[Κιόσκι] Θα πετάξει φέτος η ομάδα;

Ας μην υποκύψουμε στον πειρασμό των προβλέψεων για την χρονιά που ξεκίνησε. Ας κάνουμε κάτι πιο γόνιμο, πιο δημιουργικό κι εντέλει πιο χρήσιμο. Ας θέσουμε ερωτήματα. Η πρόκληση είναι μεγαλύτερη, πρώτον, επειδή καλούμαστε να αναζητήσουμε τις απαντήσεις μέσω μιας επίπονης λογικής διεργασίας και όχι να τις πουλήσουμε σαν μαθητευόμενοι οιωνοσκόποι. Και δεύτερον, επειδή από τα χιλιάδες ερωτήματα που μπορούν να απασχολούν τον καθέναν οφείλουμε να επιλέξουμε τα πιο κρίσιμα. Από αυτήν την άποψη, τα πραγματικά κρίσιμα ερωτήματα είναι τρία – αν εξαιρέσουμε το μέγα ερώτημα της αγωνιστικής ανάκαμψης του Παναθηναϊκού.

Τι κάνει την Ευρωπαϊκή Ενωση έναν τόσο ελκυστικό στόχο; Το ερώτημα θέτει στους Νιου Γιορκ Τάιμς ο Αντρέα Μαμόνε, λέκτορας Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (το άρθρο του στη σελίδα 8). Η απάντησή του αποτυπώνει τον πυρήνα του ευρωπαϊκού προβλήματος. Η ΕΕ, επισημαίνει, έχει μια ηγεσία βυζαντινού τύπου που μοιάζει να μην υπόκειται σε κανέναν δημοκρατικό έλεγχο. Οι ηγέτες της είναι εν πολλοίς άγνωστοι στο μεγάλο κοινό. Κι έπειτα, είναι η αύξηση της νεανικής ανεργίας, η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλεται από το Βερολίνο και το μεταναστευτικό πρόβλημα που υπονομεύουν την ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Με όρους Παναθηναϊκού, πετάμε συνεχώς την μπάλα στους ακροδεξιούς και λοιπούς αντιευρωπαϊστές για να βάζουν γκολ.

Είναι το 2014 μια χρονιά υψηλού οικονομικού κινδύνου; Η ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας είναι δεδομένη. Αλλά, όπως επισημαίνει η Μοντ, ο ρυθμός ανάκαμψης δεν είναι παντού ο ίδιος. Η ευρωπαϊκή οικονομία, για παράδειγμα, ανακάμπτει με τον ίδιο ρυθμό που θα ανάρρωνε από μια βαριά ασθένεια ένας αδύναμος οργανισμός: αργά, βασανιστικά και με τον φόβο να υπερνικά την ελπίδα. Επειτα, η πιθανή υποτροπή της ιαπωνικής οικονομίας, η οποία ταλαιπωρήθηκε από 15 χρόνια αποπληθωρισμού, θα αποτελέσει πλήγμα για όλες τις οικονομίες της Ασίας. Εξίσου πιθανή είναι μια συναλλαγματική κρίση στις αναδυόμενες οικονομίες. Κι αυτό που χρειάζεται αυτή τη στιγμή, δηλαδή ένα διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης, δεν δείχνει σημάδια ύπαρξης στον ορίζοντα. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι ο πάγκος δεν έχει βάθος.

Είναι η προεδρία της ΕΕ για την Ελλάδα μια χρυσή ευκαιρία; Η Λιμπερασιόν αφιέρωσε το χθεσινό της πρωτοσέλιδο και το βασικό της θέμα στην ελληνική προεδρία. Η Αθήνα, σημειώνει η εφημερίδα, έχει την ευκαιρία να αποδείξει στους εταίρους της ότι τα λεφτά τους δεν πήγαν χαμένα. Από την άλλη πλευρά, όμως, οι εταίροι πρέπει να δείξουν στους Ελληνες ότι έχουν αντιληφθεί το κοινωνικό κόστος της λιτότητας. Θα ήταν λάθος, επομένως, να ζητήσουν και άλλες θυσίες. Είναι σαφές, όμως, ότι τίποτε από αυτά δεν μπορεί να γίνει αν δεν φροντίσουμε εμείς οι ίδιοι για το καλό κλίμα στα αποδυτήρια.