[Ιστορίες] Εντάξει,«τώρα» ξέρουμε

Η Κιμ Γιονγκ Σουν πέρασε εννέα χρόνια στο στρατόπεδο εργασίας Γιοντόκ. Κατηγορήθηκε ότι αποκάλυψε τη σχέση φίλης της με τον ηγέτη της χώρας. «Ημουν ένοχη» λέει. Μαζί της όμως στο στρατόπεδο κλείστηκαν οι ηλικιωμένοι γονείς της και τα τέσσερα μικρά παιδιά της. Οταν οι γονείς της πέθαναν από την πείνα, τύλιξε τις σορούς τους σε άχυρο και τους έθαψε μόνη. Ακολούθησε την ίδια διαδικασία ακόμη τέσσερις φορές, όταν πέθαναν από την πείνα τα παιδιά της.

Ο Χ υπήρξε δεσμοφύλακας σε στρατόπεδο εργασίας. Και μάρτυρας σε πολυάριθμες εκτελέσεις κρατουμένων. «Εγώ γνώρισα δύο μεθόδους» λέει. Στη μία ο κρατούμενος υποχρεωνόταν να σκάψει ο ίδιος τον τάφο του. Και έπειτα, έτσι όπως ήταν στραμμένος προς το κενό, τον χτυπούσαν από πίσω στο κεφάλι με σφυρί. Αλλες φορές ο μελλοθάνατος καλούνταν να καθήσει σε μια καρέκλα. Και έπειτα, έτσι όπως κοιτούσε μπροστά, τον πλησίαζαν από πίσω και τον έπνιγαν με ένα αυτοσχέδιο λάσο.

Η Πακ Ζι Χουούν επεχείρησε να διαφύγει στην Κίνα. Συνελήφθη, στάλθηκε πίσω στην πατρίδα της και κλείστηκε στο στρατόπεδο εργασίας Ονσόνγκ. Με το που έφταναν εκεί, λέει, όλες οι γυναίκες υποβάλλονταν σε αιματολογικές εξετάσεις. Και αν κάποια ήταν έγκυος, φρόντιζαν να αποβάλει. Αγνωστο πώς, μία κρατούμενη κατάφερε να γεννήσει. Μόλις διαπιστώθηκε το λάθος, την ανάγκασαν να πνίξει το νεογέννητο.

Ο Κιμ Γιου Ιλ υπήρξε λοχαγός του στρατού. Κοιτάζει τον φακό και περιγράφει ήρεμα την πρώτη δημόσια εκτέλεση της οποίας αναγκάστηκε να γίνει μάρτυρας. Το θύμα ήταν γνωστός του. Περιγράφει ακριβώς τι συνέβη στο κεφάλι του όταν το βρήκε η σφαίρα. Αλλά πολλές φορές, λέει, οι κρατούμενοι πεθαίνουν από την πείνα και η εκτέλεση περιττεύει. Κοιτάζει τον φακό και περιγράφει ήρεμα ακριβώς τι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα όταν βρίσκεται στο τελικό στάδιο του υποσιτισμού.    

«Τώρα ξέρεις την πραγματικότητα της Βόρειας Κορέας». Με αυτά τα λόγια κλείνει το τελευταίο βίντεο της Διεθνούς Αμνηστίας. «Η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί πια να λέει “δεν ήξερα”» διακήρυξε προχθές και ο ΟΗΕ. Οργανώσεις όπως η Διεθνής Αμνηστία φωνάζουν εδώ και δεκαετίες. Ο ΟΗΕ μοιάζει να ανακάλυψε μόλις πρόσφατα τα όσα συμβαίνουν σε αυτή την «πολύ σκοτεινή γωνιά του κόσμου». Ας το δεχθούμε, όμως, «τώρα ξέρουμε». Θα το ξεπεράσουμε κι εμείς και ο ΟΗΕ.