[Προεκτάσεις] Χρηματιστήριο

Ενας από τους αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου έκρινε ότι πρέπει να διεξαχθεί εξ αρχής η δίκη των 42 προσώπων που είχαν αθωωθεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών για την κατηγορία της εμπλοκής σε παιχνίδια με μετοχές – φούσκες στο Χρηματιστήριο. Δικαίωμά του άσκησε. Αλλά προσοχή: αυτή η δίκη που θα ξαναγίνει δεν ήταν η «δίκη του Χρηματιστηρίου» όπως λέγεται. Τέτοια δίκη δεν έγινε ποτέ.

Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου δεν είναι μια υπόθεση στην οποία ορισμένοι επιχειρηματίες, επενδυτές, χρηματιστές κ.ά. έκαναν κόλπα με ορισμένες μετοχές. Δεν είναι τα παιχνίδια στο ταμπλό της Σοφοκλέους εκείνη την εποχή – αυτά ήταν συνήθη κόλπα.

Το πραγματικό σκάνδαλο ήταν κατ’ αρχάς η ευκολία με την οποία οι αρμόδιες Αρχές ενέκριναν την είσοδο επιχειρήσεων στη χρηματιστηριακή αγορά. Οι περισσότεροι φάκελοι είχαν προβλήματα υπερτίμησης του οικονομικού προφίλ της εισαγόμενης εταιρείας, παρ’ όλα αυτά επετράπη ακόμη και σε φούρνους και σε σουβλατζίδικα να ζητούν κεφάλαια από ανυποψίαστους επενδυτές.

Είναι επίσης η αδιαφορία της Πολιτείας συνολικά, και όχι μόνο της τότε κυβέρνησης, να προστατεύει τους αφελείς που έβαζαν τις οικονομίες τους ή εκποιούσαν περιουσίες, για να πλουτίσουν μέσα σ’ έναν μήνα. Οχι μόνο δεν τους προστάτευε, αλλά τους παρότρυνε κιόλας να το κάνουν, ακόμη και με δανεικά. Ολοι θυμούνται κρατικό μεγαλοτραπεζίτη της εποχής να διαφημίζει μετοχοδάνεια! Η τράπεζα σού έδινε λεφτά για το Χρηματιστήριο. Σαν να σου έγινε έδινε λεφτά για το καζίνο.

Είναι η ευκολία με την οποία τα λεφτά των Ταμείων αλλά και κεφάλαια τραπεζών χρησιμοποιήθηκαν για τη διαμόρφωση του δείκτη και για πολιτικούς λόγους, εκτός από τα μεγάλα παιχνίδια, τα οποία οδήγησαν στη μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που έγινε ποτέ, από τους πολλούς στους λίγους.

Μια εταιρεία δεν μπαίνει στο χρηματιστήριο για να παίρνει η μετοχή της μέρος στο ανεβοκατέβασμα του δείκτη. Μπαίνει για να αντλήσει κεφάλαια τα οποία θα επενδύσει, από αυτό εξαρτάται  άλλωστε η προτίμησή της από τους επενδυτές. Ποτέ δεν ερευνήθηκε σε βάθος πόσοι από όσους πήραν αμέτρητα ποσά με αυτόν τον τρόπο τα επένδυσαν πραγματικά ή αν τα έβαλαν στην τσέπη και τα φυγάδευσαν.

Σε αυτήν την πλευρά του Χρηματιστηρίου ούτε φτάσαμε ποτέ ούτε θα φτάσουμε. Αλλωστε, πόσοι το θυμούνται πλέον; Οπως έλεγε ο Μπαλζάκ, «το μυστικό των μεγάλων περιουσιών χωρίς προφανή αιτία είναι ένα έγκλημα που έχει ξεχαστεί, επειδή έχει γίνει σωστά».