Hταν ο φόβος και ο τρόμος των αντίπαλων αμυντικών, έχοντας μεγάλο όπλο το «φαρμακερό» αριστερό του πόδι. Ο Μάικ Γαλάκος, ο Γερμανός όπως τον αποκαλούσαν, έζησε μεγάλες στιγμές τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 στους δύο αιώνιους αντιπάλους, τον Ολυμπιακό (1973-1981) και τον Παναθηναϊκό (1981- 1985).
Οι οργανωμένοι οπαδοί των Ερυθρολεύκων που είχαν ίνδαλμά τους τον Μάικ ήταν αδύνατον να πιστέψουν τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό. Η κυρία Βούλα, η μητέρα του, θυμάται ότι στο διαμέρισμά τους στη Νέα Σμύρνη –ήταν δώρο του αείμνηστου προέδρου του Ολυμπιακού Νίκου Γουλανδρή –μέλη της Θύρας 7 έβαψαν κόκκινη την πόρτα, κρέμασαν μία πατάτα βαμμένη κόκκινη και έβαλαν υπογεγραμμένο σημείωμα: «Θυμήσου τα 21 αδικοχαμένα παιδιά και μείνε στον Ολυμπιακό».
Ο Γαλάκος, 62 χρόνων πλέον με άσπρα μαλλιά, θυμάται την αποφράδα ημέρα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης: 8 Φεβρουαρίου 1981. Είχε σημειώσει χατ τρικ στο ντέρμπι με την ΑΕΚ (6-0) και μετά τη λήξη του αγώνα έτρεξε στο Τζάνειο για να βρεθεί κοντά στους τραυματίες.
«Είναι σκηνές που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου. Χάθηκαν άδικα 21 παιδιά. Μαύρη Κυριακή», λέει ο Γαλάκος, ο οποίος κάθε χρόνο στέλνει λουλούδια στο μνημόσυνο των θυμάτων της Θύρας 7.
Ο Ηλίας, όπως βάφτισαν τον μονάκριβο γιο τους οι γονείς του Γιάννης και Βούλα, έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα στη Γερμανία. Από τη Λάγια της Μάνης οι γονείς του Γαλάκου βρέθηκαν στο Μπότροπ της Γερμανίας. Ο πατέρας του εργάστηκε ως εργοδηγός.
Ο Μάικ έμεινε στη γιαγιά του στην Ελλάδα και σε ηλικία 7 ετών πήγε στη Γερμανία, όταν οι γονείς του κατάφεραν να ριζώσουν. Ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών στη Μπότροπ (Γ’ κατηγορίας) και το 1972 πήρε μεταγραφή στη Φορτούνα Ντίσελντορφ.
«Θυμάμαι την προηγούμενη νύχτα δεν κοιμήθηκα. Τόσο μεγάλη αγωνία είχα για το πρώτο επαγγελματικό μου συμβόλαιο. Θα έπαιζα αντίπαλος με τα ιερά τέρατα του γερμανικού ποδοσφαίρου, όπως ήταν οι Μπεκενμπάουερ, Φογκτς, Νέτσερ, Οβερατ, Ρουμενίγκε» λέει ο βετεράνος άσος.
Στην Μπουντεσλίγκα αγωνίστηκε έναν χρόνο και ο Ολυμπιακός του Νίκου Γουλανδρή άρπαξε το μεγάλο ταλέντο! Για να γίνει η μετακίνηση του Μάικ στον Πειραιά ήταν απαραίτητη η συγκατάθεση της μάνατζερ! Η κυρία Βούλα δεν αποχωρίζεται ούτε λεπτό τον Μάικ και μέχρι τώρα υπάρχει ένας πολύ δυνατός δεσμός αγάπης μητέρας και γιου.
«Είναι ηρωίδα και η καλύτερη μάνατζέρ μου» σημειώνει ο Μάικ για τη μητέρα του. Η κυρία Βούλα ευχαριστεί τον Θεό γιατί, όπως λέει, της έδωσε το καλύτερο δώρο στη ζωή της.
Τη μεταγραφή του Γαλάκου στον Ολυμπιακό έκλεισε το 1973 ο επίτιμος πρόεδρος του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού και επί σειρά ετών παράγοντας στο ποδοσφαιρικό τμήμα Λεωνίδας Θεοδωρακάκης, ο οποίος τον βάφτισε Μάκη. Ο Νίκος Γουλανδρής άναψε το πράσινο φως και το κόστος της μεταγραφής έφθασε στο ποσόν των 2,3 εκατ. δραχμών.
