσα και ο Χαβιέρ είναι παντρεμένοι χρόνια. Ο 12χρονος Εξκαλιμπούρ ήταν «ο γιος που δεν απέκτησαν ποτέ». Και αυτό ο Χαβιέρ το είπε χθες, η Τερέσα δεν μπορεί να μιλάει για τον σκύλο της, «συγκινείται υπερβολικά». Εκείνη μίλησε για τη μάχη που έδωσε, μοίρασε χίλια ευχαριστώ σε γιατρούς και νοσοκόμες, είπε πως θέλει να κάνει μια μεγάλη αγκαλιά στη θεραπευμένη καλόγρια που έδωσε πλάσμα αίματος για εκείνη, δεσμεύτηκε πως, αν το δικό της αίμα βοηθήσει κάποιον άλλον, θα δίνει «μέχρι να στερέψει». Και μετά ζήτησε «ηρεμία», να ξεκουραστεί και να αναρρώσει. Πληροφορίες τη θέλουν να πήγε στο χωριό της στη Βορειοδυτική Ισπανία και όχι στο σπίτι της στη Μαδρίτη. «Την τρομοκρατεί η σκέψη της στιγμής που θα περάσει την πόρτα και θα δει ότι ο Εξκαλιμπούρ δεν θα είναι εκεί για να την υποδεχθεί». Κι αυτό ο σύζυγός της το είχε πει, τότε, στην «Ελ Παΐς».














