[Προεκτάσεις] Λόγια

«Ανεβήκαμε το Κιλιμάντζαρο και στα εκατό μέτρα που απομένουν κινδυνεύουμε να πέσουμε». Το είπε την περασμένη Κυριακή στο «Βήμα» ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας. Είναι ο κεντρικός άξονας της γνωστής θεωρίας που πλασάρει η κυβέρνηση. Αλλά μέσα σε αυτές τις 12 λέξεις βρίσκεται το μεγαλύτερο λάθος της. Αν δεν είναι – και με το συμπάθιο, δηλαδή – απλώς μπαλαμούτι.

Το Κιλιμάντζαρο είναι το ψηλότερο βουνό της Αφρικής, με ύψος 5.895 μέτρα, και αν πράγματι μένουν μόλις εκατό μέτρα ώς την κορυφή έχουμε σκαρφαλώσει ήδη στα 5.795 μέτρα – ήτοι κάπου 99%! Ο υπολογισμός είναι απίστευτα πιο αισιόδοξος από παλαιότερη διαπίστωση του ίδιου υπουργού για τα τρία τέταρτα της πορείας που ήδη διανύθηκαν.

Αν ο πρώτος πληθυντικός που χρησιμοποιεί αναφέρεται στους ανθρώπους, ούτε εκατό μέτρα απομένουν ούτε «κινδυνεύουν να πέσουν». Η απόσταση ώς την κορυφή είναι μεγάλη ακόμη – και πιο δύσκολη – ενώ οι μισοί βρίσκονται κιόλας στις χαράδρες. Και σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή χειρότερος αποπροσανατολισμός από το να λες «διανύσαμε τα τρία τέταρτα», «μας μένουν εκατό μέτρα», «φάγαμε το βόδι και μένει η ουρά» και άλλες σοφιστείες – παρότι η αλήθεια είναι διαφορετική.

Θα περάσουν, π.χ., πολλά χρόνια μέχρι να επιστρέψει το ποσοστό ανεργίας σε φυσιολογικά επίπεδα – μπορεί και 20, κατά τη ΓΣΕΕ. Οπως θα χρειαστούν πολλά χρόνια μέχρι να αποκατασταθεί σε προ κρίσης επίπεδα η αγοραστική αξία μισθών και συντάξεων και η κοινωνική πρόνοια. Μπορεί οι αριθμοί να αλλάξουν, λιγότερο ή περισσότερο, πρόσημο και φορά – αν αλλάξουν. Αλλά μέχρι να μετατραπεί αυτό σε ικανοποιητικό επίπεδο ζωής ο μέσος Ελληνας θα συνεχίσει να καταβάλλει το κόστος της πορείας που διανύθηκε ώς τώρα. Συνεπώς για τους πολίτες ούτε η προσπάθεια ολοκληρώνεται οσονούπω, όπως λέει ο Στουρνάρας, ούτε οι θυσίες τέλειωσαν – ακόμη και αν δεν ζητηθούν νέες.

Συνιστά εμπόδιο στην πορεία εξόδου από την κρίση να μην ξέρουν οι πολίτες τι επακολουθεί. Οπότε κακώς η κυβέρνηση καλλιεργεί φρούδες ελπίδες αντί να ενημερώνει για τις πραγματικές συνθήκες ζωής στο κοντινό μέλλον. Επιπλέον αυτή η ρητορική, αν μη τι άλλο, παραπέμπει και σε κάτι που έλεγε ο αμερικανός δημοσιογράφος Τζορτζ Φρέντερικ Γουίλ: «Τα λόγια ενός πολιτικού δεν φανερώνουν την ιδέα που έχει για το θέμα του αλλά την ιδέα που έχει για το ακροατήριό του».