Επιστροφή στο τούνελ
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Για αρχή, ας πούμε μία μεγάλη αλήθεια: η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Και τώρα, μία ακόμα μεγαλύτερη: εμείς από την πλευρά μας δεν νιώθουμε και τόσο καλά τώρα τελευταία…
Στα χρόνια μετά το Μεγάλο Κραχ, στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαν πιστέψει δύο – τρεις φορές ότι είχαν ξεπεράσει την κρίση: βλέπετε, η οικονομία περνούσε από την ύφεση σε μία αναιμική ανάπτυξη. Αμ δε. Λίγο αργότερα οι ελπίδες διαψεύδονταν και το πράγμα τουμπάριζε. Τελικά η πραγματική ανάπτυξη ήλθε με την είσοδο των ΗΠΑ στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εμείς πάλι, αυτή την αναιμική ανάπτυξη τη βλέπουμε μόνο στα χαρτιά – αλλά οι πολιτικές δυνάμεις συμπεριφέρονται όπως οι αμερικανοί πολιτικοί της δεκαετίας του ’30. Ρίξανε στην πιάτσα ότι η κρίση τελειώνει – πιστεύοντας ότι η παρόλα τους θα λειτουργούσε σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Αμ δε: μόνον η αξιωματική αντιπολίτευση πίστεψε ότι το ξεπέρασμα της κρίσης ήταν επί θύραις – και έσπευσε να πλειοδοτήσει σε υποσχέσεις για ένα ανθηρό μέλλον, το οποίο τοποθετεί αμέσως μετά την αποτυχία εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας που θα φέρει εκλογές «για να μιλήσει ο λαός».
Και στις δύο περιπτώσεις, οι σχεδιασμοί είναι επιπέδου φιλόδοξου παίκτη τηλεριάλιτι – και βλάπτουν εξίσου τη Συρία, που έλεγε και ο ποιητής. Και τη Συρία και τη Μολδοβλαχία – αλλά κυρίως την Ελλάδα, που ξαναμπαίνει στο τούνελ ώς τον Μάρτιο.
Ποιος καλός άνθρωπος θα ασχοληθεί μαζί μας ώς τότε; Σε ποια κατάσταση θα είναι η χώρα ώσπου να παιχτεί το έργο της προεδρικής εκλογής; Μόλις πλησιάσουμε τις γιορτές, ποιος υπουργός θα ασχολείται με το υπουργείο του – και δεν θα τρέχει να μαζέψει σταυρούς;
Και από την άλλη μεριά: ποιος εγγυάται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κόψει τις υποσχέσεις, οι οποίες φέρνουν ψήφους πριν από τις εκλογές και πολιτική δυστυχία αμέσως μετά;
Γενικώς, προσδεθείτε και μην καπνίζετε. Απλώς δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι απογειωνόμαστε…
Google news
