[Προεκτάσεις] Ανοχή

Στο «Βήμα της Κυριακής» ο γιατρός Γιάννης Δατσέρης, διευθυντής στον Ευαγγελισμό, έγινε ο πρώτος παράγων της δημόσιας Υγείας που έπιασε τον Αδωνη Γεωργιάδη από τον λαιμό για ένα θέμα που αφορά την ουσία του ΕΣΥ και όχι συνδικαλιστικές διεκδικήσεις. Ακριβέστερα, για τη θεωρία του ότι «τα ιδιωτικά συστήματα Υγείας μάς συμφέρουν περισσότερο από τα δημόσια». Κατά τον αρθρογράφο, τα καμώματα του υπουργού στρέφονται με κυνισμό κατά της δημόσιας περίθαλψης, εγείρουν θέματα ηθικής τάξης, διευκολύνουν τους ιδιώτες και συνιστούν αντιευρωπαϊσμό.

Επιτέλους, κάποιος μίλησε για το δάσος και όχι για τα δέντρα σε αυτόν τον χώρο, στον οποίο, προτού κρεμάσουν τα νταούλια τους οι πρώην βουλευτές του ΛΑΟΣ, έδωσαν δείγματα πολιτικής γραφής στελέχη του ΠΑΣΟΚ όπως ο Γεννηματάς, ο Αυγερινός, ο Παπαδόπουλος, ο Πεπονής και ο Κρεμαστινός,

Ασφαλώς ο πρώην υπεύθυνος για τα επικοινωνιακά του ΠΑΣΟΚ θα συνέβαλλε περισσότερο στην κατανόηση του «φαινομένου Γεωργιάδης» αν είχε επικρίνει τον φίλο του αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Βαγγέλη Βενιζέλο που τον αποδέχτηκε ως υπουργό Υγείας, αλλά και τον επαινεί κατ’ ιδίαν – λέγοντας «δεν έχω στέλεχος σαν τον Αδωνη» – ή του απονέμει εύσημα στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Με βέτο Βενιζέλου δεν θα χρειαζόταν να τα γράφει αυτά σήμερα ο Δατσέρης. Το ύφος της δημόσιας παρουσίας του Γεωργιάδη και το ιδεολογικό περίβλημα των θέσεων που διατύπωνε από περιθωριακά βήματα επί χρόνια επέβαλλε σε ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ να απορρίψει την υπουργοποίησή του, προβλέποντας ακριβώς τι είδους πολιτική θα ασκούσε. Εδώ δεν τον άντεξε ως υπουργό η Σοφία Βούλτεψη, που επέστρεψε αγανακτισμένη τον διορισμό της στην κυβέρνηση για να τον αποφύγει.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν θα ευθύνεται αν τον αφήσει σήμερα «ατουφέκιστο» να ξηλώσει το κορυφαίο δημιούργημά του, το ΕΣΥ, όπως υπαινίσσεται ο – καλά ενημερωμένος και ως αντιπρόεδρος του ΚΕΣΥ – Δατσέρης, ανοίγοντας έναν διάλογο που έπρεπε ήδη να γίνεται.

Από αυτή την άποψη, το άρθρο συνεισφέρει στη διπλή ανάγκη για ποιοτική αναβάθμιση της πολιτικής και της περίθαλψης. Μόνο που, αν έχει δίκιο υποψιαζόμενος τις θεωρίες περί «συμφέροντος» ιδιωτικού τομέα, δεν θα έπρεπε πρώτος ο Βενιζέλος να δηλώσει ότι αυτό δεν αποτελεί κυβερνητική θέση; Σε τελευταία ανάλυση, όπως έλεγε ο κολομβιανός συγγραφέας Νικολάς Γκόμεζ Νταβίλα, «το ότι ανεχόμαστε δεν σημαίνει ότι πρέπει να ξεχνάμε πως αυτό που ανεχόμαστε δεν αξίζει τίποτα παραπάνω».