[Ενστάσεις] Σίριαλ κίλερ

Εμπειρος νομικός, ο συνήγορος τού (δραπέτη πια) ισοβίτη Χριστόδουλου Ξηρού στρεψοδικεί επιμένοντας να μιλά για «πολιτική απόδραση» (sic) του πελάτη του, που είναι «συνεπής με την πολιτική του δράση και τις απόψεις του για την ελευθερία». Το δικαστήριο που δίκασε τη 17 Νοέμβρη δεν καταδίκασε κανέναν για πολιτική δράση. Κατά συρροήν δολοφόνους προσώπων έστειλε στον Κορυδαλλό με ισόβιες καθείρξεις.

Αυτονόητη πραγματικότητα. Ακόμα και τα στελέχη της Χρυσής Αυγής που κρατούνται στη φυλακή δεν προφυλακίστηκαν ως οπαδοί μιας δολοφονικής ιδεολογίας, όπως ο νεοναζισμός, αλλά ως μέλη εγκληματικής οργάνωσης – θύμα της οποίας ήταν ο Παύλος Φύσσας και, κατά μία ισχυρή εκδοχή, ο Πακιστανός Σαχζάτ Λουκμάν (αναμένεται η ετυμηγορία της Δικαιοσύνης).

Ηταν ο Χριστόδουλος Ξηρός οπαδός, αντιστοίχως, μιας δολοφονικής ιδεολογίας; Κατά τον ίδιο και τους ομοϊδεάτες του στην αριστερή τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη, σκότωνε ιδεολογικά αντιπάλους του, άρα το κίνητρό του ήταν οι ιδέες του. Παρ’ όλα αυτά, το δικαστήριο δίκασε και καταδίκασε όχι την ιδεολογία του, αλλά τους φόνους και τις άλλες παράνομες πράξεις που διέπραξε. Είχε κατηγορηθεί ως μέλος της 17Ν για 33 παράνομες ενέργειες, καταδικάστηκε σε 6 φορές ισόβια και σε 25 χρόνια κάθειρξη για συμμετοχή σε 6 δολοφονίες, εκρήξεις, ληστείες και για συμμετοχή στη δολοφονική οργάνωση.

Παρότι σίριαλ κίλερ, πάντως, και παρά τη βαρύτατη καταδίκη του, ο Χριστόδουλος Ξηρός αντιμετωπίστηκε από την πολιτεία σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς σωφρονιστικούς κανόνες, σύμφωνα δηλαδή με τους κανόνες ενός δικαιικού συστήματος που δεν ταυτίζει τη φυλακή με έναν χώρο όπου οι κρατούμενοι θάβονται ζωντανοί: συνολικά επτά φορές έχει λάβει άδεια τους τελευταίους δεκαέξι μήνες.

Το γεγονός ότι δεν επέστρεψε στη φυλακή, χθες, το ότι επέλεξε δηλαδή να δραπετεύσει, εκτός του ότι αποδεικνύει τις τρομακτικές δυσλειτουργίες του σωφρονιστικού συστήματος, κρίσιμου τομέα ενός συνολικότερα δυσλειτουργικού κράτους, δίνει και «επιχειρήματα» στον λαϊκισμό και στις ακρότητες δυνάμεων που απειλούν να θέσουν σε αμφισβήτηση τις (όποιες) αξίες της ανοχής με τις οποίες έχει θωρακιστεί (σε όποιο βαθμό έχει θωρακισθεί) η δημοκρατία μας.