[Ιστορίες] Μόνο φόβος

Οι τέσσερις έφηβοι ανήκαν στην παγκόσμια αδελφότητα των εφήβων. Τζιν, αθλητικά και t-shirt με κουκούλα. Σαν χυμένοι στα καθίσματά τους, με τα απλωμένα πόδια να πιάνουν το μισό βαγόνι. Μιλούσαν δυνατά και έκαναν πλάκες. Λίγο παραπέρα, ένας άλλος επιβάτης δεν έκρυβε την ενόχλησή του. Καμιά δεκαπενταριά χρόνια μεγαλύτερος, έπαιζε ταμπούρλο με τα δάχτυλα πάνω στη γεμιστήρα του πολεμικού τυφεκίου που αναπαυόταν στα πόδια του. Ο άνδρας ήταν εβραίος έποικος. Οι έφηβοι ήταν Παλαιστίνιοι. Οι δύο πλευρές έμειναν να αναμετρώνται με τα μάτια, ώσπου οι νεαροί κατέβηκαν από τον συρμό, γελώντας και δείχνοντας το μεσαίο δάχτυλο. Μια προκλητική συμπεριφορά, ένα πολυβόλο, μια πόλη χτισμένη πάνω στη διαμάχη και την ένταση – δυνάμει εκρηκτικό μείγμα. Αλλά πέρασε.

Τη σκηνή κατέγραψε στην «Γκάρντιαν» η Χάριετ Σέργουντ. Θέλησε να δώσει μια γεύση του αστικού σιδηροδρόμου που λειτουργεί στην Ιερουσαλήμ από το 2011, ενώνοντας το Ορος Χερτζλ στα νοτιοδυτικά, το εθνικό νεκροταφείο του Ισραήλ, με το Πισγκάτ Ζέεβ στα βορειοανατολικά, έναν εβραϊκό οικισμό 50.000 κατοίκων, περνώντας στο ενδιάμεσο από τις παρυφές της Παλιάς Πόλης και των βασικών υπερορθόδοξων θυλάκων καθώς και από δύο μεγάλες παλαιστινιακές συνοικίες, τη Σουαφάτ και την Μπέιτ Χανίνα – ώστε να αποφευχθεί η κατηγορία πως πρόκειται για έναν «ρατσιστικό σιδηρόδρομο». Οι καταγγελίες των Παλαιστινίων ότι ο σιδηρόδρομος είναι μέρος ενός σχεδίου εδραίωσης του εβραϊκού ελέγχου στην πόλη δεν αποφεύχθηκαν. Οι συρμοί του, όμως, προσφέρουν καθημερινά δείγματα μιας περιορισμένης έστω, τεταμένης έστω, συνύπαρξης.

Η «Ημέρα της Ιερουσαλήμ», η «επανένωση» της πόλης μετά την προσάρτηση του ανατολικού της τμήματος από το Ισραήλ το 1967, γιορτάζεται κάθε χρόνο. Είχε όμως χρόνια να πυροδοτήσει τον εθνικιστικό πυρετό που κατέκλυσε τους δρόμους την Τετάρτη, όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, πολλοί τυλιγμένοι με ισραηλινές σημαίες, διαδήλωσαν και χόρεψαν στις βασικές αρτηρίες της Δυτικής Ιερουσαλήμ, καθώς και στη μουσουλμανική συνοικία της Παλιάς Πόλης, μπροστά σε εμβρόντητους τουρίστες. «Η Ιερουσαλήμ ενώθηκε πριν από 47 χρόνια και δεν θα χωριστεί ποτέ ξανά» διακήρυξε ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου. Η κατάρρευση των ειρηνευτικών συνομιλιών, τέλη Απριλίου, μοιάζει να συμπαρέσυρε κάθε αυτοσυγκράτηση. Μένει μόνο ο φόβος για έναν νέο κύκλο βίας· και μια πολύ πιο άσχημη κατάληξη για συναντήσεις όπως εκείνη ανάμεσα στους προκλητικούς εφήβους και στον οπλισμένο άνδρα πάνω στον αστικό σιδηρόδρομο της ταλαίπωρης πόλης.