«Η ομάδα του Γουλανδρή με προπονητή τον Λάκη Πετρόπουλο είχε σπουδαίους ποδοσφαιριστές. Ο ένας ήταν καλύτερος από τον άλλον», θυμάται ο Γαλάκος, ο οποίος κατέκτησε δύο νταμπλ (1975, 1981), δύο πρωταθλήματα (1974, 1980) και ένα Σούπερ Καπ (1980).
Ηταν συγκάτοικος στο δωμάτιο σε εκτός έδρας παιχνίδια με τον Γιώργο Δεληκάρη. Και η μοίρα τα έφερε να συνεχίσουν και οι δύο την καριέρα τους στον Παναθηναϊκό. Πρώτος πήγε ο Δεληκάρης (1978) και ακολούθησαν μαζί οι Γαλάκος, Κυράστας. Η μεταγραφή του Γαλάκου ξεπέρασε το ποσόν των 12 εκατ. δραχμών.
Στα τέσσερα χρόνια παραμονής του στους Πράσινους κατέκτησε ένα νταμπλ (1984) και ένα Κύπελλο (1982), όμως τη μεγαλύτερη επιτυχία τη γνώρισε στην Ευρώπη ως συνεργάτης του Ρότσα στην τεχνική ηγεσία, με την πρόκριση στην ημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ (1995-1996).
«Στον Παναθηναϊκό συνδέθηκα στενά με την οικογένεια Βαρδινογιάννη. Ο Γιώργος με πάντρεψε και βάφτισε τον πρώτο μου γιο. Για να πάρω μεταγραφή στον Παναθηναϊκό έπαιξε σημαντικό ρόλο ο αείμνηστος Θόδωρος Βαρδινογιάννης. Εξαιρετικός άνθρωπος. Ο κύριος Βαρδής ήταν αθόρυβος, έκανε κουμάντο από μακριά. Ηταν μεγάλο λάθος των οπαδών που έβριζαν την οικογένεια Βαρδινογιάννη. Ετσι θα ήταν τώρα ο Παναθηναϊκός; Το πρωτάθλημα θέλει τους δύο αιώνιους αντιπάλους δυνατούς. Για να είναι ελκυστικό και ανταγωνιστικό» υπογραμμίζει ο Γαλάκος.
Ο Μάικ αισθάνεται ευλογημένος που αγωνίστηκε στις δύο κορυφαίες ομάδες της Ελλάδας και έγινε μέλος της Εθνικής.
«Δεν πρόκειται να ξεχάσω τους δύο ιστορικούς προέδρους του Ολυμπιακού, Νίκο Γουλανδρή και Σταύρο Νταϊφά. Θυμάμαι τον Θόδωρο Νικολαΐδη, ο οποίος μαγειρεύει καταπληκτικά και έχω περάσει αξέχαστες ημέρες στο σπίτι του στη Μύκονο. Με είχε σαν παιδί του. Το μοναδικό παράπονο μου από το ποδόσφαιρο είναι ότι με πονάνε ακόμα τα πόδια μου από τις κλωτσιές των αντιπάλων μου. Κέρδισα όμως την αγάπη και την εκτίμηση του κόσμου. Αυτό είναι το πιο σημαντικό στη ζωή μου», κατέληξε ο Γαλάκος, ο οποίος τώρα είναι προπονητής στις Ακαδημίες της Βουλιαγμένης.
Η αγάπη για τη θάλασσα
Ονειροπόλος, ταξιδεύει με το μικρό σκάφος του στις θάλασσες μαζί με τους αγαπημένους του γιους Γιάννη, Νίκο και τη σύζυγό του Βάλια. Αγναντεύοντας το βαθύ γαλάζιο, περνάνε από μπροστά του σκηνές από το παρελθόν σαν κινηματογραφική ταινία. «Αξέχαστο θα μου μείνει το χατ τρικ που σημείωσα στην Πάτρα κόντρα στην Αντερλεχτ για το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1974. Ο ούγγρος διαιτητής Παλοτάι μού ακύρωσε ακόμα δύο γκολ και αποκλειστήκαμε» θυμάται ο βετεράνος άσος.
Σχόλια
