[Ιστορίες] Ωραία παιδεία

Φανταστείτε λίγο αυτό: όλοι οι φοιτητές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που ολοκληρώνουν τις σπουδές τους, στην Ελλάδα, καλούνται να βαθμολογήσουν, από το 1 έως το 5, την ποιότητα των μαθημάτων που παρακολούθησαν, τη βοήθεια που τους προσέφεραν οι καθηγητές τους, τη σαφήνεια των κριτηρίων με βάση τα οποία βαθμολογήθηκαν, τον υλικοτεχνικό εξοπλισμό και τους λοιπούς παιδαγωγικούς πόρους που τέθηκαν στη διάθεσή τους, τον τρόπο με τον οποίο βοηθήθηκαν να αναπτύξουν την κριτική σκέψη ή και την αυτοπεποίθησή τους, και ούτω καθεξής. Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο Ιντερνετ, ταξινομημένα ανά σχολή και ανά τομέα, υπό την αιγίδα του υπουργείου Παιδείας. Κάθε μαθητής της Γ’ Λυκείου λοιπόν μπορεί, όταν έρχεται η ώρα να συμπληρώσει το Μηχανογραφικό Δελτίο, να συμβουλευτεί τα συγκριτικά αυτά δεδομένα, που καλύπτουν μάλιστα χρονικά την τελευταία πενταετία. Ονειρο;

Η Εθνική Ερευνα Φοιτητών πραγματοποιείται κάθε χρόνο, μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου, από το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Ipsos Mori και τα αποτελέσματά της δημοσιεύονται στον κυβερνητικό ιστότοπο Unistats υπό την αιγίδα του Συμβουλίου Χρηματοδότησης της Ανώτερης Εκπαίδευσης για την Αγγλία, του οργανισμού που διαχειρίζεται τις κρατικές επιχορηγήσεις στα πανεπιστήμια. Το 2013, συνολικά 304.000 φοιτητές, το 69% των ερωτηθέντων, απάντησαν μέσω Ιντερνετ σε 22 ερωτήσεις αξιολόγησης δηλώνοντας αν συμφωνούν, μάλλον συμφωνούν, ούτε συμφωνούν ούτε διαφωνούν, μάλλον διαφωνούν ή διαφωνούν με εκτιμήσεις του τύπου: «Οι καθηγητές κατέστησαν το πρόγραμμα ενδιαφέρον» ή «Είχα εύκολη πρόσβαση σε βιβλιοθήκες και υπολογιστές». Τέσσερις ερωτήσεις αφορούν τη δουλειά των καθηγητών, πέντε την ποιότητα του ελέγχου των γνώσεων, τρεις αφορούν το υποστηρικτικό πλαίσιο (διαθεσιμότητα των καθηγητών, ποιότητα της καθοδήγησης όσον αφορά την επιλογή των προαιρετικών μαθημάτων…), άλλες τρεις την οργάνωση των μαθημάτων (διαχείριση του χρόνου, προειδοποίηση όταν αλλάζει η ώρα ενός μαθήματος…), τρεις ακόμη το παιδαγωγικό περιβάλλον και τρεις τελευταίες την προσωπική ανάπτυξη των φοιτητών – που μπορούν επίσης να βαθμολογήσουν τη δουλειά των δικών τους ενώσεων και συνδικάτων.     

Ναι, η Βρετανία αύξησε δραστικά τα δίδακτρα των πανεπιστημίων το 2011, περνώντας μεμιάς από τα 3.800 στα 10.300 ευρώ τον χρόνο. Ναι, εμείς έχουμε (θεωρητικά…) δωρεάν παιδεία. Αλλά εδώ μιλάμε για αξιολόγηση. Οι έλληνες καθηγητές αρνούνται να αξιολογηθούν από το κράτος, αρνούνται να αξιολογηθούν από τους συναδέλφους τους. Μήπως τουλάχιστον κράτος και καθηγητές να αξιολογηθούν από τους φοιτητές τους;