[Στιγμές] Η νέα γενιά του πλούτου

Πληρώσατε τον ΕΝΦΙΑ, που κατά τον Αδωνη Γεωργιάδη είναι «παράδεισος»; Τα κοινόχρηστα, το νοίκι, τους λογαριασμούς; Κάνατε τα ψώνια από το σουπερμάρκετ όπου οι τιμές πέφτουν, κατά δήλωση του αρμόδιου υφυπουργού Γεράσιμου Γιακουμάτου, αμέσως μόλις τα συνεργεία του φωτογραφήσουν τα ράφια (και μόλις αποχωρήσουν τα φλας προφανώς ανεβαίνουν και πάλι…);

Αν αυτά είναι τα δικά μας καθημερινά προβλήματα, υπάρχουν κι άλλα. Παρότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, τις περασμένες πέντε δεκαετίες σημειώθηκε μεγαλύτερη πρόοδος στη μείωση της φτώχειας παγκοσμίως απ’ ό,τι τους περασμένους πέντε αιώνες, σήμερα 840 εκατομμύρια άτομα στις αναπτυσσόμενες χώρες ζουν σε συνθήκες διαρκούς πείνας, πάνω από ένα δισεκατομμύριο δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και σχεδόν ενάμισι δισεκατομμύριο προσπαθούν να ζήσουν με εισόδημα λιγότερο από ένα ευρώ την ημέρα.

Ομως υπάρχουν κι άλλα ζητήματα. Στα επόμενα χρόνια ένας τεράστιος πλούτος θα περάσει από τη μια γενιά στην άλλη. Στις ΗΠΑ υπολογίζεται ότι η μεταβίβαση μεγάλων περιουσιών στους κληρονόμους κυμαίνεται μεταξύ 12 και 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Στη Γερμανία το αντίστοιχο μέγεθος των περιουσιών ανέρχεται στα 2,6 δισ. ευρώ το 2020. «Για τον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα αυτή η μεταφορά πλούτου θα αποτελέσει μια τεράστια στρατηγική και επιχειρησιακή πρόκληση» λέει ο Τεοντόρ Κούκα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λιντς. Οι μελλοντικοί ζάπλουτοι του κόσμου μας έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και διαφορετικές αντιλήψεις σε σύγκριση με τους γονείς τους.

Οσοι είναι μεταξύ 30 και 45 φέρονται «αποφασισμένοι να διατηρήσουν καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας και ευχαρίστησης» αναφέρει η μελέτη του καθηγητή. Είναι πιο ατομιστές και ανεξάρτητοι και έχουν μια συντηρητική στάση που ευνοεί τη διατήρηση του κεφαλαίου. Οι πιο νέοι κληρονόμοι μεγάλωσαν σε περίοδο έντονων κοινωνικών και τεχνολογικών αλλαγών. «Είναι εγωκεντρικοί, με μεγάλη αυτοπεποίθηση, για εκείνους όποιος δεν είναι συνδεδεμένος στο Ιντερνετ δεν υπάρχει».

Οι τραπεζίτες μελετούν με ενδιαφέρον τα στοιχεία αυτά, προκειμένου να βρουν τρόπους να δελεάσουν τους νέους εκατομμυριούχους του πλανήτη. Και μάλλον δεν σκύβουν με ενδιαφέρον πάνω από τη μελέτη του Χάρβαρντ, με τίτλο «Μια οικονομία που κάνει τη μισή δουλειά», η οποία χαρακτηρίζει «μη βιώσιμο» το χάσμα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους των ΗΠΑ. Ούτε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που κατατάσσουν την Ελλάδα σε μία από τις χειρότερες θέσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά την οικονομική ανισότητα μεταξύ των πολιτών…