[Ιστορίες] Αϊ σιχτίρ

Η Γιασίκα Μπαγκεεράτι γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Μαυρίκιο. Εφτασε στη Βρετανία το 2011, στα 16 της, μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της: προσπαθούσαν να ξεφύγουν από «συγγενή που ασκούσε πάνω τους βία». Εκαναν αίτηση για άσυλο, η Γιασίκα γράφτηκε στο Oasis Academy Hadley, ένα σχολείο στο Ενφιλντ του Λονδίνου. Αποδείχθηκε υποδειγματική μαθήτρια∙ τόσο που στον ελεύθερο χρόνο της βοηθούσε εθελοντικά μικρότερους μαθητές στα μαθηματικά. Φέτος παρακολουθούσε την τελευταία τάξη του λυκείου. Αλλά το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών απέρριψε την αίτησή της για άσυλο και απεφάνθη πως η 19χρονη πια Γιασίκα έπρεπε να απελαθεί, και μάλιστα μόνη: η εξέταση των αιτήσεων ασύλου της μητέρας και του αδελφού της εκκρεμούν. Οι συμμαθητές και ο διευθυντής του σχολείου της ξεσηκώθηκαν. Ξεκίνησαν μια εκστρατεία με στόχο να της επιτραπεί να μείνει στη Βρετανία, συγκεντρώθηκαν 175.000 υπογραφές. Η μητέρα της Γιασίκα παρακαλούσε να της επιτραπεί τουλάχιστον να τελειώσει τα A-levels. Αλλά η βρετανική κυβέρνηση δεν έκανε πίσω. Την περασμένη εβδομάδα, η Γιασίκα οδηγήθηκε δυο φορές στο αεροδρόμιο: πρώτα η British Airways και μετά η Air Mauritius αρνήθηκαν να την παραλάβουν. Τελικά, προχθές το βράδυ, η 19χρονη αριστούχος απελάθηκε και η Βρετανία απηλλάγη, επιτέλους, από αυτήν.

Το ίδιο βράδυ διεξήχθη το δεύτερο κατά σειρά τηλεοπτικό ντιμπέιτ για την Ευρώπη, ενόψει ευρωεκλογών, ανάμεσα στον αντιπρόεδρο της βρετανικής κυβέρνησης και ηγέτη των Φιλελευθέρων Νικ Κλεγκ και τον Νάιτζελ Φάρατζ, τον επικεφαλής του αντιευρωπαϊκού Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου – τόσο ο συντηρητικός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον όσο και ο ηγέτης των Εργατικών Εντ Μίλιμπαντ αρνήθηκαν να συμμετάσχουν. Στη διάρκεια του ντιμπέιτ, ο Φάρατζ κατηγόρησε τους μετανάστες για όλα τα δεινά της χώρας. Δήλωσε επίσης πως αποστολή του είναι να προστατεύσει τη «λευκή εργατική τάξη» και προειδοποίησε πως αν η ΕΕ δεν διαλυθεί «δημοκρατικά» σύντομα θα τη διαλύσει η βία στους δρόμους της. Οι βρετανοί τηλεθεατές τον έστεψαν νικητή με ποσοστό 69% έναντι 31% του Κλεγκ. Αλλά ο πρωθυπουργός της Βρετανίας τούς έβαλε και τους δύο στο ίδιο καλάθι χαρακτηρίζοντάς τους εξίσου «ακραίους» στα ευρωπαϊκά ζητήματα. Διότι, δήλωσε, ο Κλεγκ «θεωρεί πως δεν υπάρχει τίποτα το κακό στην Ευρώπη» και ο Φάρατζ «ότι δεν υπάρχει τίποτα το καλό στην Ευρώπη». Και όποιος σοβαρός πολίτης αυτής της έρημης Ευρώπης τον άκουγε δεν ήξερε ποιον να πρωτοσιχτιρίσει.