[Διαστάσεις] Κι αν «διανοηθεί»;

Οταν ο Μπαράκ Ομπάμα κέρδισε για πρώτη φορά τις αμερικανικές εκλογές, το 2008, οι Ρεπουμπλικανοί έθεσαν έναν βασικό στόχο: να μην τον αφήσουν να κυβερνήσει. Δεν τους ενδιέφερε αν η πολιτική που ακολουθούσε ήταν σωστή ή λάθος, προοδευτική ή συντηρητική, ανοικτή προς τον υπόλοιπο κόσμο ή στραμμένη προς την εγχώρια σκηνή. Αυτό που ήθελαν ήταν να σαμποτάρουν οτιδήποτε έκανε. Να τον υπονομεύουν με κάθε τρόπο. Να του σπάσουν τα νεύρα. Η αποστολή τους έγινε ευκολότερη μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2010, όταν ανέκτησαν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Κάτω από την ισχυρή επιρροή των έξαλλων του Tea Party, δεν άφηναν πια τον πρόεδρο σε χλωρό κλαρί. Στην προσπάθειά τους να τον γελοιοποιήσουν χρησιμοποιούσαν κάθε νομικό μέσο, κάθε συνταγματικό παράθυρο, κάθε πολιτικό τερτίπι,  Αλλά το 2012 το κόμμα ηττήθηκε ξανά.

Το αμερικανικό πολιτικό σύστημα δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό. Και ο Ομπάμα δεν μπορεί βέβαια ούτε χάριν της συζήτησης να συγκριθεί με τον Σαμαρά. Η πολιτική που ακολουθεί όμως ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα θυμίζει πολύ την καταστροφική πολιτική των Ρεπουμπλικανών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οτιδήποτε προέρχεται από την κυβέρνηση πρέπει να καταγγελθεί, να καταδικαστεί, να χλευαστεί. Οποιαδήποτε πρωτοβουλία, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, πρέπει να παρεμποδιστεί. Η αλήθεια είναι ότι περίπου το ίδιο έκαναν ανέκαθεν όλα τα κόμματα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η Ελλάδα όμως δεν βρισκόταν ανέκαθεν σε μια τόσο επικίνδυνη κρίση. Και δεν είχε ανέκαθεν μια ζωτική ανάγκη από μια εθνική συναίνεση για μερικά θεμελιώδη ζητήματα – όπως, ας πούμε, η παραμονή στο ευρώ.

Τις τελευταίες ημέρες, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπεράσει σε θράσος ακόμη και το Tea Party. Το σύνθημα το έδωσε ο αρχηγός, με εκείνα τα «μη διανοηθεί η κυβέρνηση» που ξεστόμισε βγαίνοντας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τι θα πει, δηλαδή, «μη διανοηθεί»; Και τι θα συμβεί αν «διανοηθεί»; Ακολούθησε χθες ο εκπρόσωπος του κόμματος, ισχυριζόμενος ότι η κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται πλέον να λαμβάνει κρίσιμες αποφάσεις. Αν δηλαδή η αξιωματική αντιπολίτευση είχε αυξήσει κιόλας τα ποσοστά της σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2012 τι θα έκανε; Θα απέκλειε το Κοινοβούλιο μέχρι να προκηρυχθούν εκλογές;

Το κόμμα που κυβερνά τη Γαλλία ήρθε τρίτο στις ευρωεκλογές με ποσοστό 14%. Το κόμμα που κυβερνά τη Βρετανία ήλθε επίσης τρίτο, με 23%. Με βάση τη λογική του ΣΥΡΙΖΑ, οι ηγέτες των χωρών αυτών θα έπρεπε να έχουν παραδώσει τις χώρες τους στους ακροδεξιούς που θριάμβευσαν και να έχουν φύγει με ελικόπτερο. Κανείς όμως δεν βρέθηκε να τους πει να μη διανοηθούν να πάρουν σοβαρές αποφάσεις. Κι έτσι βρέθηκαν χθες στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν και να σχεδιάσουν το μέλλον της Ευρώπης.

Και το πιο προκλητικό απ’ όλα: στη συνέχεια θα επέστρεφαν στις χώρες τους.