[Μικροπολιτικός] Γκλέτσος λυόμενος

Σας συνιστώ να εντρυφήσετε στη Διακήρυξη Αρχών Πολιτικού Περιεχομένου την οποία παρέδωσε δίκην κληροδοτήματος προς το έθνος το κόμμα Τελεία – αλλά όχι και παύλα -, άρτι ιδρυθέν παρά του συντρόφου Αποστόλου Γκλέτσου, καλλιτέχνου, θεράποντος της υποκριτικής, ο οποίος εγκατέλειψε τη φθοροποιό δημοσιότητα των «σελέμπριτις» και (επαν)εξελέγη δήμαρχος απάντων των Στυλιδαίων. Τώρα ο δήμαρχος απλώνει τα φτερά του πάνω από την ελληνική επικράτεια και φιλοδοξεί να εισέλθει στη Βουλή, όχι ως αρχηγός κόμματος, αλλά ως αρχηγός Τελείας. Βρίσκω ότι ορισμένες από τις διατυπώσεις της διακήρυξής του είναι απείρου κάλλους και τις μεταφέρω. Με εποχικούς θεατρικούς όρους – ελέω Επιδαύρου – ο πυρφόρος Απόστολος από Γκλέτσος δεσμώτης φιλοδοξεί να γίνει, διά του κόμματος, Γκλέτσος λυόμενος.

Αναφέρει π.χ. ότι «η αδράνεια και η παθητικότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε το παρόν και το μέλλον μάς βρίσκει πολέμιους» και στο καπάκι συμπληρώνει: «Χρειαζόμαστε επιτέλους πολιτική ποιότητα και μέριμνα για τον άνθρωπο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων». Το βρίσκω τέλειο – ή μάλλον τελειωτικό. Αν δεν το γνωρίζατε «σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το ζήτημα της ελευθερίας και της αυτοδιάθεσης έχει αντικατασταθεί από το ερώτημα: Μου επιτρέπεται να ελπίζω;». Μοναδικό. Αμ, το άλλο; «Διαχωρίζουμε μια και καλή τη θέση μας από ιδεολογήματα, που μας οδήγησαν στην καταστροφή, όπως εκείνα που ταλανίζουν τον άνθρωπο και δη τον πολιτικό άνθρωπο». Αυτό «δη» είναι όλα τα λεφτά.

Η Τελεία σάς καλεί να λάβετε υπόψη σας επίσης ότι «οι ίδιοι οι έλληνες πολίτες πρέπει επιτέλους να είναι η πηγή των θεσμών και των αξιών που αποτυπώνονται στους νόμους μας» και ως εκ τούτου «ας αφήσουμε τις αυταπάτες των αυτόκλητων εγγυητών της ύπαρξής μας» διότι «πιστεύουμε στην ανάσταση της αληθινής ανθρωπιστικής Παιδείας, αυτής που δίνει την αληθινή φύση στο κοινωνικό ον…». Απαικτο. Τέλος, ούτως εχόντων των πραγμάτων, ο Γκλέτσος προειδοποιεί: «Σχεδιάζουμε να δημιουργήσουμε και να βελτιώσουμε δομές, με ταχύτητες στις οποίες δεν έχουν συνηθίσει οι δυνάμεις της συντήρησης ή αυτές του μηδενισμού». Και το καλό η Διακήρυξη το κρατάει για το τέλος: «Η Ελλάδα επιτέλους έχει στρατηγικό σχεδιασμό και όχι μόνο οράματα!». Εχει και πολιτικά κείμενα για ανθολόγηση θα συμπλήρωνα.

Ραντεβού στο Μπουένος Αϊρες

Δεν γνωρίζω αν πλήττει το κύρος του Αλέξη – ας προσέχουμε ενίοτε και τι λέμε – Τσίπρα η φράση «μακάρι να είμαστε Αργεντινή» που παίζουν διάφοροι αντίπαλοί του. Δεν έχω καν υπόψη τα συμφραζόμενα εκείνης της συζήτησης, καθόσον η περίφημη ατάκα διατυπώθηκε σε κάποια κοινοβουλευτική αψιμαχία. Σας μεταφέρω όμως την πρόταση στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, και βουλευτή, για την αντιμετώπιση – στην τηλεόραση κυρίως – αυτών των κατηγοριών εάν διατυπωθούν εκ νέου. Πώς πρέπει να απαντούν οι συριζαίοι; «Η αληθής ερμηνεία των λόγων του προέδρου ήταν: “Μακάρι να μας είχατε κάνει Αργεντινή, αλλά μας κάνατε χειρότερα”». Δεν μπορώ να εκτιμήσω αν πείσει αυτή η ερμηνεία, από τη διατύπωση όμως θα αντιληφθήκατε ότι αυτός που την προτείνει είναι δικηγόρος.

