[Προεκτάσεις] Καταλληλότητα

Ο πρόεδρος λείπει ταξίδι για δουλειές τελευταία – υποψήφιος για την Κομισιόν γαρ – αλλά πίσω οι εσωκομματικές ρήξεις εξελίσσονται σε φαινόμενο μοναδικό για κόμμα που διεκδικεί την εξουσία. Σε τίποτε δεν συμφωνούν: από τις αυτοδιοικητικές υποψηφιότητες του Μαΐου έως την οικονομική πολιτική και το Κυπριακό. Και για το φύλο των αγγέλων να συζητήσουν, πάλι θα αρπαχτούν. Μοιραία αυτή η εικόνα οδηγεί σε ένα ερώτημα: ελέγχει το κόμμα του ο Αλέξης Τσίπρας;

Ενας πολιτικός αρχηγός οφείλει να εκφράζει διαρκώς με αξιοπιστία την πολιτική του κόμματός του. Πρακτικά, να έχει ο ίδιος τον τελευταίο λόγο γι’ αυτή την πολιτική και να την επιβάλλει στον κομματικό μηχανισμό, ώστε όλα τα στελέχη να τη στηρίξουν ως μόνη θέση του κόμματος που θα κριθεί στην κάλπη. Δεν μπορεί ένα κόμμα να κρίνεται για… δύο θέσεις στο ίδιο θέμα!

Ενδεχομένως, όσο ο Τσίπρας είναι απλώς αρχηγός κόμματος δεν χάλασε ο κόσμος αν προβεβλημένα στελέχη αμφισβητούν ακόμη και τη δική του θέση. Είναι εσωκομματικό πρόβλημα και τίποτε περισσότερο. Αλλωστε, για να μετέχει κάποιος στην ηγετική ομάδα ενός κόμματος αρκεί να τον επιλέξει η κομματική βάση. Κατά κάποιον τρόπο μπορεί να επιβάλλει ο ίδιος την παρουσία του, άρα να διατηρεί και τη γνώμη του.

Αλλά για έναν πρωθυπουργό, όπως ελπίζει να γίνει ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Δεν μπορεί άλλη γνώμη να έχει ο ίδιος και άλλη οι υπουργοί του. Δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να ισορροπεί ανάμεσα σε εσωτερικές ομάδες και μηχανισμούς. Οι αποφάσεις του είναι αδιαπραγμάτευτες και στον διεθνή χώρο είναι οι επίσημες θέσεις της χώρας.

Ο πρωθυπουργός είναι ο φορέας της λαϊκής εντολής. Η κυβέρνησή του έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής και κανένας άλλος. Συνεπώς, για να είναι κάποιος υπουργός πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη του και, συνεπώς, να αποδέχεται την πολιτική και τις αποφάσεις του. Αλλιώς παραιτείται, ή αποπέμπεται. Διαφωνία πρωθυπουργού και υπουργού δεν νοείται.

Τα αντιλαμβάνεται αυτά ο Αλέξης Τσίπρας ως, όπως λέει, εν αναμονή πρωθυπουργός; Αν όχι, δεν είναι κατάλληλος για να αναλάβει τις τύχες της χώρας. Πολιτικός αρχηγός που δεν μπορεί να επιβληθεί στο κόμμα του – με ποιες εσωτερικές διαδικασίες είναι δική του υπόθεση – δεν μπορεί να σταθεί ούτε ώρα ως πρωθυπουργός. Γιατί όπως έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου: «Η πρωθυπουργία δεν είναι συλλογικός θεσμός».