[Προεκτάσεις] Λύτρωση

Το 2013 αφήνει πίσω του ανοικτούς λογαριασμούς. Ισως ο πιο δραματικός είναι ο λογαριασμός της οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Είναι λογαριασμός της κοινωνίας και της πολιτικής ταυτόχρονα. Πολλοί πίστεψαν ότι με όσα αποκαλύφθηκαν για τους «εγέρθητους» του Μιχαλολιάκου μετά τη δολοφονία στη Νίκαια και τις προφυλακίσεις της νεοναζιστικής ηγεσίας, οι πολίτες θα γύριζαν την πλάτη σε αυτό το μόρφωμα. Δεν συμβαίνει, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

Το τελευταίο διάστημα εξελίσσεται νέος κύκλος αποκαλύψεων από τα άδυτα της οργάνωσης. Από όλα έχει ο μπαξές. Από στοιχεία αυτογελοιοποίησης έως ανατριχιαστικές προετοιμασίες για εγκληματικές δραστηριότητες. Προφανώς δεν τελειώσαμε ακόμη με το κουβάρι που φέρνει στην επικαιρότητα τη σκοτεινή πλευρά της οργάνωσης. Το ζητούμενο όμως είναι πώς θα τελειώσουμε με την ίδια την οργάνωση – κάτι που δεν συνέβη με τα δραματικά γεγονότα του Σεπτεμβρίου.

Οποιος αξιολογεί στοιχειωδώς όσα συμβαίνουν ανάμεσα στην κοινωνία και στην πολιτική τα τελευταία χρόνια αντιλαμβάνεται ότι αυτό που τρέφει τη Χρυσή Αυγή δεν είναι η απήχηση της ελεεινής ιδεολογίας της, ο τραμπουκισμός των μελών της και η κακογουστιά της δημόσιας παρουσίας της. Είναι το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική τάξη και την κοινωνία. Ακριβέστερα η αποστροφή της κοινωνίας προς την πολιτική τάξη. Στη συλλογική συνείδηση, η Χρυσή Αυγή είναι το εργαλείο με το οποίο ο πολίτης αισθάνεται ότι τιμωρεί την πολιτική τάξη για όσα υπέστη εξαιτίας της.

Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα γιατί οι χρυσαυγίτες είναι πιθανό να μπουν ξανά στη Βουλή, παρά τον ορυμαγδό των αποκαλύψεων που τους καταδιώκει, είναι απλή: γιατί η αντίθεση της κοινωνίας με τα κόμματα εξουσίας παρατείνεται.

Από αυτήν την απάντηση προκύπτει ότι για να υποχωρήσει η Χρυσή Αυγή πρέπει να πάψουν οι πολιτικοί να κάνουν δηλώσεις, να κομπάζουν ότι την έχουν εξαρθρώσει, να νομοθετούν εναντίον της.

Η λύτρωση από τον νεοναζιστικό κίνδυνο θα επέλθει όταν τα κόμματα αφήσουν να την καταπιεί ο εαυτός της. Οταν βγουν από το κάδρο και αφήσουν τις αστυνομικές Αρχές και τους εισαγγελείς να κάνουν τη δουλειά τους.

Αν δεν σπεύδουν κάθε τόσο ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο να ιδιοποιούνται αυτήν τη δουλειά, αυτοπροβαλλόμενοι ως διώκτες της Χρυσής Αυγής, η νεοναζιστική οργάνωση σταδιακά θα εκπνεύσει. Γιατί, όπως έλεγε ο αργεντινός σκιτσογράφος Χοακίν Σαλβαδόρ Λαβάδο, ο γνωστός Κίνο, δημιουργός της Μαφάλντα: «Χωρίς τους άλλους, κανένας δεν θα ήταν κάτι άλλο από το τίποτα».