Τον περιμένει το Ηρώδειο

Δεν γνωρίζω αν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης το ανακοίνωσε σε κάποιον από τους συνομιλητές του κατά την πρόσφατη παρουσία του στην Αθήνα, αλλά στο πρόγραμμά του έχει ήδη την επιστροφή του εδώ στις 3 Οκτωβρίου. Θα υπάρχουν εξελίξεις στο Κυπριακό; Οχι ακριβώς. Θα υπάρχει στο Ηρώδειο συναυλία, με εξέχοντες έλληνες καλλιτέχνες, στη μνήμη του κύπριου συνθέτη Μάριου Τόκα υπό την αιγίδα του και θα παραστεί και ο ίδιος. Εικάζω ότι για λόγους πρωτοκόλλου το γεγονός αυτό θα φέρει στο Ηρώδειο και τον ημέτερο Κάρολο Παπούλια. Αλλωστε, σε κάτι τέτοια εξαντλείται η χρησιμότητά του.

Αντάλλασσαν ματιές

Με την κίνηση Ευρώπη – Οικολογία κλείνει σήμερα ο πρώτος κύκλος της πρωτοβουλίας Κουβέλη για διάλογο στη Κεντροαριστερά και τα τοιαύτα. Την Παρασκευή είδαν και αντιπροσωπεία του κόμματος Λοβέρδου, υπό τον Χρήστο Αηδόνη – και τώρα περιμένουν να περάσει ο Δεκαπενταύγουστος για να κλειστούν τα καινούργια ραντεβού με την ίδια σειρά: πρώτα το ΠαΣοΚ. Ώς τώρα πήγαν καλά. Με τον ΣΥΡΙΖΑ τα ψιλοχρειάσθηκαν όταν είδαν τον Δημήτρη Βίτσα να μπαίνει στα γραφεία τους στη Βουλή συνοδευόμενος από δύο δικούς του και όχι τρεις που περίμεναν. Ο Στ. Λεουτσάκος της πλευράς Λαφαζάνη έλειπε και αυτό έλεγε κάτι. Ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος το ‘πιασε, αλλά δεν ήθελε να καρφωθεί και αντάλλασσε ματιές με τον Στεφ. Μανίκα και τον Κ. Αναγνωστάκη σε στυλ: γιατί ήλθαν οι μισοί; Εμπειρος ο Βίτσας, αντελήφθη την αμηχανία και εξήγησε ότι στη συνάντηση παρίσταται ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ, η απουσία Λεουτσάκου είχε προσωπικό χαρακτήρα. Λογικό. Αν ο Λαφαζάνης δεν ήθελε την κουβέντα με τη ΔΗΜΑΡ γιατί να ορίσει εκπρόσωπο της τάσης του;

Αρχίζουν να την κάνουν  

Ώς το τέλος της εβδομάδας, σιγά σιγά και τοίχο τοίχο θα απέλθουν και οι πολιτικοί για τις αυγουστιάτικες διακοπές τους – ο Κουβέλης τις άρχισε ήδη – για τις οποίες δεν προβλέπω και καμιά πρωτοτυπία: ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας στη Λευκάδα, ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στην Πύλο και στο Ναύπλιο, ο Βαγγέλης Βενιζέλος Χαλκιδική και Σκόπελο και ο Αλέξης Τσίπρας στην Αίγινα – για το χωριό του, το Αθαμάνιο Αρτας, που προτιμάει τον Δεκαπενταύγουστο ανήμερα δεν είπε τίποτε. Από δουλειά αυτή η εβδομάδα είναι χαλαρή για τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά που έχουν συναντήσεις – και γεύμα – με τον Γιούνκερ σήμερα. Ο Αλέξης θα τρέξει λίγο παραπάνω: αύριο συγκαλεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα – με εισήγηση του Γ. Σταθάκη για την οικονομία – και από μεθαύριο θα βρίσκεται στη Βουλή για το πολυνομοσχέδιο και το νομοσχέδιο για τα δάση επί του οποίου θα ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία. Συνηθισμένα πράγματα.