Οι πιο δύσπιστοι τα αποδίδουν στο Photoshop, στο «θαυματουργό» πρόγραμμα επεξεργασίας φωτογραφιών. Οσοι όμως έχουν δει αυτά τα μέρη από κοντά δεν έχουν καμία αμφιβολία: όταν η φύση… έχει κέφια, ο άνθρωπος απολαμβάνει το θέαμα δίχως να αναρωτιέται «πώς» και «γιατί». Σε Ευρώπη, Αφρική, Ασία και Αμερική τοπία μαγευτικά, βγαλμένα λες από ταινίες επιστημονικής φαντασίας, προσελκύουν τους επισκέπτες που αναζητούν στα ταξίδια τους μια εμπειρία πέρα από τα συνηθισμένα. Οι ίδιοι και οι ταξιδιωτικές τους μαρτυρίες είναι ακόμα μια απόδειξη ότι το εντυπωσιακό μπορεί να είναι και αληθινό.
Λευκή Ερηµος
Φαράφρα, Αίγυπτος
Κίτρινοι αμμόλοφοι, ξηρασία, υψηλές θερμοκρασίες. Αυτά είναι τα συνήθη χαρακτηριστικά μιας ερήμου. Οχι όμως και της Λευκής Ερήμου, περίπου 45 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης Φαράφρα, στην Αίγυπτο. Με σήμα κατατεθέν της τη λευκή-κρεμ άμμο (έχει δημιουργηθεί από την τριβή των πετρωμάτων κιμωλίας που «κρύβονται» στο συγκεκριμένο σημείο), προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες εκδρομείς που θέλουν να θαυμάσουν από κοντά τους ψηλούς (σε κάποιες περιπτώσεις ξεπερνούν και τα πέντε μέτρα) και ακανόνιστους πετρώδεις σχηματισμούς που δημιουργήθηκαν με τα χρόνια. Το βράδυ, υπό το φως το φεγγαριού, η εικόνα είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή αφού το τοπίο θυμίζει τους παγωμένους πόλους.
Η Πύλη της Κολάσεως
Ερηµος Καρακούµ, Τουρκµενιστάν
Περίπου 260 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας του Τουρκμενιστάν, Ασγκαμπάτ, βρίσκεται η Πύλη της Κολάσεως. Ή αλλιώς ένας γιγάντιος κρατήρας που δημιουργήθηκε συμπτωματικά από σοβιετικούς γεωλόγους, όταν το 1971 τα γεωτρύπανά τους ανακάλυψαν ένα υπόγειο σπήλαιο με φυσικό αέριο. Για να αποτρέψουν την απελευθέρωση δηλητηριωδών αερίων, αποφάσισαν να βάλουν φωτιά στην τρύπα υποθέτοντας –λανθασμένα όπως αποδείχτηκε –ότι η φωτιά θα έσβηνε έπειτα από λίγες ημέρες. Τελικά οι προβλέψεις τους έπεσαν έξω αφού η πυρά καίει για πάνω από τέσσερις δεκαετίες.
Ταξίδι στην Πόλη του Θείου
Ροτορούα, Νέα Ζηλανδία
Στην πόλη των Μαορί μυρίζει παντού θειάφι. Αιτία είναι οι θερμές ιαματικές πηγές Ουάι-ο-Τάπου, σήμα κατατεθέν της Πόλης του Θείου, όπως είναι αλλιώς γνωστή η Ροτορούα. Οι μικρές φυσικές πισίνες που χωρίζονται μεταξύ τους από βράχια και από φυσική βλάστηση δεν είναι το μοναδικό αξιοθέατο. Οι συνολικά 17 λίμνες της περιοχής δημιουργούν έναν υδάτινο παράδεισο και για τους αθλητές –μάλιστα το 2007 η λίμνη Ροτορούα φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Θαλάσσιου Σκι και το 2009 το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ιστιοπλοΐας για τυφλούς.
Ο υδάτινος λαβύρινθος
Λίµνη Χενεράλ Καρέρα,Χιλή
Αν και τη μοιράζονται δύο χώρες, η Αργεντινή και η Χιλή, το πιο εντυπωσιακό κομμάτι της λίμνης Χενεράλ Καρέραβρίσκεται στη δεύτερη. Τα σμαραγδένια νερά της σε συνδυασμό με τις μαρμάρινες σπηλιές (Καπίγιας Ντε Μάρμολ) που δημιουργήθηκαν με τους αιώνες προσελκύουν δεκάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Στην πραγματικότητα το σκηνικό μοιάζει με έναν υδάτινο λαβύρινθο που κάποιος μπορεί να τον εξερευνήσει είτε με ένα μικρό κανό είτε, πιο οργανωμένα, με μικρά σκάφη που ξεναγούν καθημερινά τους επισκέπτες. Σύμφωνα με εξειδικευμένους ταξιδιωτικούς οδηγούς, οι πετρώδεις γεωλογικοί σχηματισμοί «Λα Καπίγια» (το παρεκκλήσι), «Ελ Κατεντράλ» (ο καθεδρικός ναός) και «Λα Κουέβα» (η σπηλιά) που φημίζονται για το επιβλητικό τους μέγεθος είναι πρώτα στη λίστα με όσα θα πρέπει να δει κάποιος στην περιοχή.
