[Προεκτάσεις] Υποψίες

Η πιο σημαντική ομιλία στην πρόσφατη σύνοδο της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠαΣοΚ δεν έγινε από κάποιο μεγαλοστέλεχος – αυτοί μιλούσαν για την Κεντροαριστερά – αλλά από τον γενικό διευθυντή του κόμματος Νίκο Σαλαγιάννη. Οσα είπε θα έπρεπε να συγκλονίσουν το ακροατήριο: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο οδυνηρό από το να μην μπορείς να καταβάλεις τα δεδουλευμένα τους, σε ανθρώπους που ξέρεις πόσο δύσκολα τα βγάζουν πέρα».

Αναφερόταν στο δράμα των απλήρωτων εργαζομένων του κεντρικού κομματικού μηχανισμού, στους οποίους – προς τιμήν του – αφιέρωσε τον χρόνο που του ανήκε στη συνεδρίαση. Και μεταξύ των άλλων είπε ότι – κρατήστε την αναπνοή σας – το 2012 το ΠαΣοΚ απασχολούσε 190 άτομα, χώρια οι αποσπασμένοι.

Ποιος είχε προσλάβει τόσους και για ποιον λόγο; Με ποιες διαδικασίες είχαν μπει στο κομματικό μισθολόγιο και ποιο ακριβώς ήταν το αντικείμενο απασχόλησης του καθενός; Ηταν όλοι εργαζόμενοι ή κάποιοι είχαν μετατρέψει το ΠαΣοΚ σε πρυτανείο – με υψηλές αποδοχές χωρίς προσφορά εργασίας; Οι απαντήσεις δεν δόθηκαν ποτέ. Αλλά το περίεργο είναι ότι υπάρχουν. Πού; Στα πορίσματα των έξι εταιρειών στις οποίες ο Βαγγέλης Βενιζέλος είχε αναθέσει, όταν ανέλαβε την ηγεσία, να ελέγξουν τη διαχείριση του προκατόχου του και έκτοτε κρατάει στο συρτάρι.

Ο Σαλαγιάννης είπε επίσης ότι για τις ευρωεκλογές του 2009 το ΠαΣοΚ ξόδεψε κάπου 12 εκατ. ευρώ. Οσοι ήθελαν να καταλάβουν, κατάλαβαν. Ωστόσο δεν ήταν εκεί για να τον ακούσει ο άνθρωπος που έφερε το κόμμα σε τέτοιο χάλι: αυτές τις ημέρες διοργανώνει – όπως κάθε καλοκαίρι – ΙΧ «συμπόσια» με βερμούδες. Το φετινό θέμα είναι η… επανεφεύρευση της Δημοκρατίας! Τον υπόλοιπο καιρό σουλατσάρει ανά την υφήλιο ως επικεφαλής της ανυπόληπτης πλέον «Σοσιαλιστικής Διεθνούς», για τη συνεισφορά του στην οποία το ΠαΣοΚ κόβει από τα δεδουλευμένα του προσωπικού του.

Λεφτά υπάρχουν γι’ αυτές τις ανούσιες δραστηριότητες, αλλά δεν υπάρχουν για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι. Οπως υπήρχαν για πανάκριβα γραφεία με γυμναστήρια και άλλες ανέσεις για την κομματική γραφειοκρατία της εποχής, αλλά όχι για τα τοκοχρεολύσια στις τράπεζες – και γι αυτό «αποκλειστικός υπαίτιος» δεν είναι ο Καραμανλής.

Δεν ξέρουμε αν ο γενικός διευθυντής του ΠαΣοΚ έθεσε αυτή την περίοδο το θέμα συμπτωματικά, ή είχε τους λόγους του. Ετσι όπως το έθεσε, όμως, παίρνει τα χαρακτηριστικά που έλεγε ο αμερικανός ευθυμογράφος Τζος Μπίλινγκς: «Οσο λιγότερα ξέρουμε τόσο περισσότερα υποψιαζόμαστε».