[Προεκτάσεις] Διάλυση

Τι ακριβώς συμβαίνει στο ΠαΣοΚ τελευταία; Η σωστή ερώτηση είναι: πάει για διάλυση; Και αν διαλυθεί, ποιος θα ευθύνεται για το άδοξο τέλος ενός πολιτικού φορέα που όρισε τη φύση της Μεταπολίτευσης; Δεν υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι. Κάποιοι θα πουν ότι φταίει ο Βενιζέλος. Δεν το είχε στο DNA του, η αλαζονεία του σκόρπισε ό,τι απέμεινε μετά την εκλογική καταιγίδα του 2012 και αντιμετωπίζεται από τους ψηφοφόρους σαν να έχει τον ανθρωποδιώχτη. Αλλά θα είναι άδικο. Γιατί αυτό που παρέλαβε ήταν ήδη σε κατάσταση προχωρημένης αποσύνθεσης.

Αλλοι θα πουν ότι φταίει ο Γ. Παπανδρέου. Διεκδίκησε και άσκησε την ηγεσία σαν κληρονομικό δικαίωμα, ανήγαγε την κηπουρική σε μέθοδο διακυβέρνησης και δεν είχε συναίσθηση των συνεπειών σε ένα σοσιαλιστικό κόμμα που σπεύδει στο ΔΝΤ. Αλλά θα είναι άσκοπο. Γιατί  σύμφωνα με την «κατάρα» που καταδιώκει παραδοσιακά τις ελληνικές πολιτικές δυναστείες, η τρίτη γενιά ποτέ δεν τα καταφέρνει.

Κανείς από τους δυο. Στην πραγματικότητα το ΠαΣοΚ βρίσκεται στη σημερινή κατάσταση επειδή το 1996, αμέσως μετά την ανδρεοπαπανδρεϊκή του περίοδο, έχασε την ευκαιρία να μετασχηματιστεί σε σύγχρονο κόμμα, ικανό να αυτοελέγχεται και να λύνει τα προβλήματά του. Ο Κώστας Σημίτης είχε το κύρος τότε, αλλά δεν τόλμησε. Αντίθετα, επί των ημερών του το ΠαΣοΚ έγινε κόμμα – ομοσπονδία! Με ποσοστώσεις στα κομματικά όργανα, στα Κοινοβούλια και στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Η αλήθεια είναι ότι ο Σημίτης δεν οδήγησε ο ίδιος, ως ηγέτης της δημοκρατικής παράταξης, το ΠαΣοΚ από την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Αυτό το έκαναν μόνο οι τρεις Παπανδρέου. Ο ίδιος το βρήκε στην εξουσία. Παρέλαβε – με τη συνδρομή τού… διαδόχου του – πρώτα την κυβέρνηση, μετά το κράτος και μέσω αυτών το κόμμα. Ασφαλώς το 1996 αυτός το κράτησε στην εξουσία, αλλά το 2004 το παρέδωσε ανορθόδοξα, χωρίς να πάει στην κάλπη ο ίδιος.

Σήμερα κάποιοι τον εμφανίζουν ως «καθοδηγητή» των 58. Λίγο – πολύ ως εμπνευστή της διάλυσης του ΠαΣοΚ. Αυτό τον αδικεί – είτε ισχύει είτε όχι. Είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό για κάποιον που δήλωσε συνιδρυτής του Κινήματος και υπήρξε επικεφαλής του – ως πρόεδρος και πρωθυπουργός. Αλλά είναι εύκολο για τον ίδιο να το ξεκαθαρίσει. Εύκολο και αναγκαίο. Γιατί όπως έλεγε ο βρετανός τραπεζίτης σερ Τζοσάια Σταμπ: «Μπορούμε να αποφύγουμε τις ευθύνες μας, αλλά δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις συνέπειες, επειδή αποφύγαμε τις ευθύνες μας».