Μονοπάτι από βασάλτη
Αντριµ, Β. Ιρλανδία
Το σεληνιακό τοπίο του ΤζάιαντςΚόζγουέϊγεννήθηκε ύστερα από μια ηφαιστειακή έκρηξη που υπολογίζεται ότι έγινε στην περιοχή πριν από περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια. Εκτοτε δημιουργήθηκαν 40.000 κίονες από βασάλτη (ηφαιστειογενές πέτρωμα) που στην πλειονότητά τους έχουν εξάγωνο σχήμα και σε μέγεθος ξεπερνούν ακόμη και τα δέκα μέτρα. Σύμφωνα βέβαια με έναν από τους πιο δημοφιλείς μύθους της Ιρλανδίας, η σουρεαλιστική εικόνα της περιοχής οφείλεται σε ανθρώπινη παρέμβαση.
Συγκεκριμένα στον μυθικό πολεμιστή Φιν Μακ Μακχέιλ, ο οποίος έφτιαξε με τα χέρια του το πέτρινο μονοπάτι προκειμένου να φθάσει στη Σκωτία και να αναμετρηθεί με τον επίσης πολεμιστή Μπεναντόνερ. Το ΤζάιαντςΚόζγουεϊ χαρακτηρίστηκε το 1986 από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Φρούριο από βαµβάκι
Παµουκαλέ, Τουρκία
Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από το 1988, το Παμουκαλέ –λέξη που σημαίνει στην τουρκική γλώσσα «Φρούριο από βαμβάκι» –έχει 17 ιαματικές πηγές με θερμοκρασίες από 35 έως 100 βαθμούς. Οι θερμές αυτές πηγές, αποτέλεσμα της έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας της περιοχής, θεωρούνταν θεραπευτικές ήδη από τον 2ο αιώνα π.Χ. και χιλιάδες άνθρωποι κατέφθαναν εκεί για να γιατρευτούν. Σαρκοφάγοι που έχουν ανασκαφεί στην περιοχή μαρτυρούν ότι πολλοί από τους επισκέπτες έμεναν για λόγους υγείας στο Παμουκαλέ ακόμη και ώς το τέλος της ζωής τους.
Κύµα από αµµολόφους
Αριζόνα, ΗΠΑ
Είναι ένα κύμα αλλιώτικο από τα άλλα αυτό που εκατοντάδες επισκέπτες εξερευνούν κάθε χρόνο στην περιοχή ανάμεσα στην Αριζόνα και στη Γιούτα των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια σειρά από ψηλούς αμμολόφους που με τα χρόνια μετασχηματίστηκαν σε κοκκινωπούς βράχους (η μορφή τους θυμίζει τα θαλάσσια κύματα, εξού και η ονομασία). Θεωρείται ιδανικός προορισμός για όσους αγαπούν την πεζοπορία και αντέχουν τις υψηλές θερμοκρασίες.
Μεγάλη Πρισµατική Πηγή
Γουαϊόµινγκ, Ηνωµένες Πολιτείες
Μοιάζει με εικόνα «πειραγμένη» στο Photoshop. Και όμως, η Μεγάλη Πρισματική Πηγή στο εθνικό πάρκο Γέλοουστοουν του Γουαϊόμινγκ είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά τοπία. Πρόκειται για την τρίτη μεγαλύτερη στον κόσμο θερμή πηγή και ίσως τη μοναδική στον πλανήτη με τόσο έντονους χρωματισμούς: το νερό της είναι βαθυγάλανο ενώ τα τοιχώματα της πηγής έχουν το καλοκαίρι μια βαθυκόκκινη απόχρωση (σαν της ηφαιστειακής λάβας) και τον χειμώνα μια σκούρα πράσινη. Τα φαντασμαγορικά παιχνιδίσματα των χρωμάτων οφείλονται στα βακτήρια που αναπτύσσονται στην περιοχή εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών της πηγής.
Το αίµα του Δράκου
Σοκότρα, Υεµένη
Γνωστό και ως νησί της Ευδαιμονίας, η Σακότρα –ένα μικρό σύμπλεγμα τεσσάρων νησιών στον Ινδικό Ωκεανό –φιλοξενεί 800 διαφορετικά είδη φυτών. Σύμφωνα με ερευνητές, το ένα τρίτο της χλωρίδας που αναπτύσσεται στην περιοχή δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο. Από αυτά, βέβαια, ξεχωρίζει το «αίμα του δράκου», ένα εντυπωσιακό δέντρο σε σχήμα ομπρέλας με κλαδιά που αιχμαλωτίζουν την υγρασία της ατμόσφαιρας. Από τον κατακόκκινο χυμό του παράγονται κρύσταλλοι που χρησιμοποιούνται ως χρωστική ουσία, ως αφροδισιακό φάρμακο και σε αρκετές περιπτώσεις στο μακρινό παρελθόν ως ελιξίριο μαγείας και αλχημείας.
Η Μεγάλη Μπλε Τρύπα
Μπελίς
Μέχρι τις αρχές τις δεκαετίας του 1970, οπότε το εξερευνητικό σκάφος «Calypso» του Ζακ Ιβ Κουστό κατέφθασε στη Δυτική Καραϊβική, λίγοι ήταν αυτοί που γνώριζαν την ύπαρξη μιας θαλάσσιας τρύπας με γαλαζοπράσινα νερά που περιβάλλεται από έναν «χάλκινο» δακτύλιο. Για τους λάτρεις της κατάδυσης ηΜεγάλη Μπλε Τρύπα στα ανοικτά των ακτών του Μπελίς –έχει διάμετρο πάνω από 300 μέτρα και βάθος 124 μέτρα –είναι ένας επίγειος παράδεισος, αφού εκεί μπορούν να συναντήσουν πολλά και διαφορετικά είδη ψαριών όπως γιγαντιαίους ροφούς και καρχαρίες.
Σχόλια
