[Ιστορίες] Λιντσάρισμα σε αργή κίνηση

«Θανατοποινίτης νούμερο 260. Ημερομηνία εκτέλεσης: 16 Ιουνίου 1944. Ονομα: Τζορτζ Στίνεϊ τζούνιορ. Υψος: 1,54 μ. Βάρος: 43 κιλά. Μαλλιά: νέγρου. Σωματική διάπλαση: μικρή». Τόσο μικρή που στο κάθισμα της ηλεκτρικής καρέκλας τοποθετήθηκαν κάμποσα βιβλία. Οι φύλακες δυσκολεύτηκαν να ασφαλίσουν τα δεσμά γύρω από τα άκρα του. Με το πρώτο χτύπημα των 2.400 βολτ, έπεσε η κουκούλα φανερώνοντας το πρόσωπο ενός παιδιού. Με τα επόμενα δύο χτυπήματα ρεύματος, το 14χρονο αγόρι ξεψύχησε. Χρειάστηκαν 60 χρόνια για να απαγορευτεί κατηγορηματικά η θανατική ποινή σε ανηλίκους από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και άλλα δέκα για να ανοίξει η υπόθεση του Τζορτζ Στίνεϊ, του νεότερου θανατοποινίτη στην Ιστορία του 20oύ αιώνα, που μάλλον ήταν αθώος.

Στις 24 Μαρτίου 1944 ο Τζορτζ Στίνεϊ συνελήφθη για τη δολοφονία της 11χρονης Μπέτι Τζουν Μπίνικερ και της 7χρονης Μέρι Εμα Τέιμς. Τα δυο (λευκά) κορίτσια βρέθηκαν νεκρά από ξυλοδαρμό σ’ ένα χαντάκι στην επαρχία της Νότιας Καρολίνας. Ο ύποπτος οδηγήθηκε απευθείας στο τμήμα κι ύστερα από μία ώρα «ομολόγησε και είπε πού βρισκόταν ο σιδερένιος λοστός», σύμφωνα με τα λόγια του ανακριτή του. Αυτό ήταν το μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο της ενοχής του κατηγορουμένου. Ωστόσο, η ανάκριση έγινε χωρίς δικηγόρο και η δίκη χωρίς μάρτυρες υπεράσπισης.

Το μόνο που παραχωρήθηκε στον Τζορτζ Στίνεϊ ήταν ένας φοροτεχνικός στον ρόλο του δικηγόρου. Αυτός «δεν κατάφερε» να αμφισβητήσει τη σύνθεση του σώματος των ενόρκων, οι οποίοι ήταν όλοι λευκοί, σε μια κοινότητα κυρίως μαύρων. Ούτε «μπόρεσε» να ασκήσει έφεση στην απόφαση για τη θανατική ποινή. «Απέτυχε» ακόμα και να παραστεί στη δίκη ως μάρτυρας η αδελφή του Τζορτζ Στίνεϊ, Εϊμι, η οποία ήταν μαζί του την ημέρα των φόνων. Η δεύτερη αδελφή του, Κάθριν Ρόμπινσον, θυμάται ότι εκείνη την ημέρα ο πατέρας τους μάζεψε βιαστικά τα πράγματά του κι έφυγε. «Το μόνο που ήξερα τότε ήταν ότι ο αδελφός μου έλειπε. Από τότε δεν τον ξαναείδαμε ποτέ».

Η αναφορά της θανατικής ποινής από το αναμορφωτήριο της Νότιας Καρολίνας σημειώνει ότι ο Στίνεϊ τζούνιορ εκτελέστηκε διά ηλεκτροπληξίας «σύμφωνα με τον νόμο». Ωστόσο, το μόνο νόμιμο στην υπόθεση αυτή είναι ότι η απόφαση για τη μοίρα του κατηγορουμένου λήφθηκε ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους ενός δικαστηρίου, από δώδεκα ενόρκους, και όχι από ένα πλήθος εξαγριωμένων ανδρών με σκοινιά και ρόπαλα. Στην πραγματικότητα, ο Τζορτζ Στίνεϊ λιντσαρίστηκε σε σλόου μόσιον.