[Μικροπολιτικός] Αι ειδοί του Φεβρουαρίου

Πρόκειται για μπλόφα ή πρέπει να το πάρω τοις μετρητοίς: τα Οκτωβριανά θα τα αποφύγουμε! Αναφέρομαι στη διαφαινόμενη επιλογή της κυβέρνησης να γίνουν οι ψηφοφορίες για την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας περί τον Φεβρουάριο, όπως συνηθίζεται, και όχι νωρίτερα. Προκύπτει από την τοποθέτηση που έκανε επί του θέματος στη Βουλή την Τετάρτη, όλως αιφνιδίως, ο υπουργός Επικρατείας Δηµήτρης Σταµάτης.

Λέω αιφνιδίως γιατί στη συζήτηση επί της οποίας παρενέβη για να κάνει αυτή τη δήλωση δεν είχε τεθεί τέτοιο θέμα. Το πέταξε στα ξεκούδουνα, ενώ απαντούσε στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα ο οποίος περί άλλων είχε μιλήσει προηγουμένως. Συνεπώς ο υπουργός πήγε επί τούτοις στη Βουλή για να κάνει τη συγκεκριμένη δήλωση. Φάνηκε και από τη σπουδή να πάρει τη θέση του Γκίκα Χαρδούβελη που είχε σηκωθεί για να απαντήσει στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τι σημαίνουν όλα αυτά;

Πάμε λίγο στο παρασκήνιο – παραπολιτικός εκ πεποιθήσεως γαρ. Οι πάντες συζητούν από καιρό για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών εντός του φθινοπώρου και η κυβέρνηση τροφοδοτεί αυτή τη συζήτηση εμπράκτως με υποσχέσεις. Για όσους μπαινοβγαίνουν στο Μέγαρο Μαξίμου μάλιστα, το ερώτημα των ενοίκων του δεν ήταν αν πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές, αλλά πώς θα δικαιολογηθούν. Ακριβέστατα, πώς μπορεί να γίνουν και να μην τις χρεωθεί η κυβέρνηση, δεδομένων των δημοσκοπικών ευρημάτων που φέρουν αντίθετη την κοινή γνώμη.

Η λύση βρέθηκε διά της ερμηνείας του Συντάγματος – διόλου δύσκολο για μια κυβέρνηση που έχει στις τάξεις της δύο συνταγματολόγους. Κατ’ αυτή την ερμηνεία, το Σύνταγμα δεν απαγορεύει να στηθεί η κάλπη για την ανάδειξη του ανώτατου άρχοντος τον Οκτώβριο – απλώς ορίζει ότι πρέπει να έχει τελειώσει το θέμα ένα μήνα πριν από τη λήξη της τρέχουσας προεδρικής θητείας. Συνεπώς, αν εκλεγεί πρόεδρος, όλα καλώς και θα αναλάβει τα καθήκοντά του τον Μάρτιο. Αν δεν καταστεί δυνατή η εκλογή, πάμε σε πρόωρες κάλπες με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ και όσων δεν συνέβαλαν στην εξασφάλιση της αναγκαίας πλειοψηφίας.

Η επίσημη απόσυρση αυτού του ανεπίσημου σεναρίου προφανώς δεν είναι άσχετη με τη φασαρία που γίνεται τελευταία εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου και όποιος ήταν στη Βουλή αυτές τις ημέρες και το έβλεπε και το άκουγε. Με απλά λόγια σε πρόωρες εκλογές δεν πας με τέτοιο κλίμα…

Κάπως έτσι ανέλαβε ο εξ απορρήτων του Πρωθυπουργού Σταμάτης να σταματήσει αυτή τη φημολογία με την ίδια μέθοδο: να φορτώσει στον ΣΥΡΙΖΑ το ενδεχόμενο εκλογών τον Οκτώβριο, επικαλούμενος εμμέσως πρόσφατη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα που έριχνε το γάντι λέγοντας πως «αν η κυβέρνηση νομίζει ότι διαθέτει τους 180 βουλευτές ας επιχειρήσει να εκλέξει πρόεδρο τώρα». Προφανώς ο Τσίπρας το είπε γιατί είχε υποψιαστεί – άλλωστε βοούσε ο κόσμος – τον ενδεχόμενο κυβερνητικό αιφνιδιασμό. Τώρα δηλαδή πρέπει να τον αποκλείσουμε; Τι να πω; Φαίνεται αυτή η κυβέρνηση να κάνει μπλόφα στην μπλόφα;

Με εντολή… παρά θίν’ αλός

Οσοι υπέθεσαν ότι η κυβέρνηση επαναφέρει τη μέθοδο διακυβέρνησης διά των συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου – επειδή πληροφορήθηκαν ότι θα υπήρχε συνεδρίαση χθες το απόγευμα – απογοητεύτηκαν. Η σύνθεση του ανώτατου κυβερνητικού οργάνου ήταν μισή – δεν εκλήθησαν οι υφυπουργοί – και η διάρκεια της συνεδρίασης μόλις 15 λεπτά. Με εισήγηση του αρμόδιου υπουργού Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου τακτοποιήθηκε η τοποθέτηση αντιπροέδρων στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στον Αρειο Πάγο και αυτό ήταν όλο.

Απλώς με την ευκαιρία, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαµαράς αναγνώρισε στους υπουργούς το δικαίωμα σε ολιγοήμερη ανάπαυση – θα τρίζουν τα κόκαλα του μεγάλου Καραμανλή – αλλά «επειδή η κυβέρνηση δεν κάνει διακοπές», τους συνέστησε να αφήσουν βάρδια πίσω – τους υφυπουργούς τους δηλαδή – και να ενημερώσουν τον γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου πού θα βρίσκονται, σε περίπτωση που θα χρειαστεί να τους αναζητήσουν. «Μας είπε πότε να πάμε διακοπές, πώς να πάμε, ευτυχώς, δεν είπε και με ποιον να πάμε» σχολίασε ο Κ. Τασούλας.

Με αυτά και με εκείνα η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Δεν μένει παρά να υπενθυμίσω στους υπουργούς ότι γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου είναι πλέον ο Φώτης Καϋµενάκης – μην ξεχαστεί κανείς και πάρει τον Μπαλτάκο!